مشاعره

[matin]

در کوی خرابات مرا عشق کشان کرد --- آن دلبر عیار مرا دید نشان کرد
من در پی آن دلبر عیار برفتم --او روی خود آن لحظه ز من باز نهان کرد

 

[waria]

دوستي با هركه كردم خصم مادرزاد شد
آشيان هرجا گرفتم خانه صياد شد :sad:

 

[matin]

در کنج خرابات کسی پیر نشد
از مردن آدمی زمین سیر نشد
گفتیم به پیری که رسد توبه کنیم
ازبس که جوان مرد کسی پیر نشد

"" نمیدونم دقیق و درست نوشتم و مطلبمو رسوندم ))) ""

 

[waria]

در کنج خرابات کسی پیر نشد
از مردن آدمی زمین سیر نشد
گفتیم به پیری که رسد توبه کنیم
ازبس که جوان مرد کسی پیر نشد

"" نمیدونم دقیق و درست نوشتم و مطلبمو رسوندم ))) ""

درست نوشتی

 

[waria]

ديده را فايده آن است ،كه دلبر بيند
گر نبيند چه بود فايده ،بينايي را

 

[roj]

انرا که بوی عنبر زلف تو ارزوست
چون عودگو براتش سودابسوز وساز
پروانه را زشمع بود سوز دل ولی
بی شمع عارض تو دلم را بود گداز

 

[waria]

زندگي جز نفسي نيست غنيمت شمرش

نيست اميد كه همواره نفس برگردد

 

[roj]

دلا رفیق سفربخت نیکخواهت بس
نسیم روضه شیراز پیک راهت بس
دگر ز منزل جانان سفرمکن درویش
که سیرمعنوی وکنج خانقاهت بس

 

[waria]

سرو بلند من که به دادم نمیرسی
دستم اگر رسد به خدا می رسانمت
​

 

[roj]

تو همچو صبحی ومن شمع خلوت سحرم
تبسمی کن وجان بین که چون همی سپرم

 

[biosta]

...
مرا چون رای پیوندیست با تو
مرا در عشق با جان آزمائی

به رویم گر زمهر روئی نشانی
مرا بی تو کدامین نای و جائی
...

 

[cheshmak]

یکی را دوست میدارم ولی افسوس که او هرگز نمیداند.

نگاهش می کنم شاید بخواند در نگاه من که او را دوست می دارم

 

[waria]

ما زنده به آنيم كه آرام نگيريم
موجيم كه آسودگي ما عدم ماست

 

[cheshmak]

تو كيستي كه من اينگونه بي تو بيتابم

شب از هجوم خيالت نمي برد خوابم


تو كيستي كه با هر تبسم تو

مثال قايق شكسته روي گردابم

 

[waria]

می روم در گوشه ای تنها به عزلت سرکنم
در فـراغت زار گـــــریم دیدگـــــــان را تر کنم
​

 

[mahsa.]

من بی می ناب زیستن نتوانم
بی باده کشید بار تن نتوانم

 

[zhra]

مرغ سان از قفس خاک هوایی گشتم
به هوایی که مگر سید کند شهبازم

 

[waria]

ما ز یاران چشم یاری داشتیم
خود غلط بود آنچه می پنداشتیم
​

 

[biosta]

...
مرا تقصیر نیست تقدیر سرشته
که عاشق را به دوری سرنوشته
تو را باید به تقدیر خوی کردن
هر آنسو دادنت چون روی کردن
بگفت عاشق به حال زار با وی
فقط هستش جمال یار با وی
نگاهم در نگاه تو بنشست
که رخ از هر نگاه دیگری بست
...

 

[نگاه]

تا به کی نازی به حسن عاریت
ما و من آیینه داری بیش نیست