::::دفترچه یادداشت انجمن
- نویسنده موضوع شفق بانو
- تاریخ شروع
کرهانی
New member
یاد من باشد فردا دم صبح
جور دیگر باشم
بد نگویم به هوا، آب ، زمین
مهربان باشم، با مردم شهر
و فراموش کنم، هر چه گذشت
خانه ی دل، بتکانم ازغم
و به دستمالی از جنس گذشت ،
بزدایم دیگر،تار کدورت، از دل
مشت را باز کنم، تا که دستی گردد
و به لبخندی خوش
دست در دست زمان بگذارم
یاد من باشد فردا حتما
به سلامی، دل همسایه ی خود شاد کنم
بگذرم از سر تقصیر رفیق ، بنشینم دم در
چشم بر کوچه بدوزم با شوق
تا که شاید برسد همسفری ، ببرد این دل مارا با خود
و بدانم دیگر قهر هم چیز بدیست
یاد من باشد فردا حتما
باور این را بکنم، که دگر فرصت نیست
و بدانم که اگر دیر کنم ،مهلتی نیست مرا
و بدانم که شبی خواهم رفت
و شبی هست، که نیست، پس از آن فردایی
یاد من باشد
باز اگر فردا، غفلت کردم
آخرین لحظه ی از فردا شب ،
من به خود باز بگویم
این را
مهربان باشم با مردم شهر
و فراموش کنم هر چه گذشت....
فریدون مشیری
جور دیگر باشم
بد نگویم به هوا، آب ، زمین
مهربان باشم، با مردم شهر
و فراموش کنم، هر چه گذشت
خانه ی دل، بتکانم ازغم
و به دستمالی از جنس گذشت ،
بزدایم دیگر،تار کدورت، از دل
مشت را باز کنم، تا که دستی گردد
و به لبخندی خوش
دست در دست زمان بگذارم
یاد من باشد فردا حتما
به سلامی، دل همسایه ی خود شاد کنم
بگذرم از سر تقصیر رفیق ، بنشینم دم در
چشم بر کوچه بدوزم با شوق
تا که شاید برسد همسفری ، ببرد این دل مارا با خود
و بدانم دیگر قهر هم چیز بدیست
یاد من باشد فردا حتما
باور این را بکنم، که دگر فرصت نیست
و بدانم که اگر دیر کنم ،مهلتی نیست مرا
و بدانم که شبی خواهم رفت
و شبی هست، که نیست، پس از آن فردایی
یاد من باشد
باز اگر فردا، غفلت کردم
آخرین لحظه ی از فردا شب ،
من به خود باز بگویم
این را
مهربان باشم با مردم شهر
و فراموش کنم هر چه گذشت....
فریدون مشیری
ای غنچه ی خندان چرا خون در دل ما میکنی
خاری به خود می بنـدی و ما را ز سر وا میکنی
از تیر کج تابیِ تو آخر کمان شد قامتـــــــــم
کاخَت نگـــــون باد! ای فلک با ما چه بد تا میکنی
ای شمع رقصان با نسیم آتش مزن پروانه را
با دوست هم رحمـی چو با دشمن مدارا میکنی
با چون منی نازک خیال ابرو کشیدن از ملال
زشت است ای وحشی غزال اما چه زیبا میکنی
امروز ما بیچـــــارگان امید فردائیش نیست
این دانی و با ما هنــوز امـــــــروز و فـردا میکنی
ای غم بگو از دست تو آخِر کجا باید شـــدن
در گوشه ی میخـانه هم مــــــا را تو پیـدا میکنی
ما شهریارا بلبلان دیدیم بر طرف چمـــــــن
شورافکــــن و شیرین سخن امّا تو غوغا میکنی
خاری به خود می بنـدی و ما را ز سر وا میکنی
از تیر کج تابیِ تو آخر کمان شد قامتـــــــــم
کاخَت نگـــــون باد! ای فلک با ما چه بد تا میکنی
ای شمع رقصان با نسیم آتش مزن پروانه را
با دوست هم رحمـی چو با دشمن مدارا میکنی
با چون منی نازک خیال ابرو کشیدن از ملال
زشت است ای وحشی غزال اما چه زیبا میکنی
امروز ما بیچـــــارگان امید فردائیش نیست
این دانی و با ما هنــوز امـــــــروز و فـردا میکنی
ای غم بگو از دست تو آخِر کجا باید شـــدن
در گوشه ی میخـانه هم مــــــا را تو پیـدا میکنی
ما شهریارا بلبلان دیدیم بر طرف چمـــــــن
شورافکــــن و شیرین سخن امّا تو غوغا میکنی
