๑๑ مشـــاعره با واژهـ ๑๑

[mw.ashel]

در وصل هم ز عشق تو ای گل در آتشم


عاشق نمی‌شوی که ببینی چه می‌کشم


با عقل آب عشق به یک جو نمی‌رود


بیچاره من که ساخته از آب و آتشم


دیشب سرم به بالش ناز وصال و باز


صبحست و سیل اشک به خون شسته بالشم


پروانه را شکایتی از جور شمع نیست


عمریست در هوای تو میسوزم و خوشم


خلقم به روی زرد بخندند و باک نیست


شاهد شو ای شرار محبت که بی‌غشم


باور مکن که طعنه‌ی طوفان روزگار


جز در هوای زلف تو دارد مشوشم


سروی شدم به دولت آزادگی که سر


با کس فرو نیاورد این طبع سرکشم


دارم چو شمع سر غمش بر سر زبان


لب میگزد چو غنچه‌ی خندان که خامشم


هر شب چو ماهتاب به بالین من بتاب


ای آفتاب دلکش و ماه پری ‌وشم


لب بر لبم بنه بنوازش دمی چونی


تا بشنوی نوای غزلهای دلکشم


ساز صبا به ناله شبی گفت شهریار


این کار تست من همه جور تو می‌کشم


بعدی : مسافر

 

[mohana]

ای مسافر غریب ، در دیار خویشتن
با تو آشنا شدم ، با تو در همین مسیر!
از کویر سوت و کور، تا مرا صدا زدی
دیدمت ولی چه دور! دیدمت ولی چه دیر!

بعدی : غریب

 

[a_67]

عشق غریب است و زبانش غریب
همچو غریب عربی در عجم
"آشِنا"
​

 

[bahramian0935]

کشتی شکستگانیم ای باد شرطه برخیز
باشد که بازبینیم دیدار آشنا را
غزال

 

[IL-2]

صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را
که سر به کوه و بیابان تو داده‌ای ما را

رمضان

 

[love virology]

آمد رمضان هست دعا را اثري
دارد دل من شور و نواي دگري
ما بنده عاصي و گنهكار توييم
اي داور بخشنده بما كن نظري

مژگان

 

[yara]

به مژگان سیه کردی هزاران رخنه در دینم
بیا کز چشم بیمارت هزاران درد برچینم


ساغر

 

[mohana]

ساغرم شکست ای ساقی
رفته‌ ام زدست ای ساقی
برموج غم نشسته منم
در زورق شـکستـه منـم
ای نـاخـدای عــالـم
تا نـام مـن رقـم زده‌ شـد
یکباره مهر غـم زده‌ شــد
بـر سرنـوشـت آدم

آخی سالار عقیلی خیلی ناز خونده....

بعدی: ساقی

 

[love virology]

اصلش ماله بانو مرضیه هست شاعر ی کرمانشاهی

 

[yara]

الا یا ایها الساقی ادر کاسا و ناولها

که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل‌ها


هستی

 

[mohana]

ای همه هستی زتو پیدا شده
خاک ضعیف از تو توانا شده


آرزو

 

[baran71]

ای همه هستی زتو پیدا شده
خاک ضعیف از تو توانا شده


آرزو

آرزو دارد که بیند کشته آن بدخو مرا
وه که خواهد کشت اخر آرزوی او مرا

غروب

 

[IL-2]

آرزو دارد که بیند کشته آن بدخو مرا
وه که خواهد کشت اخر آرزوی او مرا

غروب

منم که شعر و تغزل پناهگاه من است
چنانکه قول و غزل نیز در پناه من است
صفای گلشن دلها به ابر و باران نیست
که این وظیفه محول به اشک و آه من است
صلای صبح تو دادم به نالهٔ شبگیر
چه روزها که سپید از شب سیاه من است
به عالمی که در او دشمنی به جان بخرند
عجب مدار اگر عاشقی گناه من است
اگر نمانده کس از دوستان من بر جا
وفای عهد مرا دشمنان گواه من است
هر آن گیاه که بر خاک ما دمیده ببوی
اگر که بوی وفا می دهد گیاه من است
کنون که رو به غروب آفتاب مهر و وفاست
هر آنکه شمع دلی برفروخت ماه من است
تو هرکه را که چپ و راست تاخت فرزین گوی
پیاده گر به خط مستقیم شاه من است
نگاه من نتواند جمال جانان جست
جمال اوست که جوینده نگاه من است
من از تو هیچ نخواهم جز آنچه بپسندی
که دلپسند تو ای دوست دل بخواه من است
چه جای ناله گر آغوشم از سه تار تهی است
که نغمه قلمم شور و چارگاه من است
خطوط دفتر من سیم ساز را ماند
قلم معاینه مضراب سر به راه من است
کلاه فقر بسی هست در جهان لیکن
نگین تاج شهان در پر کلاه من است
شکستن صف من کار بی صفایان نیست
که “شهریارم” و صاحبدلان سپاه من است

از استاد شهریار

بعدی : دل

 

[baran71]

دل به امید روی او همدم جان نمی شود
جان به هوای کوی او خدمت تن نمی کند


زلف

 

[mahnaz70]

دل به امید روی او همدم جان نمی شود
جان به هوای کوی او خدمت تن نمی کند


زلف

ناگهان پرده برانداخته‌ای یعنی چه
مست از خانه برون تاخته‌ای یعنی چه
زلف در دست صبا گوش به فرمان رقیب
این چنین با همه درساخته‌ای یعنی چه

کلمه بعدی:زندگی

 

[کینز]

زندگی رانفسی ارزش غم خودن نیست
اندکی سیر بخند که غم از رو برود

کلمه بعدی:جبر

 

[mohana]

ما را به جبر هم که شده سر به زیر کن
خیری ندیده ایم از این اختیار ها


بعدی: آسایش

 

[شفق بانو]

ما را به جبر هم که شده سر به زیر کن
خیری ندیده ایم از این اختیار ها


بعدی: آسایش

آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است

با دوستان مروت با دشمنان مدارا


بعدی»صداقت
​

 

[elham2012]

پاک بازی و صداقت بود آرام دلم
” شهریارا چه کنم لعلم و والا گهرم ”

بعدی： دریا

 

[IL-2]

به صحرا بنگرم صحرا ته وینم
به دریا بنگرم دریا ته وینم

بهر جا بنگرم کوه و در و دشت
نشان روی زیبای ته وینم

مرگ