کمی برای سادگی ام...
- نویسنده موضوع Artmis.a
- تاریخ شروع
hosseini
New member
قربونه دلت برم عزیزم
bioshimi93
New member
هر چی می کشم از سادگی ام است.............
bioshimi93
New member
در "نقاشی هایم" تنهاییم را پنهان می کنم...
در "دلم" دلتنگی ام را...
در "سکوتم" حرف های نگفته ام را...
در "لبخندم" غصه هایم را...
دل من...
چه خردساااااال است !!!
ساده می نگرد !
ساده می خندد !
ساده می پوشد !
دل من...
از تبار دیوارهای کاهگلی است!!!
ساده می افتد !
ساده می شکند !
ساده می میرد !
ساااااااااااااا 足ااااااااده
در "دلم" دلتنگی ام را...
در "سکوتم" حرف های نگفته ام را...
در "لبخندم" غصه هایم را...
دل من...
چه خردساااااال است !!!
ساده می نگرد !
ساده می خندد !
ساده می پوشد !
دل من...
از تبار دیوارهای کاهگلی است!!!
ساده می افتد !
ساده می شکند !
ساده می میرد !
ساااااااااااااا 足ااااااااده
bioshimi93
New member
عادت ندارم درد دلم را ،
به همه کس بگویم ..! ! !
پس خاکش میکنم زیر چهره ی خندانم.. ،
تا همه فکر کنند . . .
نه دردی دارم و نه قلبی:sad::sad::sad:
به همه کس بگویم ..! ! !
پس خاکش میکنم زیر چهره ی خندانم.. ،
تا همه فکر کنند . . .
نه دردی دارم و نه قلبی:sad::sad::sad:
bioelectric
Active member
خیال انگیز و جان پرور چو بوی گل سرا پایی
نداری غیر از این عیبی كه می دانی كه زیبایی
من از دلبستگی های تو با آیینه، دانستم
که بر دیدار طاقت سوز خود، عاشق تر از مایی
به شمع و ماه، حاجت نیست بزم عاشقانت را
تو شمع مجلس افروزی، تو ماه مجلس آرایی
منم ابر و تویی گلبن، كه می خندی چو می گریم
تویی مهر و منم اختر، که می میرم چو می آیی
مراد ما نجویی، ورنه رندان هوس جو را
بهار شادی انگیزی، حریف باده پیمایی
مه روشن، میان اختران پنهان نمی ماند
میان شاخه های گل، مشو پنهان كه پیدایی
كسی از داغ و درد من، نپرسد تا نپرسی تو
دلی بر حال زار من، نبخشد تا نبخشایی
مرا گفتی، كه از پیر خرد پرسم علاج خود
خرد، منع من از عشق تو فرماید، چه فرمایی؟
من آزرده دل را،كس گره از کار نگشاید
مگر ای اشک غم امشب، تو از دل عقده بگشایی
رهی، تا وارهی از رنج مستی، ترک هستی کن
که با این ناتوانی ها، به ترك جان توانایی
:thumbsdownsmileyani:thumbsdownsmileyani
نداری غیر از این عیبی كه می دانی كه زیبایی
من از دلبستگی های تو با آیینه، دانستم
که بر دیدار طاقت سوز خود، عاشق تر از مایی
به شمع و ماه، حاجت نیست بزم عاشقانت را
تو شمع مجلس افروزی، تو ماه مجلس آرایی
منم ابر و تویی گلبن، كه می خندی چو می گریم
تویی مهر و منم اختر، که می میرم چو می آیی
مراد ما نجویی، ورنه رندان هوس جو را
بهار شادی انگیزی، حریف باده پیمایی
مه روشن، میان اختران پنهان نمی ماند
میان شاخه های گل، مشو پنهان كه پیدایی
كسی از داغ و درد من، نپرسد تا نپرسی تو
دلی بر حال زار من، نبخشد تا نبخشایی
مرا گفتی، كه از پیر خرد پرسم علاج خود
خرد، منع من از عشق تو فرماید، چه فرمایی؟
من آزرده دل را،كس گره از کار نگشاید
مگر ای اشک غم امشب، تو از دل عقده بگشایی
رهی، تا وارهی از رنج مستی، ترک هستی کن
که با این ناتوانی ها، به ترك جان توانایی
:thumbsdownsmileyani:thumbsdownsmileyani
آخرین ویرایش:
bioelectric
Active member
یکی از دوستان چند روز پیش تو یکی از پستها شعری از رهی معیری گذاشته بودند در مورد زن؛من اونجا فک کردم کسانی که رهی معیری را نمیشناسند احتمال داره با خوندن این شعر ذهنیت خوبی از این شاعر پیدا نکنن،در حالی که اگه اشعارشو بخونید میفهمید که احساس ازاین اشعار لبریزه ،به هر حال یکی از اشعار این شاعر را در بالا قرار دادم تا اگه کسی نسبت به این شاعر ذهنیت بدی پیدا کرده ،دیدش نسبت به این شاعر عوض بشه.
این شاعر در جوانی عاشق دختری به نام فیروزه شد و با اینکه با او ازدواج نکرد تا آخر عمر مجرد ماند و شعرهایش را به یاد او سرود.
این شاعر در جوانی عاشق دختری به نام فیروزه شد و با اینکه با او ازدواج نکرد تا آخر عمر مجرد ماند و شعرهایش را به یاد او سرود.
آخرین ویرایش:
DNA
New member
دلم به حال این شاعر ها می سوزه .آخه خیری از جونیشون نمی بیننو.آخرش هم دیگران رو دق می دن:14:
ketabsabz
Well-known member
اگر……
اگر دروغ رنگ داشت هر روزشاید ده ها رنگین کمان از دهان ما نطفه می بست
و بی رنگی کمیاب ترین چیزها بود
اگر عشق ارتفاع داشت من زمین را زیر پای خود داشتم و تو هیچ گاه عزم صعود نمی کردی
آنگاه شاید پرچم کهربایی مرا در قله ها به تمسخر می گرفتی
اگر گناه وزن داشت هیچ کس را توان آن نبود که گامی بردارد
اگر دیوار نبود نزدیکتر بودیم, همه وسعت دنیا یک خانه می شد
و تمام محتوای سفره سهم همه بود
و هیچ کس در پشت هیچ ناکجایی پنهان نمی شد
اگر خواب حقیقت داشت، همیشه با تو در آن ساحل سبز لبریز از نا باوری بودم
اگر همه سکه داشتند, دلها سکه را بیش از خدا نمی پرستیدند
و یکنفر کنار خیابان خواب گندم نمی دید
تا دیگری از سر جوانمردی بی ارزشترین سکه اش را نثار او کند
اگر مرگ نبود زندگی بی ارزشترین کالا بود, زیبایی نبود, خوبی هم شاید
(دکتر شریعتی )
اگر دروغ رنگ داشت هر روزشاید ده ها رنگین کمان از دهان ما نطفه می بست
و بی رنگی کمیاب ترین چیزها بود
اگر عشق ارتفاع داشت من زمین را زیر پای خود داشتم و تو هیچ گاه عزم صعود نمی کردی
آنگاه شاید پرچم کهربایی مرا در قله ها به تمسخر می گرفتی
اگر گناه وزن داشت هیچ کس را توان آن نبود که گامی بردارد
اگر دیوار نبود نزدیکتر بودیم, همه وسعت دنیا یک خانه می شد
و تمام محتوای سفره سهم همه بود
و هیچ کس در پشت هیچ ناکجایی پنهان نمی شد
اگر خواب حقیقت داشت، همیشه با تو در آن ساحل سبز لبریز از نا باوری بودم
اگر همه سکه داشتند, دلها سکه را بیش از خدا نمی پرستیدند
و یکنفر کنار خیابان خواب گندم نمی دید
تا دیگری از سر جوانمردی بی ارزشترین سکه اش را نثار او کند
اگر مرگ نبود زندگی بی ارزشترین کالا بود, زیبایی نبود, خوبی هم شاید
(دکتر شریعتی )
siavash
New member
زندگی زیباست...
بــه زیبایی چشمهای پف ڪرده از گریــﮧ های شبانـه...
بـه زیبایی بغــض نفس گیـر روزانــه....
بــه زیبایی قلب تڪـﮧ تڪـﮧ شده از
شڪستنهای بیشمار....
بــه زیبایی نفسی ڪــه ازتنگی بالا نمیاید...
بـه زیبایی تمام شدن تـدریجی من....
آری
زنـدگی زیباست ...
و زیباتر خواهـد شد . . .
