♥ ♥ ♥ ♥ دوســـتــــــی به قـــصــد ازدواجـــ ـ ـ ـ ـ ـ ؟! ♥ ♥ ♥

[N@RVIN]

دوستان عزییییز ... (صرفا منظورم شما نیستی کرزی عزیز) توجه بفرمایید

هـــــــــر کــــــــس در تــــــــاپـــیــــــــک شــــــرکـــــــــت میکنـــــــــــــــد ، نــــــــــظر میدهـــــد ، نقـــــد میکنــــــــد یا میـــــــــشود ؛
به منزلـــــــــــــه ی ایـــــــــــــن نـــــــــــــــیســــــــــــــــــــــــــــت کـــــــــــــــــــه ،
شخص مورد نظر ، این روابط را قبول یا رد میکند مگر اینکه شخص صراحتا موضع خود را بیان دارد پس ...
زووووووود راجع به همدیگر و موضع همدیگر قضاوت نکنیـــــــــــم و ... :riz304:
آزادانـــــــــــــــــــــــــــه نظـــــــــر بدهیـــــــــــــــم ، نقــــــــــد کنیـــــــــــــم و نقـــــــــــــد بشویــــــــــــــم !!!!
به نظرات هم احتــــــــــرام بذاریم !:riz304:

+ تصمیم گیری را به خواننده واگذار کنیم !

خب بنا به سخنان بالا :دی ... بانوکرزی ، من فقط قصدم اینه که راجع به این مسئله بیشتر بدونم و بشنوم و مسئله برام کامل روشن بشه !
هنوز مسئله ای برام پیش نیومده خداروشکر (میخوام با ذهن باز به استقبالش برم ، شایدم نرفتم !!! هنوز تصمیم نگرفتم !)

ازت تشکر کنم آقاسینا..چون شخصا یکی دوتا از پستارو دیدم حس بد بهم دس داد که چرا تو تاپیک اومدم اگه بزرگتر نشده بودم حتما میرفتم و پستهامو پاک میکردم اما خب معتقدم که قضاوتها حقیقتها رو تغییر نمیده پس آرامشمو حفظ کردم.:25r30wi:.حضور ما اینجا چه ربطی داره به خیلی چیزا:13:

یه سوال تو زندگیم همیشه داشتم و اون اینکه ینی عشق انقدر تابوی بزرگی هست که حتی از اظهار نظر در موردش (صرف نظر از اینکه تجربه کردی یا نه )بترسیم؟؟؟؟

بعدم به صورت پیام بازرگانی بگم کلا چه اهمیتی داره که دیگران فکر کنن با کسی ارتباط داشتی یا نداشتی ..خودم که مجردم ترجیح میدم طرفم بیاد راستشو بهم بگه تا اینکه بعد از یه مدت زندگی پرده های واقعیت بیفته و من ببینم اونی که به حرفاش اعتماد کردم هیچ شباهتی با کسی که داره باهم زندگی می کنه نداره..

 

[امیر سالار]

سلام
من به احترام صاحب تاپیک اومدم ولی الان اصلا حس توضیح و ... رو ندارم فقط نظرم رو میگم:
دوستی غلطه ؛کاملا غلطه.
آشنایی قبل از ازدواج لازمه و به نظر من واجبه و آشنایی با نظارت خانواده و اطلاع اونا انجام میشه .

سلام

با ادبیات واژه ها بازی نکنیم... منظور ما هم دقیقا همین هست

:rose:

 

[ADEL21]

عشق، جنون است و جنون چیزی جز خرابی و پریشانی "فهمیدن" و "اندیشیدن" نیست.
اما دوست داشتن ، در اوج معراج‌اش، از سر حد عقل فراتر می‌رود و فهمیدن و اندیشیدن را نیز از زمین می‌کند و با خود به قله بلند اشراق میبرد .
عشق زیبائی‌های دلخواه را در دوست می‌آفریند و دوست داشتن زیبائی‌های دلخواه را در " دوست " میبیند و می‌یابد .

دکتر علی شریعتی / کتاب کویر / فصل دوست داشتن


میدونم در طول مطلب بیان نکردم اما به نظرم خوب وامد که گفته بشه ....
بد نیست این تو پستوی ذهنمون باشه

 

[varia]

با سلام.
دوستان به نظرم! نظرهای ما تحت تاثیر محیط جامعمون هست و نباید کسی مثلا گیر بده که در فلان کشور و یا فلان جامعه وضع یجور دیگه ای هست.
من مخالف محدود کردن انسان(و در این مورد جوانها) هستم ولی به نظرم باید شفاف سازی بشه و در جهت رفع مسائل و مشکلات موجود اقدامی صورت بگیره، که فعلا در کل کشور ما جز یسری پیشنهاد و شعار اقدامی صورت نگرفته.
دیگه باید این دید که فلان قانون برای همه دوران زندگی هست رو کنار گذاشت چرا که این حرف خودش خالی از عیب و ایراد نیست.
باید فضای جامعه (با در نظر گرفتن نیاز جوانها و نوجوانها، پیشرفتها و تغییر های صورت گرفته نسبت به نسلها و دورانهای قبلی) بررسی بشه و این مسئله شفاف سازی بشه که رابطه دو فرد(پسر-دختر) چه ویژگی، چه هدف، چه ... باید داشته باشه.
بنظرم صرف گفتن اینکه این رابطه ها از ناکجا آباد سردرمیاره و یا گناهه و یا ... نمیتونه در متن جامعه و قشر جوان تاثیر بذاره چرا که حتی در اسلام هم خیلی از حرامها(خوراکی) در مواقع خیلی ضروری حلال میشند، بد تفهیم نشه منظورم اینه که نمیشه از جوانی که یسری نیاز روحی،عاطفی و روانی داره رو بگی که شما تا نصف عمرت صبر پیشه کن بلکه فرجی شد یا این کارت تقوا پیشه کردنه و یا ...
دوران شعار دادن بسر رسیده و لااقل باید قشر جوان و فرهیخته جامعمون به فکر تغییرهای اساسی در سیستم زندگی اجتماعیشون بر مبنای اخلاق و عقل باشند.

 

[ps2020]

با سلام.
دوستان به نظرم! نظرهای ما تحت تاثیر محیط جامعمون هست و نباید کسی مثلا گیر بده که در فلان کشور و یا فلان جامعه وضع یجور دیگه ای هست.
من مخالف محدود کردن انسان(و در این مورد جوانها) هستم ولی به نظرم باید شفاف سازی بشه و در جهت رفع مسائل و مشکلات موجود اقدامی صورت بگیره، که فعلا در کل کشور ما جز یسری پیشنهاد و شعار اقدامی صورت نگرفته.
دیگه باید این دید که فلان قانون برای همه دوران زندگی هست رو کنار گذاشت چرا که این حرف خودش خالی از عیب و ایراد نیست.
باید فضای جامعه (با در نظر گرفتن نیاز جوانها و نوجوانها، پیشرفتها و تغییر های صورت گرفته نسبت به نسلها و دورانهای قبلی) بررسی بشه و این مسئله شفاف سازی بشه که رابطه دو فرد(پسر-دختر) چه ویژگی، چه هدف، چه ... باید داشته باشه.
بنظرم صرف گفتن اینکه این رابطه ها از ناکجا آباد سردرمیاره و یا گناهه و یا ... نمیتونه در متن جامعه و قشر جوان تاثیر بذاره چرا که حتی در اسلام هم خیلی از حرامها(خوراکی) در مواقع خیلی ضروری حلال میشند، بد تفهیم نشه منظورم اینه که نمیشه از جوانی که یسری نیاز روحی،عاطفی و روانی داره رو بگی که شما تا نصف عمرت صبر پیشه کن بلکه فرجی شد یا این کارت تقوا پیشه کردنه و یا ...
دوران شعار دادن بسر رسیده و لااقل باید قشر جوان و فرهیخته جامعمون به فکر تغییرهای اساسی در سیستم زندگی اجتماعیشون بر مبنای اخلاق و عقل باشند.

اول سلام و یک خوشامدگویی بابت ورود به تاپیک و شرکت تو بحث ... ممنونیم :riz304:
دوما ... الان که فکر میکنم میبینم یکی از سوالای پررنگ ذهنم همینه دقیقا:idea_majidonline:

 

[ساحل]

با سلام.
دوستان به نظرم! نظرهای ما تحت تاثیر محیط جامعمون هست و نباید کسی مثلا گیر بده که در فلان کشور و یا فلان جامعه وضع یجور دیگه ای هست.
من مخالف محدود کردن انسان(و در این مورد جوانها) هستم ولی به نظرم باید شفاف سازی بشه و در جهت رفع مسائل و مشکلات موجود اقدامی صورت بگیره، که فعلا در کل کشور ما جز یسری پیشنهاد و شعار اقدامی صورت نگرفته.
دیگه باید این دید که فلان قانون برای همه دوران زندگی هست رو کنار گذاشت چرا که این حرف خودش خالی از عیب و ایراد نیست.
باید فضای جامعه (با در نظر گرفتن نیاز جوانها و نوجوانها، پیشرفتها و تغییر های صورت گرفته نسبت به نسلها و دورانهای قبلی) بررسی بشه و این مسئله شفاف سازی بشه که رابطه دو فرد(پسر-دختر) چه ویژگی، چه هدف، چه ... باید داشته باشه.
بنظرم صرف گفتن اینکه این رابطه ها از ناکجا آباد سردرمیاره و یا گناهه و یا ... نمیتونه در متن جامعه و قشر جوان تاثیر بذاره چرا که حتی در اسلام هم خیلی از حرامها(خوراکی) در مواقع خیلی ضروری حلال میشند، بد تفهیم نشه منظورم اینه که نمیشه از جوانی که یسری نیاز روحی،عاطفی و روانی داره رو بگی که شما تا نصف عمرت صبر پیشه کن بلکه فرجی شد یا این کارت تقوا پیشه کردنه و یا ...
دوران شعار دادن بسر رسیده و لااقل باید قشر جوان و فرهیخته جامعمون به فکر تغییرهای اساسی در سیستم زندگی اجتماعیشون بر مبنای اخلاق و عقل باشند.

يعنی اسلام دوستی دختر و پسر رو تو مواقع ضروری جايز ميدونه؟؟؟

 

[ZOT]

من نظرات دوستان رو نخوندم شرمنده نظر خودم اینه که واقعا روی دوستی نمیشه حساب کرد و اگر قرار رابطه ای باشه و بگن که به قصد ازدواجه باید یه قول و قرارایی بذارن و خانواده هم حتما این وسط باشند! وگرنه دوستی که حرف نیست! اصلا نمیشه روش حساب کرد چون شاید یه وقتی یکی از دو طرف دروغ گفته باشه از اول و . . . بعد هم خب از لحاظ شرعی هم که دیگه همه میدونن چطوریه دیگه نیاز نیست من بگم! فک کنید حس می کنم یه استرس و نگرانی همش همراه اینا هست!
جدا دوستی واقعا خوب نیست ها از هر جنبه ای نگاش میکنم یه جاییش میلنگه! آخه فکر کنید ساده نیست که اگه آشنایی هم باشه جنبه های زیادی رو درگیر میکنه چه احساسی چه طرز فکر بعد اگه آخرشم به هیچی ختم بشه که دیگه هیچی نور علی نور میشه! چه کاریه!؟
ببخشید وقت دوستان رو گرفتم خداحافظ!

 

[mahsa 70]

اشتباه محضهههههههههههههههه

 

[melinaa]

خانواده ای که روشنفکر باشه خودش صلاح بچشو بهتر میدونه..
دیگه من که نظراتمو گفتم..
شنونده باید عاقل باشه..
موفق باشید

 

[marlik]

سلام بچه ها بنظر من هم باید آشنایی حتما با اطلاع خونواده ها باشه. ولی بنظر شما اگه دونفر حس کنن همو دوس دارن و میخان باهم آشنا بشن ولی سنشون کمه.یا پسره با سن حدود 24تا27(چون سن کمتر بنظرم وحشتناک احساسی عمل میکنند اگرچه بنظر من درهمین سنین هم ممکنه احساست شدیدا دخیل باشه)موقعیت ازدواج نداره وخونواده ها امروزه معمولا تا موقعیت پسرشون خوب نباشه توقع ندارند ازدواج کنه یا کسی رو دوس داشته باشه.و یا به هردلیل دیگری نتونه به خونواده بگه کسی رو دوس داره حتی اگه خونوادش درست برخورد کنند بنظر شما اون لحظه باید چیکار کنن باید دوستی و آشنایی حتی با رعایت عرف صورت نگیره(اگرچه فک میکنم بعد از اعتماد کامل رعایت عرف و مذهب خیلی سخت میشه واسه هر کسی حتی اونکه فک میکنه میتونه این رابطه رو مدیریت کنه نمیتونه و بندرت افرادی دیدم که بتونه رعایت کنه اونی هم که دیدم هردوشون با همه ی آدمای اطرافم از هر نظر فرق دارن و رابطشون 1عشق عجیب و پاکه و با دونستن خونواده ها)باید بیخیال هم بشن؟؟(ممکنه این ازدواج ازدواج موفقی باشه)بعضیا گفتن باید آشنایی تا 1حدی صورت بگیره بعد اگه پسر فک کرد تا1حد فرد ایده آل واسه ازدواجش هست بعد پیشنهاد بده من کاملا موافقم ولی این فقط واسه دو همکار یا همکلاسی خوبه مثلا اقوام دور باشن یا هر مورد دیگه باید چیکار کنن؟؟البته بعضی افراد میگن ازدواج قسمته.ولی جوونای امروز اینو قبول ندارن.من خودم تا حدودی موافقم ولی این دلیل نمیشه انسان درست تصمیمگیری نکنه و عمل درست انجام نده.فقط اینو میدونم ازدواج سخت ترین تصمیم زندگیه.پس چشاتونو باز کنید و درست تصمیم بگیرید و سعی کنید قبل ازدواج حتی اگه مطمنید دوستی شما منجر به ازدواج میشه احساسی عمل نکنید.ایشالا همتون بهترین ازدواجارو داشته باشید و عاشق بشید و عاشق بمونید

 

[آتشین]

سلام بروبچ
به نطر من اگه قراره اشنایی ای هم باشه اونم به قصد ازدواج باید کوتاه باشه
6 ماه فک میکنم کافی باشه واسه شناخت
چون با تمام ادعای دوست داشتن و این حرفا اگه طولانی بشه ممکنه به هزار یک دلیل (خواستگار پولدار واسه دختر و...)ممکنه یکی از طرفین جا بزنن
اگه غیر این باشه دوستیو نمیپسندم چون فقط باعث هدر رفتن احساس پاک و با ارزش ادم به پای رابطه ای بی ارزش میشه و فقط روح ادمو بیمار میکنه

 

[am-ml]

سلام

با ادبیات واژه ها بازی نکنیم... منظور ما هم دقیقا همین هست

:rose:

قصدم بازی با کلمات نیست؛خواستم دوتا واژه رو استفاده کنم که حتی در کلام هم جدا باشه ؛ از طرفی اگر دقت بفرمایین ما وقتی میگیم یه نفر از آشنایانمون هست یعنی نه اونقدر رسمی هستیم باهاش مثل یه غریبه و نه اینقدر نزدیک که بهش بگیم دوست یعنی در برخورد باهاش چارچوب سخت تری رو رعایت میکنیم نسب به دوستمون.
اگر دقیقا منظورتون آشنایی قبل از ازدواج و در چارچوب نظارت خانواده ها باشه گمون نمی کنم جایی برای بحث وجود داشته باشه ؛تقریبا الان دیگه حتی سنتی ترین افراد هم به این اصل معتقدن ولی اون چیزی که جای بحث داره و اون چیزی که جرقه این تاپیک رو تو ذهن سینا ایجاد کرده ، دوستی هایی هست که بین خود دو طرف هست ، خودشون میدونن و فوقش دوستان صمیمی شون ولی خانواده و مخصوصا پدر و مادر طرفین معمولا درجریان نیستن.(اگرم باشن غالبا ناراضی هستن ،خصوصا اگر مدت دوستی طولانی بشه)

پ.ن : ببخشید من باز وقت نکردم نظر شما و سایر دوستان رو بخونم ؛انشالله سر فرصت میخونم؛البته یه علت دیگه اش هم اینه که برای من کاملا حل شده هست و به قول معروف از سن و سال من گذشته.

 

[varia]

يعنی اسلام دوستی دختر و پسر رو تو مواقع ضروری جايز ميدونه؟؟؟

دوست عزیز من تاکید کردم که اینها نظر من هستند.
در مورد روابط اجتماعی خانم و آقا آیات و روایات زیادی هستند کی میتونید با تحقیق و بررسی دلایل و استدلالها(و بدور از نظر شخصی افراد) بینش مناسب رو اخذ کنید.

 

[امیر سالار]

قصدم بازی با کلمات نیست؛خواستم دوتا واژه رو استفاده کنم که حتی در کلام هم جدا باشه ؛ از طرفی اگر دقت بفرمایین ما وقتی میگیم یه نفر از آشنایانمون هست یعنی نه اونقدر رسمی هستیم باهاش مثل یه غریبه و نه اینقدر نزدیک که بهش بگیم دوست یعنی در برخورد باهاش چارچوب سخت تری رو رعایت میکنیم نسب به دوستمون.
اگر دقیقا منظورتون آشنایی قبل از ازدواج و در چارچوب نظارت خانواده ها باشه گمون نمی کنم جایی برای بحث وجود داشته باشه ؛تقریبا الان دیگه حتی سنتی ترین افراد هم به این اصل معتقدن ولی اون چیزی که جای بحث داره و اون چیزی که جرقه این تاپیک رو تو ذهن سینا ایجاد کرده ، دوستی هایی هست که بین خود دو طرف هست ، خودشون میدونن و فوقش دوستان صمیمی شون ولی خانواده و مخصوصا پدر و مادر طرفین معمولا درجریان نیستن.(اگرم باشن غالبا ناراضی هستن ،خصوصا اگر مدت دوستی طولانی بشه)

پ.ن : ببخشید من باز وقت نکردم نظر شما و سایر دوستان رو بخونم ؛انشالله سر فرصت میخونم؛البته یه علت دیگه اش هم اینه که برای من کاملا حل شده هست و به قول معروف از سن و سال من گذشته.

بنده دنبال مغالطه نیستم...تنش در گفتار رو هم نمیپسندم پس گفته ی شما رو قبول دارم چون همسو با گفته من هست....ما هم دنبال آشنایی قبل از ازدواج هستیم و قرار نیست لزوما این آشنایی با مداخله ی خانواده صورت بگیره دنبال این هستیم مهارتهای لازم،تجربه های لازم به افراد آموخته بشه تا خودشون مدیریت رو در دست بگیرن،این پروپوزال شما قبلا تائیدیه نگرفت...چون بحثش بود و گفتیم که تو بدنه سنتی اجتماع با عقاید زمخت و رادیکال شما با ابراز علاقه ی خودتون هم مشکل دارید چه برسه بگید فلان کسو دوست دارم یا میخوام باهاش آشنا شم...دنبال راهکاری همه گیر و قابل تعمیم هستیم ... تنها هم و غم بنده و هم اندیشانم اینه که بگیم: ازدواج هم یک مهارت هست و هر مهارتی آموزش لازم داره....

:rose:

 

[varia]

بنده دنبال مغالطه نیستم...تنش در گفتار رو هم نمیپسندم پس گفته ی شما رو قبول دارم چون همسو با گفته من هست....ما هم دنبال آشنایی قبل از ازدواج هستیم و قرار نیست لزوما این آشنایی با مداخله ی خانواده صورت بگیره دنبال این هستیم مهارتهای لازم،تجربه های لازم به افراد (و خانواده ها) آموخته بشه تا خودشون مدیریت رو در دست بگیرن،این پروپوزال شما قبلا تائیدیه نگرفت...چون بحثش بود و گفتیم که تو بدنه سنتی اجتماع با عقاید زمخت و رادیکال شما با ابراز علاقه ی خودتون هم مشکل دارید چه برسه بگید فلان کسو دوست دارم یا میخوام باهاش آشنا شم...دنبال راهکاری همه گیر و قابل تعمیم هستیم ... تنها هم و غم بنده و هم اندیشانم اینه که بگیم: ازدواج هم یک مهارت هست و هر مهارتی آموزش لازم داره....

:rose:

ببخشید اگه وارد بحثتون میشم ولی بنظرم قسمت قرمز رنگ پستتون باید بیشتر مورد بحث و واقع بشه چون جوانها (بخصوص نسل امروزی و آینده) فاقد تجربه ها و آموزشهای لازم برای این مسئله(رابطه به قصد شناخت طرفین و بقولی کسب مهارت ازدواج!)هستند و بدون ورورد خانواده (منبع تجربه و معلم افراد) در این مسئله زمینه ساز مشکلات بیشتر و مسائل پیچیده تر می شود.

 

[am-ml]

ببخشید اگه وارد بحثتون میشم ولی بنظرم قسمت قرمز رنگ پستتون باید بیشتر مورد بحث و واقع بشه چون جوانها (بخصوص نسل امروزی و آینده) فاقد تجربه ها و آموزشهای لازم برای این مسئله(رابطه به قصد شناخت طرفین و بقولی کسب مهارت ازدواج!)هستند و بدون ورورد خانواده (منبع تجربه و معلم افراد) در این مسئله زمینه ساز مشکلات بیشتر و مسائل پیچیده تر می شود.

این یه بحث دو نفره نیست ؛همه دوستانی که مایل باشن میتونن نظرشون رو بگن.

بنده دنبال مغالطه نیستم...تنش در گفتار رو هم نمیپسندم پس گفته ی شما رو قبول دارم چون همسو با گفته من هست....ما هم دنبال آشنایی قبل از ازدواج هستیم و قرار نیست لزوما این آشنایی با مداخله ی خانواده صورت بگیره دنبال این هستیم مهارتهای لازم،تجربه های لازم به افراد آموخته بشه تا خودشون مدیریت رو در دست بگیرن،این پروپوزال شما قبلا تائیدیه نگرفت...چون بحثش بود و گفتیم که تو بدنه سنتی اجتماع با عقاید زمخت و رادیکال شما با ابراز علاقه ی خودتون هم مشکل دارید چه برسه بگید فلان کسو دوست دارم یا میخوام باهاش آشنا شم...دنبال راهکاری همه گیر و قابل تعمیم هستیم ... تنها هم و غم بنده و هم اندیشانم اینه که بگیم: ازدواج هم یک مهارت هست و هر مهارتی آموزش لازم داره....

:rose:

این قسمت حرفتون (آبی رنگ) رو رد نمی کنم ولی به این شدتی که شما میفرمایین هم نیست ؛به هر حال بحثش خیلی مفصل میشه .
ما الان چند تا چیز رو با هم قاطی کردیم بهتره مشخص کنیم میخواییم رو چی بحث کنیم :
1- آیا آشنایی قبل از خواستگاری رسمی نیازه ؟
2- آیا دوستی های قبل از ازدواج و به قصد ازدواج نیازه ؟
3- آیا خانواده ها در برخورد با فرزندانشون و نحوه کمک به اونا برای انتخاب همسر دچار مشکل هستن؟
4- آیا ما جوونا بلدیم چطوری با خانواده هامون صحبت کنیم و مسائلمون رو بگیم یا باهاشون غریبه هستیم ؟ چقدر به تجربه پدر و مادرامون -سوای نوع بیانش -توجه نشون میدیم؟
5- مهارت های لازم برای ازدواج سالم چیه و کی باید اونا رو یاد بگیریم؟ قبل از ازدواج -دوره عقد (همون نامزدی بعضی جاها)- بعد از ازدواج و در روند زندگی؟
6- قصد و غرض از دوستی رو چطور میشه فهمید و مطمئن بود ؛علائمش چیه که الان این دوستی به قصد ازدواج هست یا نه ؟

هر کدوم از این سوالا بحث مفصلی رو میخواد .

یه چیزی هم که توی بحث مشخص بشه بد نیست اینه که دین رو کجا میذاریم ؛میخواییم بر اساس عقاید دینیمون بحث کنیم یا میخواییم بر اساس علوم طبیعی مسئله رو بررسی کنیم .(من البته با تلفیقش موافقم ولی به شرط اینکه کسی که میخواد از هر جنبه ای بحث کنه با سند و مدرک بگه و هر چیزی رو که از این و اون شنیدیم به اسم دانشمندان علوم طبیعی و علمای دینی بیان نکنیم ؛مستند حرف بزنیم.)

 

[mw.ashel]

سلام دوستان خوبم. تایپیک بسیار خوبی هست و چون وقت ندارم نمیتونم زیاد مطلبی بنویسم و فقط چند توصیه به دوستان و کاربران عزیز به خصوص به دختران میکنم چون به واسطه تجربه شغلی که داشتم میگم :

1.هیچ زمانی بدون اطلاع خانواده ها وارد روابط دوستانه ای نشید .

2 . دختران محترمه ،وقتی پسری بیان میکنه که دوستون داره و قصدش از آشنایی ازدواج هست بدونید دروغ میگه و قصد فریب داره و البته باید شناخت کافی و عقلانی داشته باشید تا بدونید که واقعا حرفش درسته یا نه .

3. دختران و پسران محترم قبل تعهد ( ازدواج) هیچ موقع احساستون رو به زبان نیارید.

امیدوارم همیشه خوشبخت و عاشق همسرانتون باشید.40)::rose:​

 

[ba ba barghi]

در کل نظری ندارم ....استفاده می نموییم:motat:

 

[varia]

سلام دوستان خوبم. تایپیک بسیار خوبی هست و چون وقت ندارم نمیتونم زیاد مطلبی بنویسم و فقط چند توصیه به دوستان و کاربران عزیز به خصوص به دختران میکنم چون به واسطه تجربه شغلی که داشتم میگم :

1.هیچ زمانی بدون اطلاع خانواده ها وارد روابط دوستانه ای نشید .

2 . دختران محترمه ،وقتی پسری بیان میکنه که دوستون داره و قصدش از آشنایی ازدواج هست بدونید دروغ میگه و قصد فریب داره و البته باید شناخت کافی و عقلانی داشته باشید تا بدونید که واقعا حرفش درسته یا نه .

3. دختران و پسران محترم قبل تعهد ( ازدواج) هیچ موقع احساستون رو به زبان نیارید.

امیدوارم همیشه خوشبخت و عاشق همسرانتون باشید.40)::rose:​

البته بنظرم دیگه دوران این حرف گذشته که به دخترها فقط پند و نصیحت داد. باید پسرها هم بدونند که باید با شناخت و موشکافانه(ولی نه حساسیت بیش از حد) اخلاقیات و روحیات طرف مقابلشونو بررسی کنند. تجربه زیاد نشون داده دختر خانمهایی را که با کمترین خواسته ها و توقعات نظر پسر رو جلب کردند ولی بعدش کلا تحت تاثیر حرفهای اطرافیان و خانواده رفتار کردند و مشکلات زیادی در باطن زندگی مرفهشون برای خود و همسرشون ایجاد کردند و درانتها زندگیشون بصورت رسمی(طلاق رسمی) و یا غیر رسمی(از بین رفتن کامل عواطف و درک متقابل) از هم پاشیده. پسرهای محترم حتما توجه کنید که شناخت باید عمقی باشه و با درنظر گرفتن حرفها و قول و قرارها بر حسب واقعیتهای زندگی طرفین باشه.
چقدرم نظر میدم من! خدا عاقبتمونو بخیر کنه! خخخ:21::1dco2x0p1lilzhfpg1t

 

[Taraa]

یه بزرگی میفرمود :

" تا قبل از اینکه ازدواج کنم 6 تا نظریه در مورد ازدواج داشتم ، حالا که 6 تا بچه دارم هیـــــــــچ نظری ندارم "


نخند ، سرت میاد :tonguesmiley: