یعنی میشه من پزشک بشم؟؟؟؟؟؟؟

[shimidoost]

سلام.بذارید از اول براتون تعریف کنم.من از بچگی عاشق پزشکی بودم و از پنج سالگی خودم رو پزشک تصور میکردم. سالها از پی هم گذشتن و زمان انتخاب رشته ی دبیرستان رسید و من

در دفتر یادداشت روزانه ام نوشتم:یک گام دیگر به رویای همیشگی ام نزدیک شدم... اما بدون روزهای سختی در پیش داری...روزهای شیرین شاگرد اولی و ... رو نتیجه ی بد کنکور به

تلخی بدل کرد:5000منطقه 1.تصمیم من واضح بود:یک سال دیگه...خیلی درس خوندم ...خیلی هنوزم که هنوزه برادرای بزرگترم(که اونهامهندسی شیمی دانشگاه صنعتی و

داروسازی دانشگاه اصفهان میخوندن)میگن تو خیلی درس میخوندی ...(فقط خودم میخوندم .مثل برادرام هیچ کلاسی هم نرفتم فقط دو تا کنکور جامع آخری آزمایشی سنجش رو شرکت

کردم)توی آخرین کنکور آزمایشیم رتبم شد:2224.خیلی خوشحال بودم برادرم گفت حالا بهتره روی نقاط ضعفت کار کنی...اما دوباره"کامم از تلخی غم چون زهر گشت"اتفاق وحشتناک

نزدیک کنکور باعث شد اعصابم خیلی بهم ریزه و متاسفانه کنکورمو خراب کنم:4300منطقه1.(خودم شنیدم مسبب اون اتفاق ناگوار پشت تلفن به همسرش گفت میخواستم نذارم درس بخونه.)

اعضای خانوادم مجابم کردن انتخاب رشته کنم و موندن توی خونه فایده نداره و این قسمت توئه و تو لیاقت پزشک شدنو نداری و الا خدا بهت میدادو... .انتخاب رشته کردم اما امید داشتم با

زدن پیراپزشکی ها و علوم پایه چیزی قبول نمیشم اما...شیمی محض صنعتی قبول شدم.شیمی رو دوست نداشتمو با کلی ناراحتی و گریه و زاری ثبت نام کردم و چند روز دیگه ترم نهم رو

شروع میکنم... . تو این مدت چهار سال خیلی سعی کردم به شیمی علاقه داشته باشم(مثل نام کاربریم) اما فایده نداشت...چند بار خواستم انصراف بدم اما خونوادم مخالفت کردن و فایده نداشت...وقتی از آزمون لیسانس به پزشکی مطلع شدم خیلی سعی

کردم معدلمو بالا ببرم اما فایده نداشت(الان معدلم چهاردهه)...تا یک ماهه پیش از سر ناچاری فکر میکردم ارشد وزارت بهداشت شرکت میکنم برای دارویی.اما واقعا نمیتونم پزشکی رو از یاد

ببرم.من واقعا این رشته رو دوست دارم...منو راهنمایی کنین چی کار کنم.نه پول و شرایط خارج رفتنو دارم،نه پول آزاد خوندن،نه شرایط لیسانس به پزشکی رو ...یعنی هیچ راهی

نیست؟...یادمه دیپلم که گرفته بودم یه نفر برام تفال به دیوان حافظ زد که آیا من این رشته رو قبول میشم؟فرمود:صبر کن حافظ به سختی روز و شب/عاقبت روزی بیابی کام را.

 

[MAHSABANOO]

دوباره کنکور سراسری شرکت کن شاید پزشکی قفول بشی خو شیمی که خیلی خوبه چرا بدت میات ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟:21::dadad4::dadad4::dadad4:

 

[fmmohammadi]

سلام.بذارید از اول براتون تعریف کنم.من از بچگی عاشق پزشکی بودم و از پنج سالگی خودم رو پزشک تصور میکردم. سالها از پی هم گذشتن و زمان انتخاب رشته ی دبیرستان رسید و من

در دفتر یادداشت روزانه ام نوشتم:یک گام دیگر به رویای همیشگی ام نزدیک شدم... اما بدون روزهای سختی در پیش داری...روزهای شیرین شاگرد اولی و ... رو نتیجه ی بد کنکور به

تلخی بدل کرد:5000منطقه 1.تصمیم من واضح بود:یک سال دیگه...خیلی درس خوندم ...خیلی هنوزم که هنوزه برادرای بزرگترم(که اونهامهندسی شیمی دانشگاه صنعتی و

داروسازی دانشگاه اصفهان میخوندن)میگن تو خیلی درس میخوندی ...(فقط خودم میخوندم .مثل برادرام هیچ کلاسی هم نرفتم فقط دو تا کنکور جامع آخری آزمایشی سنجش رو شرکت

کردم)توی آخرین کنکور آزمایشیم رتبم شد:2224.خیلی خوشحال بودم برادرم گفت حالا بهتره روی نقاط ضعفت کار کنی...اما دوباره"کامم از تلخی غم چون زهر گشت"اتفاق وحشتناک

نزدیک کنکور باعث شد اعصابم خیلی بهم ریزه و متاسفانه کنکورمو خراب کنم:4300منطقه1.(خودم شنیدم مسبب اون اتفاق ناگوار پشت تلفن به همسرش گفت میخواستم نذارم درس بخونه.)

اعضای خانوادم مجابم کردن انتخاب رشته کنم و موندن توی خونه فایده نداره و این قسمت توئه و تو لیاقت پزشک شدنو نداری و الا خدا بهت میدادو... .انتخاب رشته کردم اما امید داشتم با

زدن پیراپزشکی ها و علوم پایه چیزی قبول نمیشم اما...شیمی محض صنعتی قبول شدم.شیمی رو دوست نداشتمو با کلی ناراحتی و گریه و زاری ثبت نام کردم و چند روز دیگه ترم نهم رو

شروع میکنم... . تو این مدت چهار سال خیلی سعی کردم به شیمی علاقه داشته باشم(مثل نام کاربریم) اما فایده نداشت...چند بار خواستم انصراف بدم اما خونوادم مخالفت کردن و فایده نداشت...وقتی از آزمون لیسانس به پزشکی مطلع شدم خیلی سعی

کردم معدلمو بالا ببرم اما فایده نداشت(الان معدلم چهاردهه)...تا یک ماهه پیش از سر ناچاری فکر میکردم ارشد وزارت بهداشت شرکت میکنم برای دارویی.اما واقعا نمیتونم پزشکی رو از یاد

ببرم.من واقعا این رشته رو دوست دارم...منو راهنمایی کنین چی کار کنم.نه پول و شرایط خارج رفتنو دارم،نه پول آزاد خوندن،نه شرایط لیسانس به پزشکی رو ...یعنی هیچ راهی

نیست؟...یادمه دیپلم که گرفته بودم یه نفر برام تفال به دیوان حافظ زد که آیا من این رشته رو قبول میشم؟فرمود:صبر کن حافظ به سختی روز و شب/عاقبت روزی بیابی کام را.

شیمی دوست من! همه چیز پزشکی نیست.جامعه ما هم به پزشک که فقط نیاز نداره ...منم از پزشکی بدم نمیومد دوست داشتم بهم بگن خانم دکتر بعد که خواستم انتخاب رشته کنم با خودم گفتم تو هر رشته ای برم بهترین میشم بعد رادیولوژی دانشگاه علوم پزشکی گیلان قبول شدم....رو حرفم هم موندم شاگرد اول بودم ترم 3 خواستم اماده شم برا پزشکی ....اما وقتی با استادام حرف میزدم منو قانع میکردن که زندگی دیگه به عقب بر نمیگرده ....بهترین روزای عمر همین دوره جوونیی از زندگی لذت ببر دکترای رشته خودتو بگیر تو رشتت بهترین باش طوری که بدون تو کار ملت راه نیوفته همه حا برات احترام قائل بشن ....شاد زندگی کن....پزشکی نشد که نشد فدای سرت ....ارادتو بردار بشین برا ارشد و دکترا تلاش کن من با اینکه مشکل داشتم تو دوران کنکور ارشد اما خوندم رتبه 4 اوردم هم مادرم هم پدر هم برادرم و هم دوستام هم شوهرم رو خوشحال کردم . اینکه با افتخار در مورد من حرف میزنن اینکه باعث خوشحالیشونم بزرگترین ارزومه و گرنه این مقام که فلانی دکتره فلانی مهندسه اگر ادم نباشی اگه خدارو نشناسی بدردت نمی خوره...از زندگی لذت ببر دنیا خیلی زود تموم میشه یبار میبینی به اخر عمر رسیدی و از این عمر هیچ لذتی نبردی.....در کل برو حالشو ببر بابا!!!!!!

 

[mexin]

تنها راهش دوباره شرکت کردن تو کنکوره ..البته قبل از ینکه مدرک لیسانست رو بگیری ....