اصلا قبول ندارم دنیای مجازی مثل یک روزنه بسیار کوچک است که شما از پشت اون به جایی نگاه میکنی حتی اگر با صددرصد صداقت پشت این روزنه ایستاده باشی باز چیزی که از شخصیت واقعی تو به دیگران نشان داده می شود به اندازه همان سوراخ کوچک است
نمی دانم منظورم را درست گفتم یانه
و دیگه اینکه دلیل یا مصلحت یا نفعی برای دروغ گفتن یا مخفی کاری حداقل توی این محیط وجود نداره بنابراین نمیتونی بپرسی کی صداقت داره کی نداره
مطمئن باش همه میگن خودشونن و واقعا هم راست میگن
برای پاسخ به این کنجکاوی باید زمینه ای فراهم بشه که افراد برای نشان دادن خود واقعی شان به چالش کشیده بشن
من اینجا صددرصد از یکهزارم درصدخودمم:21:
چالش؟
من به پرسشم که ابتدا مطرح کردم، یک دید روانشناسانه و کنجکاوانه دارم(البته روانشناسان عزیز ببخشن!)
این خیلی جذابه که یک مساله ی عادی، مثلا روابط الکتورونیکی توی این انجمن رو از دید بقیه ببینی!
بعضی ها، یا شاید خیلی ها؛ در فضای مجازی، اون چیزی که دوست دارند باشند، رو نشون می دهند،
......
تازگیا، فیلمی دیدم به اسم گیمر، موضوع نسبتا خوب و متفاوتی داشت، .... در بعضی از صحنه های فیلم به یک مسایل عمیقی اشاره میکرد....
اینکه بعضی افراد برای جبران نیازهایی که در دنیای طبیعی شاید سخت باشه تامین کنند، اون رو در مجاز، ارضا می کنند،
خب طبیعتا، اثراتش ناهنجاری میشه، از هم گسیختگی، و...
ولی اگه این سیستم بصورت درست پی گیری بشه، مکمل اجتماع میشه، نه مخرب..