ترسم که اشک در غم ما پرده در شود
وین راز سر به مهر به عالم ثمر شود
گویند سنگ ،لعل شود در مقام صبر
اری شود،ولیک به خون جگر شود..
(از این شعر خاطره خیلی بدی دارم،شبی که من این پیامو برای یه عزیزی فرستادم،خیلی حالم بد بود وچند ساعت بعدش خبر فوت یکی از عزیزانمو شنیدم که دلیل همون حال بدم بود...هنوز که هنوزه هر وقت این شعر رو میخونم دیدگانم پرآب میشه...)