وضع حمل:
مراحل وضع حمل به شرح زیر هستند :
1)پیش درآمدی بر مرحله ی اول
2) آمادگی برای مرحله ی دوم
3) روند مرحله لیبر فعال
4)ریکاوری از مرحله ی چهارم
نکته ی مهم آن است که مراحل وضع حمل نباید با مراحل بالینی لیبر (مرحله ی 1،2،3)که کلا مرحله ی سوم وضع حمل را تشکیل می دهد اشتباه شوند.لیبر فعال به سه مرحله تقسیم می شود:
1)مرحله ی افاسمان و دیلاتاسیون
2)مرحله ی بیرون راندن جنین
3)مرحله ی جدا شدن و خارج شدن جفت
مرحله ی یک وضع حمل یا مرحله ی سکون رحم= از قبل از لانه گزینی شروع می شود. دوره ی سکون میومتر است و به تحریکات طبیعی پاسخ نمی دهد و سرویکس سفت و سخت باقی می ماند. عدم پاسخ دهی میومتر که مشخصه ی مرحله ی اول است تا حوالی پایان حاملگی ادامه می یابد
در این دوره در زنان غیر حامله سرویکس بسته و سفت است و قوام ان به قوام غضروف بینی شباهت دارد . در انتهای حاملگی سرویکس به اسانی متسع می شود و قوام ان به قوام لبهای دهان شباهت دارد د ر نتیجه مرحله ی اول این تغییر شکل که نرم شدن نامیده می شود با فزایش کمپلیانس بافتی همراه است اما سرویکس همچنان سفت و غیر قابل نفوذ باقی می ماند.
از دید بالینی حفظ یکپارچگی اناتومیک و ساختمانی سرویکس برای تداوم حاملگی تا زمان ترم ضرورت دارد.کوتاه شدن سرویکس بین هفته های 16-24 حاملگی با افزایش خطر زایمان پره ترم همراه است.
مرحله ی دوم یا آمادگی برای لیبر= به منظور امادگی رحم برای لیبر باید سکون مرحله اول به حالت تعلیق در اید به این صورت که:
افزایش قابل توجه گیرنده های اکسی توسین
افزایش اتصالات شکافدار
تحریک پذیری رحم
پاسخ دهی به یوتروتونین ها
گذر از وضعیت انقباضی به وضعیتی با فرکانس بیشتر انقباضات
تشکیل سگمان تحتانی رحم
نرم شدن سرویکس
رسیده شدن سرویکس در جریان مرحله ی دوم : کلاژن ماده ی اصلی سازنده ی سرویکس است و مسئول اصلی نظم و ارایش ساختمانی ان محسوب می شود.در روند رسیده شدن سرویکس فیبریل های کلاژن سازمان خود را از دست می دهند و فاصله ی بین فیبریلها افزایش می یابد.گلیوزامینوگلیکان ها درجریان رسیده شدن سرویکس افزایش می یابد . تغییرات التهابی نیز تغییرات چشمگیری که در ماتریکس خارج سلولی در جریان رسیده شدن سرویکس رخ می دهند با تهاجم سلولهای التهابی به استروما همراه هستند.
مرحله ی دیلاتاسیون سرویکس شامل دو مرحله ی نهفتگی یاLatent و مرحله ی فعال یا Activeاست.
مرحله ی فعال به سه قسمت تقسیم می شود:
مرحله ی تسریع
مرحله ی حداکثر شیب
مرحله ی کاهش سرعت
مدت مرحله ی نهفتگی متغیر و تحت تاثیر داروهای ارام بخش یا محرک میومتر است و مدت ان تاثیر ناچیزی بر سیر بعدی لیبر دارد.مرحله ی تسریع معمولا پیشگویی کننده ی نتیجه ی لیبر است
مرحله ی حداکثر شتاب نیز یک معیار خوب از کارایی ماشین است.
مرحله ی کاهش سرعت بیشتر انعکاس دهنده ی ارتباط جنین و لگن است.
نزول سر جنین در نولی پار ها قبل از اغاز لیبر صورت می گیرد .
بعد از دیلاتاسیون کامل سرویکس مهمترین نیرو در خارج سازی جنین نیروی فشار داخل شکمی مادر است که همراه با تلاش های تنفسی شدید در حضور گلوت بسته رخ می دهد و به نام زورزدن یا pushingنامیده می شود.
مرحله ی عملکرد لیبر :
مرحله ی مقدماتی
مرحله ی دیلاتاسیون
مرحله ی لگنی
2تئوری کلی در حال حاضر برای روند آغاز لیبر وجود دارد:
1)جنین بالغ انسان با بعضی روش های نا منشخص منبع پیام های اغازین برای شروع روند زایمان است که از این تئوری خیلی حمایت نمی شود.
2)تولید مقادیر زیاد نوعی یوتروتونین ها با پاسخ به افزایش جمعیت گیرنده های میومتری ان که محتملترین علت اغاز زایمان در انسان است.
حاملگی انسان یک وضعی هایپراستروژنیک است و تنها مولد استروژن بافت جفت است.
نقشCRHدرزمانبندی وضع حمل:
درجفت وهیپوتالاموس ساخته میشود . میزان بالایCRHبدین ترتیب حاصل میشود که ممکن است ازطریق واکنش با نوعی ایزوفرم گیرندهCRHبه نامCRH-R1dسبب تعدیل قدرت انقباضی میومترمیشود .این ایزوفرم پاسخ التهابی میومتررا تشدید میکند. کورتیزول باتحریک پردههای جفتی درجهت افزایش ساختPGبه طورغیرمستقیم میومترراتحت تاثیرقرارمیدهد. میزانCRHدرزنان مختلف بسیارمتفاوت است وچنین به نظرمیرسد که سرعت افزایشCRHدربهترازیکبارسنجش ان پیامد حاملگی راپیشبینی میکند دراین دیدگاه جفت وجنین ازطریق حوادث اندوکرین بر زمان بندی وضع حمل درپایان حاملگی طبیعی اثرمیگذارند.
بعد ازشروع لیبرPGمایع امنیون افزایش مییابد که دراین محل پروستاگلاندین به میزان زیاد وجود دارند که احتمالا ازدیلاتاسیون سرویکس وقرار گرفتن ان درمعرض بافت دسیدوا ناشی میشود.
ریلاکسین:نقش ریلاکسین واسطه ی افزایش طول رباط پوبیک،نرم شدن سرویکس،شل شدن واژن،مهارانقباضات میومتراست.
وضعیت هایی که سبب کاهش یون کلسیم و افزایش AMP حلقوی و گوازونین منوفسفات شود سبب شل شدن رحم می گردد این عوامل شامل: پروستاگلاندین E2 و CRH اما در مقابل هر عاملی که سبب افزایش یون کلسیم داخل سلولی وباز شدن لیگانهای آن شود سبب تحریک انقباضات میشوند که عوامل شامل:PGF2و اکسی توسین است
پروژسترون باعث ایجاد حفظ مرحله ی یک زایمان می شود اما قطع پروژسترون نیز مانع وقوع لیبر نمی شود.تجویز انتی پروژسترون استروئیدی RU486 در اواخر سیکل تخمدانی به زنتان سبب ایجاد قاعدگی پیش از موعد می شود و در چند هفته ی اول حاملگی باعث سقط می شود