پرستار مهربون
New member
وای نه تو رو خدا شما نظر ندین که نمی شه سرررررر پرستار
به دنبال راهی برای رهایی از بن بست پرستاری
- نویسنده موضوع mehran35
- تاریخ شروع
وای نه تو رو خدا شما نظر ندین که نمی شه سرررررر پرستار
پرستار مهربون
New member
بدددد نیست بعله شما فقط رهبری دنیا شایسته شماست!!!!!!
پرستار مهربون
New member
پرستار مهربون
New member
mehran35
New member
دونستنش واسه بعدت خوبه طبق حاکمیت بالینی هر بیمار یه همراه داره ببین نمیدونی نظر میدی همینه بقیشوصبح واست توضیح میدم راسنی فردا که دوسنان جوابتو دادن مثه آریا21از تاپیک فراری نشی ها بازم بیاخوشحال میشیم بچه عرصه ای!!!!!!!!!!!!!!!!!!!1
آخرین ویرایش:
پرستار مهربون
New member
شما حق بقیه همکاراتو نخور بقیه پیشکش صراحتا به پزشکا توهین کرد!!!!!!! چقدر پزشکان این انجمن باید با شخصیت باشن که جواب شما رو ندن...
شما سازمان نظام پرستاری تا به حال به گوشت خورده؟
پرستار مهربون
New member
د همون یه همراهو بیرون می کنن دیگه اصن مشخصه نتونستی با همراه و خود بیمار ارتباط برقرار کنی دوست دارم بیای بالین منو ببینی
من و آریا بیکار نیستیم بیایم هر روز سر بزنیم اینجا ببینیم شما چی گفتی چی نگفتی هر کی پستای منو بخونه قضیه دستش میاد
تونستم میام سرررررر پرستار
یه جوووورررر می گه دوستان انگار پستاش 2500 تا لایک خورده!!!!!!!!!!
آخرین ویرایش:
پرستار مهربون
New member
گاهی با یک قطره ، لیوانی لبریز می شود.
گاهی با یک کلام ، قلبی آسوده و آرام می گردد.
گاهی با یک کلمه ، يك انسان نابود می شود.
گاهی با یک بی مهری ، دلی می شکند.
مراقب بعضی یک ها باشیم!!
در حالی که ناچیزند ، همه چیزند...
گاهی با یک کلام ، قلبی آسوده و آرام می گردد.
گاهی با یک کلمه ، يك انسان نابود می شود.
گاهی با یک بی مهری ، دلی می شکند.
مراقب بعضی یک ها باشیم!!
در حالی که ناچیزند ، همه چیزند...
پرستار مهربون
New member
سیب در انتهای کمال می افتد .برگ در انتهای زوال بنگر تو چون می افتی ،چو سیب یا چو برگ زرد .
rainsavor
New member
گیرم تمامی حرفهای شما درست . آیا جایگاه پرستاری همه جا اینه ؟؟؟؟؟ که اینطور جبهه گیری میکنید . مسلما نه . این من و شما هستیم که به چنین جایگاهی بسنده کردیم . تا بحال دادگاه قضایی حضور داشتید که اینطور قضاون میکنید . درست نیست بخاطر به کرسی نشوندن حرفهاتون همه ی چیز رو زیر سوال ببرید. بهتر بگین تو مملکتی هستین که ارزشی برای پرستار و پرستاری قائل نیستن . نه اینکه اصل پرستار و پرستاری زیر سوال ببرین. اینطور بحث و صحبت ها که شما با پزشک داشتین و نقل کردین بیشتر به یک دعوای بچه گونه میخوره تا بحث علمی در ضمن پوزیشن لترال نیز جز ÷وزیشن های توصیه شده بعد از lp هست به رفرنس هاتون مراجعه کنید
پزستار پشیمان
New member
دوستان عزیز سلام.تا یادم نرفته اولش در مورد پوزیشن lp بگم که رفرنس هایی که من خوندم پوزیشن رو یا سوپاین گفتن یا پرون.سوپاین رو به این دلیل گفتن که معتقدند خود پوزیشن حکم یه پانسمان فشاری رو داره و از نشت بیشتر csf جلوگیری میکنه و همینطور میگن که پوزیشن پرون به علت اینکه خودش با اون مکانیسمی که هممون میدونیم باعث افزایش icp میشه اصلا در مورد بیماران نورولوژِی جایگاهی نداره.پرون رو هم عده ای از این جهت قبول قبول دارن که با از بین بردن جاذبه از نشت csf جلوگیری میکنه.در هر صورت از این دو حال خارج نیست.من جایی در مورد لترال نخوندم و هرچی هم بهش فکر کردم به نتیجه منطقی نرسیدم اما اگر اون دوست عزیزمون خونده ممنون میشم آدرس رفرنس رو بگه.این از این.
و اما: دوستان عزیز،آقایون، خانوما دعوا بسه! بحث کردن تو همچین تم لجوجانه ای هرگز به نتیجه منطقی نمیرسه.اینجا هرکس نظر خودشو میگه و هیچ الزامی وجود نداره که حتما درست باشه.اون چه که مهمه سعه صدر،تحمل شنیدن حرف مخالف و رعایت احترام متقابله.می بینید؟ما خودمون هم احترام خودمون رو نگه نمیداریم اونوقت از بی حرمتی بیمار و پزشک شکایت داریم.درصورتیکه من دیدم خیلی از همکاران پزشکمون که عمدتا رقیب همدیگه هم محسوب میشن وقتی تو بخش با هم برخورد میکنن چقدر حرمت همدیگه رو حفظ میکنن و همین عامل تو حفظ شانیت حرفه شون بی تاثیر نیست.
پرستار مهربون عزیز! امیدوارم تو محیط کار با بیمارات مهربون تر از این باشی
اما اینو بدون که من خودم به شخصه قصد انگیزه کشی تو هیچکس رو ندارم.اگه به حرفه ت در کنار همه مشکلاتش علاقه مندی خیلی عالی و ارزشمنده و امیدوارم بعدها در کشاکش این مشکلات علاقه ت از بین نره که اونوقت ادامه دادن برات مثل من غیر قابل تحمل میشه.اگر من میگم دوستانی که تو محیط کار هستن حرف های منو بهتر درک میکنن منظورم توهین به درک و شعور دوستان دانشجو نیست خدای ناکرده چون خودم تا همین پارسال دانشجو بودم.اما واقعیت اینه که محیط کار خیلی خیلی متفاوته.واقعیت های تلخی داره که در بدو ورود آدم رو شوکه میکنه.بنظرم باید روحیه خیلی مقاومی داشته باشی که در کنار همه سختی های ذاتی کار پرستاری بتونی تحملشون کنی که شاید من ندارم وامیدوارم تو داشته باشی.باور کن همه اون حرف هایی که تو پست های قبلیم گفتم عین واقعیت بودچون دلیلی برای غلو کردن ندارم واقعا.وقتی وارد محیط کار میشی میبینی که بر اساس منشور حقوق بیمار تو مجبوری خیلی جاها اهانت های همراه بیمار رو هم تحمل کنی!!!!اجازه نداری موقع انجام هیچ پروسیجری جز اونایی که نیاز به pravacy دارن همراه رو بیرون کنی و حتی اگه قانونا هم اجازه داشته باشی بعضی جاها شانت اجازه بحث کردن رو بهت نمیده و اینا همش بخاطر اینه که عملا هیچ سیستم حمایت کننده ای برای پرستار وجود نداره.باور کن تا چاقو نخوردی و گوشه بیمارستان نیفتادی هیچ نهادی دفاع از تو رو وظیفه خودش نمیدونه واینا در عین دردناک بودنشون واقعیتن متاسفانه.همکارهای من تو اورژانس از همراه بیمار expireشده کتک خوردن و هیچ اتفاقی نیفتاد!!!!
همه اون حرف هایی که در مورد تفاوت حقوق پرستار و بهیار گفتم هم عین واقعیت بوده.اینجور مسائل چیزایی نیستن که بشه به دروغ عنوانشون کرد دوست من.به هر حال اصراری ندارم که شما بپذیرید یا نه.اگر همه پرستاری اون چیزهایی بود که تو دانشگاه خوندیم مشکلی وجود نداشته ولی .... برای مثال یک off بعد از شبکاری و یک off استحقاقی تو هر هفته قانونا حق هر پرستاره(قانون ارتقای بهره وری پرستار) یا شیفت صبح بعد از عصر کاری هو همینطور دو شیفت در روز خلاف استاندارده اما در عمل....
خود من الان در ماه حدود 12 شبکاری اجباری میرم که حداقل چهارتاش صبح- شب یا شب-عصره!!!حسابشو بکن ،12 شب از 30 شب!!!!! تازه اون هم شبکاری هایی که توش 26مریض داریم،2 پرستار و یک بهیار!!!!!!!!اینا نه دروغه نه غلو!!!!
تو همچین شرایطی دو رویکرد وجود داره:یا اینکه نتونی زیر بار بری و همش داخواهی و اعتراض کنی مثل من که الان پرونده م پر از مورد های حراستی و انگ آشوبه یا اینکه بگی خب منم تو کارم مجبورم به حداقل ها اکتفا کنم و قید خیلی از استانداردها رو بزنم که این وسط در نهایت بیمار و سلامت جامعه متضرر میشه(که اکثر همکاران ما به علت فشارها و مسائل موجود رویکرد دوم رو در پیش میگیرن )
و اما: دوستان عزیز،آقایون، خانوما دعوا بسه! بحث کردن تو همچین تم لجوجانه ای هرگز به نتیجه منطقی نمیرسه.اینجا هرکس نظر خودشو میگه و هیچ الزامی وجود نداره که حتما درست باشه.اون چه که مهمه سعه صدر،تحمل شنیدن حرف مخالف و رعایت احترام متقابله.می بینید؟ما خودمون هم احترام خودمون رو نگه نمیداریم اونوقت از بی حرمتی بیمار و پزشک شکایت داریم.درصورتیکه من دیدم خیلی از همکاران پزشکمون که عمدتا رقیب همدیگه هم محسوب میشن وقتی تو بخش با هم برخورد میکنن چقدر حرمت همدیگه رو حفظ میکنن و همین عامل تو حفظ شانیت حرفه شون بی تاثیر نیست.
پرستار مهربون عزیز! امیدوارم تو محیط کار با بیمارات مهربون تر از این باشی
اما اینو بدون که من خودم به شخصه قصد انگیزه کشی تو هیچکس رو ندارم.اگه به حرفه ت در کنار همه مشکلاتش علاقه مندی خیلی عالی و ارزشمنده و امیدوارم بعدها در کشاکش این مشکلات علاقه ت از بین نره که اونوقت ادامه دادن برات مثل من غیر قابل تحمل میشه.اگر من میگم دوستانی که تو محیط کار هستن حرف های منو بهتر درک میکنن منظورم توهین به درک و شعور دوستان دانشجو نیست خدای ناکرده چون خودم تا همین پارسال دانشجو بودم.اما واقعیت اینه که محیط کار خیلی خیلی متفاوته.واقعیت های تلخی داره که در بدو ورود آدم رو شوکه میکنه.بنظرم باید روحیه خیلی مقاومی داشته باشی که در کنار همه سختی های ذاتی کار پرستاری بتونی تحملشون کنی که شاید من ندارم وامیدوارم تو داشته باشی.باور کن همه اون حرف هایی که تو پست های قبلیم گفتم عین واقعیت بودچون دلیلی برای غلو کردن ندارم واقعا.وقتی وارد محیط کار میشی میبینی که بر اساس منشور حقوق بیمار تو مجبوری خیلی جاها اهانت های همراه بیمار رو هم تحمل کنی!!!!اجازه نداری موقع انجام هیچ پروسیجری جز اونایی که نیاز به pravacy دارن همراه رو بیرون کنی و حتی اگه قانونا هم اجازه داشته باشی بعضی جاها شانت اجازه بحث کردن رو بهت نمیده و اینا همش بخاطر اینه که عملا هیچ سیستم حمایت کننده ای برای پرستار وجود نداره.باور کن تا چاقو نخوردی و گوشه بیمارستان نیفتادی هیچ نهادی دفاع از تو رو وظیفه خودش نمیدونه واینا در عین دردناک بودنشون واقعیتن متاسفانه.همکارهای من تو اورژانس از همراه بیمار expireشده کتک خوردن و هیچ اتفاقی نیفتاد!!!!همه اون حرف هایی که در مورد تفاوت حقوق پرستار و بهیار گفتم هم عین واقعیت بوده.اینجور مسائل چیزایی نیستن که بشه به دروغ عنوانشون کرد دوست من.به هر حال اصراری ندارم که شما بپذیرید یا نه.اگر همه پرستاری اون چیزهایی بود که تو دانشگاه خوندیم مشکلی وجود نداشته ولی .... برای مثال یک off بعد از شبکاری و یک off استحقاقی تو هر هفته قانونا حق هر پرستاره(قانون ارتقای بهره وری پرستار) یا شیفت صبح بعد از عصر کاری هو همینطور دو شیفت در روز خلاف استاندارده اما در عمل....
خود من الان در ماه حدود 12 شبکاری اجباری میرم که حداقل چهارتاش صبح- شب یا شب-عصره!!!حسابشو بکن ،12 شب از 30 شب!!!!! تازه اون هم شبکاری هایی که توش 26مریض داریم،2 پرستار و یک بهیار!!!!!!!!اینا نه دروغه نه غلو!!!!
تو همچین شرایطی دو رویکرد وجود داره:یا اینکه نتونی زیر بار بری و همش داخواهی و اعتراض کنی مثل من که الان پرونده م پر از مورد های حراستی و انگ آشوبه یا اینکه بگی خب منم تو کارم مجبورم به حداقل ها اکتفا کنم و قید خیلی از استانداردها رو بزنم که این وسط در نهایت بیمار و سلامت جامعه متضرر میشه(که اکثر همکاران ما به علت فشارها و مسائل موجود رویکرد دوم رو در پیش میگیرن )
آخرین ویرایش:
پزستار پشیمان
New member
ضمنا این رو هم بگم که بر خلاف خیلی از دوستانمون من با همکاران پزشکمون مشکلی ندارم وهمه رو در یک مجموعه همکارانه میبینم.به هر حال هر قشری هم خوب داره هم بد.اگه پزشک بی سواد زیاد داریم پرستار بی سواد و پر مدعا هم کم نداریم که مثلا بدون اطلاع از کنتراندیکاسیون خیلی از داروها خودش رو علامه دهر میدونه و خیلی ار داروها رو برای به قول خودش سرعت عملش تلفیق میکنه و .....
من معتقدم پزشک تقریبا جایگاه واقعی خودش رو داره تو سیستم،هر چند میبینیم خیلی هاشون از این جایگاه سوءاستفاده میکنن،این ماییم که به هردلیل هنوز جایگاه واقعی خودمون رو نداریم.غصه اینکه چرا سیستم راه سو استفاده برای پزشک رو باز گذاشته ولی برای ما رو نه رو نخوریم،درد این رو داشته باشیم که چرا ما رو سر جای خودمون قرار ندادن.من تو دوران دانشجویی هیچوقت غصه این رو نخوردم که چرامنو نمیذارن با شلوار لی برم تو بخش ولی دانشجوی پزشکی رو میذارن،چون این کار غلطه وحسرت خوردن نداره.پزشکی که قراره یونیفرمش باعث انتقال عفونت بشه قبل از درست کردن ابروی طرف چشمشو کور کرده و این مطلوب نیست!!!این معنی همون سو استفاده از موقعیته ،اماخیلی وقتا غصه این رو خوردم که دانشجوی پزشکی استیشن پرستاری رو قرق کرده اما دانشجوهای پرستاری گاهی بخاطر تجمع نزدیکی های استیشن هم مورد اعتراض واقع میشدن!!! اینا درده ...
من معتقدم پزشک تقریبا جایگاه واقعی خودش رو داره تو سیستم،هر چند میبینیم خیلی هاشون از این جایگاه سوءاستفاده میکنن،این ماییم که به هردلیل هنوز جایگاه واقعی خودمون رو نداریم.غصه اینکه چرا سیستم راه سو استفاده برای پزشک رو باز گذاشته ولی برای ما رو نه رو نخوریم،درد این رو داشته باشیم که چرا ما رو سر جای خودمون قرار ندادن.من تو دوران دانشجویی هیچوقت غصه این رو نخوردم که چرامنو نمیذارن با شلوار لی برم تو بخش ولی دانشجوی پزشکی رو میذارن،چون این کار غلطه وحسرت خوردن نداره.پزشکی که قراره یونیفرمش باعث انتقال عفونت بشه قبل از درست کردن ابروی طرف چشمشو کور کرده و این مطلوب نیست!!!این معنی همون سو استفاده از موقعیته ،اماخیلی وقتا غصه این رو خوردم که دانشجوی پزشکی استیشن پرستاری رو قرق کرده اما دانشجوهای پرستاری گاهی بخاطر تجمع نزدیکی های استیشن هم مورد اعتراض واقع میشدن!!! اینا درده ...
آخرین ویرایش:
Persian-Masoud
New member
درود.
به خودم عادت دادم جلوی افرادی که بی خود و بدون دلیل توهین میکنن فقط یه لبخند بزنم و با خودشون تنهاشون بذارم. :auizz3ffy9vla57584x
موفق و موئید باشید.
پزستار پشیمان
New member
نه دوست عزیز!
پزستار پشیمان
New member
QUOTE=rainsavor;88197]گیرم تمامی حرفهای شما درست . آیا جایگاه پرستاری همه جا اینه ؟؟؟؟؟ که اینطور جبهه گیری میکنید . مسلما نه . این من و شما هستیم که به چنین جایگاهی بسنده کردیم . تا بحال دادگاه قضایی حضور داشتید که اینطور قضاون میکنید . درست نیست بخاطر به کرسی نشوندن حرفهاتون همه ی چیز رو زیر سوال ببرید. بهتر بگین تو مملکتی هستین که ارزشی برای پرستار و پرستاری قائل نیستن . نه اینکه اصل پرستار و پرستاری زیر سوال ببرین. اینطور بحث و صحبت ها که شما با پزشک داشتین و نقل کردین بیشتر به یک دعوای بچه گونه میخوره تا بحث علمی در ضمن پوزیشن لترال نیز جز ÷وزیشن های توصیه شده بعد از lp هست به رفرنس هاتون مراجعه کنید[/QUOTE]
دوست عزیز،از اینکه وقت گذاشتی نظرت رو راجع به حرف های من نوشتی ممنونم.در مورد بسنده کردن به این جایگاه باهات موافقم و قبلا هم گفتم که بخش اصلی مشکل خود ما پرستارها هستیم که وقتی مسئولیت کلان میگیریم دردامون یادمون میره ، اما خودم حداقلش تو این یک سال سعی کردم تو شرایط موجود هضم نشم و بجنگم اما...
ارتباط دادگاه قضایی با بحث رو متوجه نشدم.اما زیاد دیدم که مشکلات اینطوری عمدتا تا قبل از رسیدن به دادگاه پزشکی توسط مسئولین عزیز با مقصر شناختن پرستار و ارسال یک توبیخی حل شده!!!!
قبول دارم که وضع پرستاری همه جا اینطور این نیست و هیچ جبهه ای هم نمیگیرم،والله ما که زیر تیربار شیفت های سنگین آبکش شدیم و دیگه از جبهه گرفتنمون گذشته اما من کلا از اول بحث منظورم جایگاه حرفه تو جامعه خودمونه نه هویت حرفه.گفتن که اگه پرستاری همش اون چیزهایی بود که تو کتابامون خوندیم....
در مورد پوزیشن بعد از lp هم ممنون میشم رفرنسی که توش خوندی رو بهم معرفی کنی
دوست عزیز،از اینکه وقت گذاشتی نظرت رو راجع به حرف های من نوشتی ممنونم.در مورد بسنده کردن به این جایگاه باهات موافقم و قبلا هم گفتم که بخش اصلی مشکل خود ما پرستارها هستیم که وقتی مسئولیت کلان میگیریم دردامون یادمون میره ، اما خودم حداقلش تو این یک سال سعی کردم تو شرایط موجود هضم نشم و بجنگم اما...
ارتباط دادگاه قضایی با بحث رو متوجه نشدم.اما زیاد دیدم که مشکلات اینطوری عمدتا تا قبل از رسیدن به دادگاه پزشکی توسط مسئولین عزیز با مقصر شناختن پرستار و ارسال یک توبیخی حل شده!!!!
قبول دارم که وضع پرستاری همه جا اینطور این نیست و هیچ جبهه ای هم نمیگیرم،والله ما که زیر تیربار شیفت های سنگین آبکش شدیم و دیگه از جبهه گرفتنمون گذشته اما من کلا از اول بحث منظورم جایگاه حرفه تو جامعه خودمونه نه هویت حرفه.گفتن که اگه پرستاری همش اون چیزهایی بود که تو کتابامون خوندیم....
در مورد پوزیشن بعد از lp هم ممنون میشم رفرنسی که توش خوندی رو بهم معرفی کنی
آخرین ویرایش:
پزستار پشیمان
New member
راستش دقیقا نمیدونم شرایط چه جوریه ولی اگه من جای تو بودم شاید اگه میدیدم زمانشو دارم و جایی هست که بتونم فقط موظفیمو برم و اضافه کار ندن بهم همزمان با تحصیل طرحم رو هم میرفتم.چون از لحاظ علمی و عملی همزمانی تحصیل و اشغال خیلی کارسازتره و خوندن مطالبی که بصورت پرکتیکال باهاشون سر و کار داری عمیق تره.از طرفی کار کردن با مسائلی مواجهت میکنه که قطعا تصمیم گیری های بعدی رو (که شاید توی یه برهه زمانی بعد از فارغ التحصیلی باهشون درگیر میشی) رو برات خیلی آسون تر میکنه.از طرفی برای مقطع دکتری باید حتما مدرک پایان طرحت رو داشته باشی دیگه.در هر صورت برنامه های خودت و شرایطی که توش هستی تعیین کننده س.