کمی برای سادگی ام...

[mw.ashel]

هيچكس ويرانيم را حس نكرد

وسعت تنهاييم را حس نكرد

در ميان خنده هاي تلخ من

گريه پنهاني ام را حس نكرد

در هجوم لحظه هاي بي كسي

درد بي كس ماندنم را حس نكرد

آنكه با آغاز من مايوس بود

لحظه پاياني ام را حس نكرد

 

[mw.ashel]

همه گفتند که رفتی دیگر

همه گفتند که تَرکم کردی

ای سفر کرده به قرآن سوگند

به دلم آمده بر می گردی

 

[mw.ashel]

[FONT=Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif]زندگی، راز بزرگی است که در ما جاریست
زندگی فاصله آمدن و رفتن ماست
رود دنیا جاریست
زندگی درک همین اکنون است
زندگی شوق رسیدن به همان
فردایی است، که نخواهد آمد
تو نه در دیروزی، و نه در فردایی
ظرف امروز، پر از بودن توستش[/FONT]

 

[mw.ashel]

[FONT=tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif]روزها چه دیر میگذرد و سال ها چه زود....[/FONT]:dadad4::sad:

 

[mw.ashel]

[FONT=courier new, courier, mono] دلــــم گاهی می گیرد [/FONT] [FONT=courier new, courier, mono] گـــاهی می سوزد[/FONT]

[FONT=courier new, courier, mono] گاهی تنــــگ می شود[/FONT]

[FONT=courier new, courier, mono] ...و حتی گــاهی[/FONT]

[FONT=courier new, courier, mono] ...گــاهی نــــه[/FONT]


[FONT=courier new, courier, mono] ...خیلـی وقــت هــــا می شکنـــد[/FONT]

 

[DNA]

فریادها مرده اند،
سكوت جاریست،
تنهایی حاكم سرزمین بی كسی است ،
میگویند خدا تنهاست
ما که خدا نیستیم چرا تنهاییم؟؟!!!

تنها بودنمان بخاطر خدا نیست .بخاطر این تست که راه خدا را گم کرده ایم همین

 

[am-ml]

بخوان من را

منم پروردگارت

خالقت از ذره ای نا چیز

صدایم كن مرا

آموزگار قادر خود را

قلم را، علم را، من هدیه ات كردم

بخوان من را



منم معشوق زیبایت



منم نزدیك تر از تو، به تو



اینك صدایم كن



رها كن غیر من را، سوی من بازآ



منم پروردگار پاك بی همتا



منم زیبا، كه زیبا بنده ام را دوست میدارم



تو بگشا گوش دل



پروردگارت با تو می گوید
:

تو را در بیكران دنیای تنهایان



رهایت من نخواهم كرد



بساط روزی خود را به من بسپار



رها كن غصه یك لقمه نان و آب فردا را



تو راه بندگی طی كن



عزیزا، من خدایی خوب می دانم



تو دعوت كن مرا بر خود



به اشكی یا صدایی، میهمانم كن



كه من چشمان اشك آلوده ات را دوست میدارم



طلب كن خالق خود را



بجو من را



تو خواهی یافت



كه عاشق میشوی بر من



و عاشق می شوم بر تو



كه وصل عاشق و معشوق هم



آهسته می گویم ، خدایی عالمی دارد



قسم بر عاشقان پاك با ایمان



قسم بر اسب های خسته در میدان



تو را در بهترین اوقات آوردم



قسم بر عصر روشن



تكیه كن بر من



قسم بر روز، هنگامی كه عالم را بگیرد نور



قسم بر اختران روشن، اما دور



رهایت من نخواهم كرد



بخوان من را



كه می گوید كه تو خواندن نمی دانی؟



تو بگشا لب



تو غیر از من، خدای دیگری داری؟



رها كن غیر من را



آشتی كن با خدای خود



تو غیر از من چه می جویی؟



تو با هر كس به جز با من، چه می گویی؟



و تو بی من چه داری؟هیچ

!

بگو با من چه كم داری عزیزم، هیچ

!!

هزاران كهكشان و كوه و دریا را



و خورشید و گیاه و نور و هستی را



برای جلوه خود آفریدم من





ولی وقتی تو را من آفریدم



بر خودم احسنت می گفتم



تویی ز یباتر از خورشید زیبایم



تویی والاترین مهمان دنیایم



كه دنیا، چیزی چون تو را، كم داشت



تو ای محبوب تر مهمان دنیایم



نمی خوانی چرا من را؟؟



مگر آیِا كسی هم با خدایش قهر میگردد؟



هزاران توبه ات را گرچه بشكستی



ببینم، من تو را از در گهم راندم؟



اگر در روزگار سختیت خواندی مرا



اما به روز شادیت، یك لحظه هم یادم نمیكردی



به رویت بنده من، هیچ آوردم؟؟



كه می ترساندت از من؟



رها كن آن خدای دور



آن نامهربان معبود



آن مخلوق خود را



این منم پرور دگار مهربانت، خالقت



اینك صدایم كن مرا،با قطره اشكی



به پیش آور دو دست خالی خود را



با زبان بسته ات كاری ندارم



لیك غوغای دل بشكسته ات را من شنیدم



غریب این زمین خاكیم



آیا عزیزم، حاجتی داری؟



تو ای از من



كنون برگشته ای، اما



كلام آشتی را تو نمیدانی؟



ببینم، چشم های خیست آیا ،گفته ای دارند؟



بخوان من را



بگردان قبله ات را سوی من



اینك وضویی كن





خجالت میكشی از من



بگو، جز من، كس دیگر نمی فهمد



به نجوایی صدایم كن



بدان آغوش من باز است



برای درك آغوشم



شروع كن





یک قدم با تو



تمام گام های مانده اش با من

تو بگشا گوش دل پروردگارت با تو میگوید



ترا در بیکران دنیای تنهایان.رهایت من نخواهم کرد

 

[ninol]

جالب است که انسانها دو چشم دارند ولی با یک چشم به دیگران می نگرند
و جالب تر اینکه انسانها یک چهره دارند اما دورویی می کنند

 

[ninol]

در آغوش خودم هستم
من خودم را در آغوش گرفته ام ! نه چندان با لطافت و نه چندان با محبت
اما وفادارِ وفادار

 

[ninol]

چه قدر تلخ شده ای !!!
آنقدر که حتی وقتی صدایت را می شنوم احساس می کنم دیگر دلم برایت نمی لرزد

 

[DNA]

خــــــــــــــــدايـا ...
من را كه آوردي گارانتي هم داشتم؟؟؟
قلبم ديگه كار نمي كند....

آرام دست هایت را روی قلبت بگذار

خوب گوش کن

چه می شنوی .؟

قلب من که می گویید

من می تبم .تو هم در تبش باش

نگرانم نباش .فقط راه را ادامه بده

زندگی جاریست مانند مرداب نباش

مانند رودی پر خوروش باش

 

[cheshmak]

محبت زیادی ،همیشه آدم ها را خراب می کند،گاهی آدم ها می روند نه برای اینکه دلایل ماندشان کم شده بلکه به این دلیل که آنقدر کوچک اند که تحمل حجم بالای محبت تو را ندارند...................او که رفتنی است بگذار برود..............................!!!!!!!!!

 

[parnia]

از کوچه پس کوچه های قلبم روی خاک کویر تو پرسه میزنم .

به کجا خواهم رفت لمس دست تو خواب نیست پلها شکسته است.

شبها آسمان هم دیگر لالایی نخواهد گفت.

افسوس گهواره ام خالیست.

تو به یاد چه کسی نشسته ای؟

جاده تاریک است و کوچه بنبست.

 

[parnia]

قلب های شکسته به دنبال چه می باشید؟ به دنبال عشق می باشید که ذره های شکسته قلبتان را پیوند زند؟اشتباه نکنید نگذارید که قلبتان این بار خرد و خاکستر شود.عشق قلب را پیوند نمیزند بلکه ذره های شکسته را خاکستر میکند.به دنبال چه می گردید؟عشق؟چرا عشق؟چرا محبت نه؟عشق دروغ است حسی است وسوسه انگیز عشق بیماریست دردی است بی درمان.مبادا مبتلا شوی که رهایی از آن بسی مشکل تر از دچار شدنش می باشد.عشق جنون است دیوانه گیست چرا میخواهید عاشق شوید؟​

 

[parnia]

و من از پنجره ی بیداریکوچه ی یاد تو را می نگرم می پویمو چنان آرامم که کسی فکر نکردزیر خاکستر آرامش من چه هیاهویی ستعاشقی هم دردی ستو من از لحظه ی دیدار تو می دانستم که به این درد شبی خواهم مرد.....​

 

[parnia]

[FONT=arial, helvetica, sans-serif]خدایا ![/FONT][FONT=arial, helvetica, sans-serif]مگذار دعا کنم[/FONT][FONT=arial, helvetica, sans-serif]که مرا از دشواری ها و خطرهای زندگی مصون داری،[/FONT][FONT=arial, helvetica, sans-serif]بلکه دعا کنم تا در رویارویی با آنها بی باک و شجاع باشم،[/FONT][FONT=arial, helvetica, sans-serif]مگذار از تو بخواهم[/FONT][FONT=arial, helvetica, sans-serif]درد مرا تسکین دهی،[/FONT][FONT=arial, helvetica, sans-serif]بلکه توان چیرگی بر آن را به من ببخش.[/FONT]​

[FONT=arial, helvetica, sans-serif]خداوندا ! کمکم کن تا تحمل کنم[/FONT][FONT=arial, helvetica, sans-serif]آنچه را که نمی توانم تغییر دهم و[/FONT][FONT=arial, helvetica, sans-serif]تغییر دهم آنچه راکه نمی توانم تحمل کنم.[/FONT]​

 

[parnia]

آنقدر گفتنی ها را نگفته ام
که دیگر گلویم جای هیچ حرفی ندارد
و حالا ...
دیگر گوش شنوا نمی خواهم
شانه هایت را به من بده ...!

 

[parnia]

بعضی آدم‌ها ناخواسته همیشه متهم‌اند ...!

به خاطر سکوت‌شان ، کاری به کار کسی نداشتن‌شان ، خلوت‌شان،
اتاق‌شان، استراحت‌شان، روی پای خود ایستادن‌شان، دوست داشتنشان!

گویی جان میدهند برای اتهام بستن و از همه بدتر این‌که :
زود فراموش می شود خوبی هایشان

 

[parnia]

یاد گرفتـــه ام

انسان مدرنـــی باشــــم

و هــر بار که دلتنـــــــگ میشــــوم

بـه جای بغـــــض و اشــــک

تنهـــا به این جملـــه اکتفــا کنـــم کــه




هوای بـــد ایــن روزهــا




آدم را افســــــــرده میکنـد ..!

 

[parnia]

وقتـی نـــــه دستــــے براےگرفتـن استَ
نــــه آغوشـــے برای گریــــه
نــــه شانـــه ای براے تکیــــه
انـتـظــار نـداشتـــه باشَ خنـده‌ام واقعـــے باشـد
ایــن روز‌ها فقط زنـده‌ام تـــا دیگراטּ زنـدگـــــے کننـد !!