کمی برای سادگی ام...
- نویسنده موضوع Artmis.a
- تاریخ شروع
mehdi.epid
New member
کسی نیست.......بیا زندگی را بدزدیم و آنوقت میان دو دیدار قسمت کنیم....."سهراب"
Artmis.a
New member
براي عشق تمنا كن ولي خار نشو.
براي عشق قبول كن ولي غرورتت را از دست نده .
براي عشق گريه كن ولي به كسي نگو.
براي عشق مثل شمع بسوز ولي نگذار پروانه ببينه.
براي عشق پيمان ببند ولي پيمان نشكن .
براي عشق جون خودتو بده ولي جون كسي رو نگير .
براي عشق وصال كن ولي فرار نكن .
براي عشق زندگي كن ولي عاشقونه زندگي كن .
براي عشق بمير ولي كسي رو نكش .
براي عشق خودت باش ولي خوب باش...
براي عشق قبول كن ولي غرورتت را از دست نده .
براي عشق گريه كن ولي به كسي نگو.
براي عشق مثل شمع بسوز ولي نگذار پروانه ببينه.
براي عشق پيمان ببند ولي پيمان نشكن .
براي عشق جون خودتو بده ولي جون كسي رو نگير .
براي عشق وصال كن ولي فرار نكن .
براي عشق زندگي كن ولي عاشقونه زندگي كن .
براي عشق بمير ولي كسي رو نكش .
براي عشق خودت باش ولي خوب باش...
Artmis.a
New member
بگذار گریه کنم .................نه برای تو.................... برای عشقی که مرده است
بگذار گریه کنم .................نه برای تو..................برای صداقت که کمرنگ شده است
بگذار گریه کنم .................نه برای تو ...................برای غمها که یکنواخت شده است
بگذار گریه کنم .................نه برای تو....................برای آرزوها که از بین رفته اند
بگذار گریه کنم ................نه برای تو....................برای محبت ها که ساکت شده اند
بگذار گریه کنم .................نه برای تو....................برای آدمیان که بی تفاوت از این همه اند...
بگذار گریه کنم .................نه برای تو..................برای صداقت که کمرنگ شده است
بگذار گریه کنم .................نه برای تو ...................برای غمها که یکنواخت شده است
بگذار گریه کنم .................نه برای تو....................برای آرزوها که از بین رفته اند
بگذار گریه کنم ................نه برای تو....................برای محبت ها که ساکت شده اند
بگذار گریه کنم .................نه برای تو....................برای آدمیان که بی تفاوت از این همه اند...
Artmis.a
New member
از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران
رفتم از کوی تو لیکن عقب سرنگران
ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردی
تو بمان و دگران وای به حال دگران
رفته چون مه به محاقم که نشانم ندهند
هر چه آفاق بجویند کران تا به کران
میروم تا که به صاحبنظری بازرسم
محرم ما نبود دیدهی کوته نظران
دل چون آینهی اهل صفا میشکنند
که ز خود بیخبرند این ز خدا بیخبران
دل من دار که در زلف شکن در شکنت
یادگاریست ز سر حلقهی شوریده سران
گل این باغ بجز حسرت و داغم نفزود
لاله رویا تو ببخشای به خونین جگران
ره بیداد گران بخت من آموخت ترا
ورنه دانم تو کجا و ره بیداد گران
سهل باشد همه بگذاشتن و بگذشتن
کاین بود عاقبت کار جهان گذران
شهریارا غم آوارگی و دربدری
شورها در دلم انگیخته چون نوسفران
رفتم از کوی تو لیکن عقب سرنگران
ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردی
تو بمان و دگران وای به حال دگران
رفته چون مه به محاقم که نشانم ندهند
هر چه آفاق بجویند کران تا به کران
میروم تا که به صاحبنظری بازرسم
محرم ما نبود دیدهی کوته نظران
دل چون آینهی اهل صفا میشکنند
که ز خود بیخبرند این ز خدا بیخبران
دل من دار که در زلف شکن در شکنت
یادگاریست ز سر حلقهی شوریده سران
گل این باغ بجز حسرت و داغم نفزود
لاله رویا تو ببخشای به خونین جگران
ره بیداد گران بخت من آموخت ترا
ورنه دانم تو کجا و ره بیداد گران
سهل باشد همه بگذاشتن و بگذشتن
کاین بود عاقبت کار جهان گذران
شهریارا غم آوارگی و دربدری
شورها در دلم انگیخته چون نوسفران
Artmis.a
New member
در دیاری که در او نیست کسی یار کسی
کاش یارب که نیفتد به کسی کار کسی
هر کس آزار من زار پسندید ولی
نپسندید دل زار من آزار کسی
آخرش محنت جانکاه به چاه اندازد
هر که چون ماه برافروخت شب تار کسی
سودش این بس که بهیچش بفروشند چو من
هر که با قیمت جان بود خریدار کسی
سود بازار محبت همه آه سرد است
تا نکوشید پیگرمی بازار کسی
غیر آزار ندیدم چو گرفتارم دید
کس مبادا چو من زار گرفتار کسی
تا شدم خوار تو رشگم به عزیزان آید
بارالها که عزیزی نشود خوار کسی
آن که خاطر هوس عشق و وفا دارد از او
به هوس هر دو سه روزیست هوادار کسی
گر کسی را نفکندیم به سر سایه چو گل
شکر ایزد که نبودیم به پا خار کسی
شهریارا سر من زیر پی کاخ ستم
به که بر سر فتدم سایهی دیوار کسی
کاش یارب که نیفتد به کسی کار کسی
هر کس آزار من زار پسندید ولی
نپسندید دل زار من آزار کسی
آخرش محنت جانکاه به چاه اندازد
هر که چون ماه برافروخت شب تار کسی
سودش این بس که بهیچش بفروشند چو من
هر که با قیمت جان بود خریدار کسی
سود بازار محبت همه آه سرد است
تا نکوشید پیگرمی بازار کسی
غیر آزار ندیدم چو گرفتارم دید
کس مبادا چو من زار گرفتار کسی
تا شدم خوار تو رشگم به عزیزان آید
بارالها که عزیزی نشود خوار کسی
آن که خاطر هوس عشق و وفا دارد از او
به هوس هر دو سه روزیست هوادار کسی
گر کسی را نفکندیم به سر سایه چو گل
شکر ایزد که نبودیم به پا خار کسی
شهریارا سر من زیر پی کاخ ستم
به که بر سر فتدم سایهی دیوار کسی
sara77
New member
خسته شده ام ، خسته از خودم
خسته شده ام ، خسته از خودم ، خسته از انسانهاي حق به جانب ، انسانهائي كه فقط به خود حق ميدهند.
آنهائي كه هركه ريش داشت را سانديسخور مينامند و آنهائي كه هركه كروات داشت را ساواكي ، خسته ام از مردم ظاهرپرست ، مردمي كه خشك و تر را با هم ميسوزانند و يك لحظه در كنار هم نميتوانند آسوده بگيرند.خسته ام از مردمي كه اگر يك بد در ميان قشري بود همه آن قشر را بد مينامند.
همه خود را محقتر از ديگري ميدانند و بردا
شتهاي خود را از خوب و بد ميخواهند به ديگري تحميل كنند.يكي نميتواند صداي بزن و بكوب و شادي و عروسي ديگري را تحمل كند آن ديگري نميتواند صداي طبل و سنج عزاداري اين يكي را تحمل كند.مگر عروسي و عزا چند روز است؟؟؟!!!!!!
يكي با چماق چادر از سرها در مي آورد يكي با چماق چادر بر سرها ميكند.
...
همه ميخواهند ديگري را درست كنند پيش از آنكه ببينند در راهي كه خود درست ميدانند درست قدم برميدارند؟!
هميشه فرقهايمان را بيشتر از اشتراكاتمان بزرگ ميكنيم ، با اينكه انقدر اشتراك داريم كه فرقها در آن گم است.
كاش ميشد روزي برسد كه حرفهاي هم را قبول نكنيم ، ولي بدون كتك كاري و توهين، لااقل به حرف هم گوش كنيم.
كاش ميشد به آن كسي كه با ما فرقهائي دارد كمي حق بدهيم كه شايد اگر ما هم در شرايط او بوديم مثل او ميشديم.
من نميگويم به تفكر هم احترام بگذاريم چون شعاريست نشدني.ميگويم اي كاش ميشد همديگر را تحمل كنيم تا بتوانيم در كنار هم زندگي كنيم.
خود را تافته اي جدا بافته نميدانم كه من هم از اين جماعتم از خودم هم خسته ام
خسته شده ام ، خسته از خودم ، خسته از انسانهاي حق به جانب ، انسانهائي كه فقط به خود حق ميدهند.
آنهائي كه هركه ريش داشت را سانديسخور مينامند و آنهائي كه هركه كروات داشت را ساواكي ، خسته ام از مردم ظاهرپرست ، مردمي كه خشك و تر را با هم ميسوزانند و يك لحظه در كنار هم نميتوانند آسوده بگيرند.خسته ام از مردمي كه اگر يك بد در ميان قشري بود همه آن قشر را بد مينامند.
همه خود را محقتر از ديگري ميدانند و بردا
شتهاي خود را از خوب و بد ميخواهند به ديگري تحميل كنند.يكي نميتواند صداي بزن و بكوب و شادي و عروسي ديگري را تحمل كند آن ديگري نميتواند صداي طبل و سنج عزاداري اين يكي را تحمل كند.مگر عروسي و عزا چند روز است؟؟؟!!!!!!
يكي با چماق چادر از سرها در مي آورد يكي با چماق چادر بر سرها ميكند.
...
همه ميخواهند ديگري را درست كنند پيش از آنكه ببينند در راهي كه خود درست ميدانند درست قدم برميدارند؟!
هميشه فرقهايمان را بيشتر از اشتراكاتمان بزرگ ميكنيم ، با اينكه انقدر اشتراك داريم كه فرقها در آن گم است.
كاش ميشد روزي برسد كه حرفهاي هم را قبول نكنيم ، ولي بدون كتك كاري و توهين، لااقل به حرف هم گوش كنيم.
كاش ميشد به آن كسي كه با ما فرقهائي دارد كمي حق بدهيم كه شايد اگر ما هم در شرايط او بوديم مثل او ميشديم.
من نميگويم به تفكر هم احترام بگذاريم چون شعاريست نشدني.ميگويم اي كاش ميشد همديگر را تحمل كنيم تا بتوانيم در كنار هم زندگي كنيم.
خود را تافته اي جدا بافته نميدانم كه من هم از اين جماعتم از خودم هم خسته ام
sara77
New member
خواهَم بَرگَردَم بِـﮧ روزهاے کودَکے …
آטּ روزها کـِﮧ :
پِدَر تنها قَهرِماטּ بود…
عِشــق ، تَنها در آغوشِ مادَر خُلاصِـﮧ مے ـشُد…
بالاتَرین نُــقطِـﮧے زَمےـטּ، شـانِـﮧ هاے پِـدَر بُــود…
بَدتـَرین دُشمَنَم ، بَرادَرَ ـم بُودَند…
تَنــها دَردَم ، زانُو های زَخمـے اَم بود…
تَنـها چیزی کِه میشِکَست ، اَسباب بـازیهایَم بـود
وَ مَعناے خُداحافِـظ ، تا فَردا بود…
آن روزها لااَقل عَروسَکی داشتَم تا با او دَردُدِل کُنَم
فِکر میکَردَم به حَرفَم گوش میکُنَد
این روزها میدانَم که او نِمیفَهمَد وَ هیچ کَسِ دیگَر را هَم نَدارَم
خُدایا خَستِـﮧ اَم!
دِلَم بَچِگے میخواهَد.....