تاپیک دربه در

[bioelectric]

به روی برگ زندگی دو خط زرد می کشم
و چشم عاشق تو را که گریه کرد می کشم

تو رفتی و بدون تو ،کسی نگفت با خودش
که من بدون چشم تو چقدر درد می کشم

 

[mahsa.]

شبامون آخ که چه تاریک و چه سرده​

دلامون جای غمه،لونه درده​

تو رو بی من​

منو دور از تو گذاشته​

چی بگم​

با من و تو دنیا چی کرده​

​

آسمون با من و تو قهره دیگه​

هر کدوم از ما تو یک شهره دیگه​

​

تو دلم این همه غم جا نمی گیره​

چی بجز غم داره اون دل که اسیره​

گفتی از یاد میره این غم ها یه روزی​

تو دلم ریشه دوونده دیگه دیره​

​

آسمون با من و تو قهره دیگه​

هر کدوم از ما تو یک شهر دیگه​

​

تو میگی نامه نوشتی​

نرسیده​

از تو یک خط یا نشون​

هیشکی ندیده​

منم امشب واسه تو نامه نوشتم
​

اما اشکام همه رو نامه چکیده

 

[mahsa.]

وقتی شنیدم اومدی خونه تکونی کردم
واسه دل دیونه ام شیرین زبونی کردم
وقتی شنیدم اومدی رو به خدا نشستم
گفتم پس از تو ای خدا من اونو میپرستم
دیگه نرو پیشم بمون
دیگه نشو نامهربون
گمون میکردم بعد از این باید تک و تنها باشم
در حسرت برگشتنت مثله دیونه ها باشم
وقتی شنیدم اومدی خونه تکونی کردم
واسه دل دیونه ام شیرین زبونی کردم
وقتی شنیدم اومدی رو به خدا نشستم
گفتم پس از تو ای خدا من اونو میپرستم
روی اثاث خونه رو گرد غربت پوشونده بود
غم هرگز ندیدنت من به خاک نشونده بود
وقتی شنیدم اومدی

 

[baran1001]

دیشب خدارو دیدم...


گوشه ای آرام میگریست...



من هم کنارش رفتم و گریستم...



هر دو یک درد داشتیم ...



" آدم ها...."



عجب از آدمایی، که نشانه‌هایت را می‌بینند و انکارت می‌کند ...

و عجب از تو که انکارشان را میبینی و مهربانی میکنی . . .

 

[baran1001]

خسته ام پینیکیو

اینجا آدمها دروغهای شاخدار می گویند

بعد دماغ خود را جراحی پلاستیک میکنند!!!

 

[baran1001]

مشاهده فایل‌پیوست 1843
چه بسیار انسان ها دیدم تنشان لباس نبود؛

و چه بسیار لباس ها دیدم که انسانی درونش نبود ...!

 

[Maryam.A]

گفته بودی درد دل کن گــــــــــاه با هم صحبتی کو رفیق راز داری؟ کــــــــــــــو دل پرطاقتی؟
شمع وقتی داستانم را شنید آتش گـــــــــرفت
شرح حالم را اگر نشنیده باشی راحتـــــــــــی
تا نسیم از شرح عشقم باخبر شد، مست شد
غنچه‌ای در باغ پرپر شد ولی کــــــــو غیرتی؟
گریه می‌کردم که زاهد در قنوتم خیره مــــــــاند
دور باد از خرمن ایمان عــــــــــــــــــــاشق آفتی
روزهایم را یکایک دیدم و دیـــــــــــــــدن نداشت
کاش بر آیینه بنشیند غبار حســـــــــــــــــــرتی
بس‌که دامان بهاران گل به گل پژمرده شــــــــد
باغبان دیگر به فروردین ندارد رغبتــــــــــــــی
من کجا و جرئت بوسیدن لبهای تـــــــــــــــــــو
آبرویم را خریدی عاقبت با تهمتـــــــــــــــــــــی

 

[Maryam.A]

وقتي مياي صداي پات، از همه جاده ها مياد
انگار نه از يه شهر دور، كه از همه دنيا مياد

تاوقتي كه در وا ميشه، لحظه ديدن مي رسه
هر چي كه جاده ست رو زمين، به سينه من مي رسه


اي كه تويي همه، كسم
بي تو مي گيره، نفسم

اگه تو رو داشته باشم
به هرچي مي خوام، مي رسم
به هرچي مي خوام، مي رسم

وقتي تو نيستي قلبمو واسه كي تكرار بكنم
گلهاي خواب آلوده رو، واسه كي بيدار بكنم؟

دسته كبوتراي عشق، واسه كي دونه بپاشه؟
مگه تن من مي تونه، بدون تو زنده باشه؟

اي كه تويي همه، كسم
بي تو مي گيره، نفسم

اگه تو رو داشته باشم
به هرچي مي خوام، مي رسم
به هرچي مي خوام، مي رسم


عزيزترين سوغاتي غبار پيراهن تو
عمر دوباره منه، ديدن و بوييدن تو

نه من تو رو واسه خودم
نه از سر هوس مي خوام

عمر دوباره ي،مني
تو رو واسه نفس مي خوام

اي كه تويي همه، كسم
بي تو مي گيره، نفسم

اگه تو رو داشته باشم
به هرچي مي خوام، مي رسم
به هرچي مي خوام، مي رسم

 

[mahsa.]

تو از كدوم قصه اي كه خواستنت عادته
نبودنت فاجعه بودنت امنيته
تو از كدوم سرزمين تو از كدوم هوايي
كه از قبيله ي من يه آسمون جدايي
اهل هرجا كه باشي قاصد شكفتني
توي بهت و دغدغه ناجي قلب مني
پاكي آبي يا ابر نه خدايا شبنمي
قد آغوش مني نه زيادي نه كمي
منو با خودت ببر اي تو تكيه گاه من
خوبه مثل تن تو باتو همسفر شدن
منو با خودت ببر من به رفتن قانعم
خواستني هرچي كه هست تو بخواي من قانعم
اي بوي تو گرفته تن پوش كهنه ي من
چه خوبه با تو رفتن رفتن هميشه رفتن
چه خوبه مثل سايه همسفر تو بودن
هم قدم جاده ها تن به سفر سپردن
چي مي شد شعر سفر بيت آخري نداشت
عمر كوچ من و تو دم واپسين نداشت
آخر شعر سفر آخر عمر منه
لحظه ي مردن من لحظه ي رسيدنه

 

[mahsa.]

بگذر ز من - عارف

بگذر ز من اي آشنا چون از تو من ديگر گذشتم
ديگر تو هم بيگانه شو چون ديگران با سرگذشتم
مي خواهم عشقت در دل بميرد
مي خواهم تا ديگر در سر يادت پايان گيرد
كوته كنم اين قصه ي بيهوده را
كي عشق تو سازد رها جان مرا
هر عشقي مي ميرد خاموشي مي گيرد
عشق تو نمي ميرد
باور كن بعد از تو ديگري در قلبم
جايت را نمي گيرد

 

[mahsa.]

به من نگو دوست دارم - داریوش

حالا که کار تو شده پر از نیرنگ و ریا
حالا که دل تو شده فرسنگ ها دور از خدا
به من نگو دوست دارم که باورم نمیشه
نگو فقط تو رو دارم که باورم نمیشه
تو با این چرب زبونی هی به من دروغ می گی
می خواهی گولم بزنی هی به من دروغ می گی
تو بادل شکسته ام انقده جفا نکن
تو اگه دوستم نداری اینجوری بد تا نکن

 

[mahsa.]

وقتشه وقتشه رفتن وقتشه
وقتشه از تو گذشتن وقتشه
فرصت تولد دوباره نیست
مردن دوباره ی من وقتشه
دیگه دیره واسه گفتن
این کلام آخرینه
فرصت ضجه نمونده
لحظه های واپسینه
دیگه با عاطفه دشمن
واسه دلتنگی رفیقم
توی شط سرخ نفرت
بی صدا ترین غریقم
من عروسک کدوم بازی وحشت
من عروس زخمی کدوم تبارم
که مثل تولد فاجعه سردم
که مثل حادثه آرامش ندارم
سرد و ساکت و شکسته
آینه قدیمی ام من
با چراغ و گل غریبه
با غبار صمیمی ام من
می مونم زیر هجوم سنگی آوار کینه
واسه بازیچه نموندن آخرین بازی همینه

 

[mahsa.]

تکیه بر باد - داریوش

به خیالم که تو دنیا واسه تو عزیز ترینم
آسمونها زیر پامه اگه با تو رو زمینم
به خیالم که تو با من یه همیشه با وفایی
به خیالم که تو با من دیگه از همه جدایی
من هنوزم نگرانم که تو حرفامو ندونی
این دیگه یه التماسه من می خوام بیای بمونی
من و تو چه بی کسیم وقتی تکیه مون به باده
بد و خوب زندگی منو دست گریه داده
ای عزیز هم قبیله با تو از یه سرزمینم
تا به فردای دوباره با تو هم قسم ترینم
بد و خوبمون یکی دستمون تو دست هم بود
خواهش هر نفس من با تو هم صدا شدن بود
با تو هم قصه دردم هم صدا تر از همیشه
دو تا همخون قدیمی از یه خاکیم و یه ریشه

 

[mahsa.]

گل بارون - مهستی

من تو رو دوست دارم اندازه ي دنيا
نمي تونم كه بمونم بي تو اينجا
شبا وقتي مي مونم خسته و تنها
تا بياي مي شمرم ثانيه ها را
تو هموني سهم من از عاشقي و آشنايي
اگه دوري اگه نزديك با دل من همصدايي
غمگين و تنها بودم و قتي تو پيدا شدي
گل بارون شدي واسه تشنگيهام
يه بهانه تا من بمونم اينجا
من مي خوام پنجره ها رو به خورشيد وابشه
شب دلتنگي از اين خونه بره تو بموني
من مي خوام روزاي بعد روز آفتابي بشه
شب خاكستري مهنتابي بشه تو بموني
تو بموني تو كه دستات داره بوي مهربوني

 

[mahsa.]

---

لالایی - گوگوش

لالايي كن بخواب خوابت قشنگه
گل مهتاب شبا هزارتا رنگه
يه وقت بيدار نشي از خواب قصه
يه وقت پا نذاري تو شهر غصه
لالايي كن مامان چشماش بيداره
مثل هر شب لولو پشت ديواره
ديگه بادبادك تو نخ نداره
نميرسه به ابر پاره پاره
همه چي يكي بود و يكي نبوده
به من چشمات ميگه اين دريا حسوده
اگه سنگ بندازي تو آب دريا
مياد شيطون با من به جنگ و دعوا
ديگه ابرا تو رو از من ميگيرن
گلاي باغچه مون بي تو مي ميرن
لالايي كن لالايي كن مامان تنهات نميذاره
دوستت داره دوستت داره ميشينه پاي گهواره

 

[mahsa.]

چکاوک

کجای این جنگل شب پنهون میشی خورشیدکم
پشت کدوم سد سکوت پرمیکشی چکاوکم
چرا به من بد می کنی من که منم برای تو
لبریزم از عشق تو و سرشارم از هوای تو
دست کدوم غزل بدم نبض دل عاشقمو
پشت کدوم بهانه باز پنهون کنم هق هقمو
گریه نمی کنم نرو آه نمی کشم بشین
حرف نمی زنم بمون بغض نمی کنم ببین
سفر نکن خورشیدکم ترک نکن مرا نرو
نبودنت مرگ منه راهی این سفر نشو
نذار که عشق من و تو اینجا به آخر برسه
بری تو و مرگ من از رفتن تو سر برسه
نوازشم کن و ببین عشق میریزه از صدام
صدام کن و ببین که باز غنچه می دن ترانه هام
اگرچه من به چشم تو کمم قدیمی ام گمم
آتشفشان عشقمو دریای پرتلاطمم

 

[mahsa.]

به تو میگم که نشو دیونه ای دل
به تو میگم که نگیر بهونه ای دل
من دیگه بچه نمیشم آه دیگه بازیچه نمیشم من دیگه بچه نمیشم دیگه بازیچه نمیشم.

به تو میگم عاشقی ثمر نداره
واسته تو جز غم دردسر نداره
من دیگه بچه نمیشم آه دیگه بازیچه نمیشم من دیگه بچه نمیشم دیگه بازیچه نمیشم.

عقلم و زیر پا گذاشتی رفتی تو من مبتلا گذاشتی رفتی
به غم زمونه ای دل من و جا گذاشتی رفتی

به خدا من رسوا کردی ای دل
همه جا مشتم و وا کردی ای دل

فتنه برپا کردی ای دل
من و رسوا کردی ای دل


می دونم تو دیگه عاقل نمیشی تو دیگه برای من دل نمیشی میدونم تو دیگه عاقل نمیشی تو دیگه برای من دل نمیشی .

من دیگه بچه نمیشم اه دیگه بازیچه نمیشم

به تو میگم که نشو دیونه ای دل به تو میگم که نگیر بهونه ای دل

من دیگه بچه نمیشم اه دیگه بازیچه نمیشم من دیگه بچه نمیشم اه دیگه بازیچه نمیشم

من میگم عاشقی ثمر نداره واسه تو جز غم و دردسر نداره

من دیگه بچه نمیشم اه دیگه بازیچه نمیشم من دیگه بچه نمیشم اه دیگه بازیچه نمیشم

 

[leylii]

مهسا وقتی می یام اینجا احساس می کنم تو غم نامت غرق می شم .....ممنونم کاش هیچ موقع نمی دونسیم غم چیه ..........:sad:

 

[baran1001]

آدمك آخر دنياست ، بخند

آدمك مرگ همينجاست ، بخند

آن خدايي كه بزرگش خواندي

به خدا مثل تو تنهاست ، بخند

دست خطي كه تو را عاشق كرد

شو‌خي ِ كاغذي ِ ماست ، بخند

فكر كن درد تو ارزشمند است

فكر كن گريه چه زيباست ، بخند

صبح فردا به شبت نيست كه نيست

تازه انگار كه فرداست ، بخند

راستي آنچه به يادت داديم

پر زدن نيست كه درجاست ، بخند

آدمك نغمه ي آغاز نخوان

به خدا آخر دنياست ، بخند

 

[baran1001]

یاد سهراب بخیر

او که کاشانی بود

پیشه اش نقاشی،قبله اش یک گل سرخ

جانمازش چشمه،مهرش نور

و هم او بود که می خواست بسازد قایق

قایقی از گلبرگ،شایدم از پر قو

تا شود دور از این خاک غریب،که در آن هیچ کسی فکر کس دیگر نیست...

همگان می پرسند،از تو و قایق تو

و سوال همه این بوده و هست

که مسیرت به کجاست،به کدامین دیار و چرا عزم سفر می داری

قایقت جا دارد که تنی چند از این مردم را،باخودت با قایق،به دیار دگری،پشت دریا ببری...