مشاعره
- نویسنده موضوع nazanin91
- تاریخ شروع
gentelman70
New member
وا صنما وا صنما بیا بیا بیا بیا/ دلدارم بیایه حالا یارم بیایه
bahramian0935
New member
دوش مرغی به صبح مینالید
عقل و صبرم ببرد وطاعت هوش
عقل و صبرم ببرد وطاعت هوش
biosta
Well-known member
این شعر رو خیلی دوستش می دارم ،
هرجا که روم من دیوانه تو
پرسم نشانی زدرخانه تو
به هر کرانه شدم کز نشانه تو
بیایم به گدائی در خانه تو
خانه خراب غم تو خانه من
باشد که دلم گردد غمخانه تو
زلف خم اندر خم خود تا بنمائی
زهرحلقه هزار دلست روانه تو
از مژگان توتیر شد روانه من
ابروی کمان تو کمانخانه تو
رنگ پیمانه زلب های تو باشد
بیایم به میخواری به میخانه تو
گونه دیبا رخ زیبا روی بنما
هر ترانه چو باشد به بهانه تو
روی تو جمله بت بتخانه من
باشم تا ابد عاشق جاودانه تو
وصف تو مرا آنچنان آتش زد
که سرا پا شده ام قصه پروانه تو
گر روی ننمائی قصه سوختنم
آید به افسانه در خانه تو
کوی تو کجاست فتانه من
جان امید بی شمار باد جانانه تو
هرجا که روم من دیوانه تو
پرسم نشانی زدرخانه تو
به هر کرانه شدم کز نشانه تو
بیایم به گدائی در خانه تو
خانه خراب غم تو خانه من
باشد که دلم گردد غمخانه تو
زلف خم اندر خم خود تا بنمائی
زهرحلقه هزار دلست روانه تو
از مژگان توتیر شد روانه من
ابروی کمان تو کمانخانه تو
رنگ پیمانه زلب های تو باشد
بیایم به میخواری به میخانه تو
گونه دیبا رخ زیبا روی بنما
هر ترانه چو باشد به بهانه تو
روی تو جمله بت بتخانه من
باشم تا ابد عاشق جاودانه تو
وصف تو مرا آنچنان آتش زد
که سرا پا شده ام قصه پروانه تو
گر روی ننمائی قصه سوختنم
آید به افسانه در خانه تو
کوی تو کجاست فتانه من
جان امید بی شمار باد جانانه تو
نوتر
New member
دئدیلر که: خان ننه نی // گفتند که مادر بزرگت رو
آپاریبلا کربلایه // به کربلا بردند
که شفاسین اوردان آلسین // که شفایش را از آنجا بگیرد
سفری اوزون سفردی // سفرش سفر طولانی هستش
بیر ایکی ایل چکر گلینجه // یکی دو سال طول میکشه تا برگرده
نئجه آغلارام، یانیخلی // از ته دل خیلی گریه کردم
نئچه گون ائله چیغیردیم // چند روز همونجور داد و جیغ میکشیدم
که سسیم، سینم توتولدی // به طوری که صدام گرفته بود
او، من اولماسام یانییندا // اگر من پیش مادر بزرگ نباشم
اوزی هئچ یئره گئدنمز // به هیچ جا نمیتونه بره
بو سفر نولوبدی من سیز // این سفر چطور شد که بدون من
أوزی، تک قویوب گئدیبدی ؟ // خودش تنها ره سپار شده
هامیدان آجیخ ائدرکن // از همه بدم اومده بود
هامیا آجیخلی باخدیم // و به همه رو ترش میکردم
سورا باشلادیم که: من ده // بعدها بهانه کردم که من هم
گئدیرم اونون دالینجا // به دنبالش میروم
دئدیلر: سنین کی تئزدیر // گفتند:تو هنوز سنت کمه
امامین مزاری اوسته // بر سر مزار امام
اوشاغی آپارماق اولماز // بچه ها رو راه نمیدند(بچه ها رو نمیشود برد)
سن اوخی، قرآنی تئز چیخ // تو یک بار قران رو کامل ختم کن
سن اونی چیخینجا بلکه // شاید تا وقتی که تو قران رو ختم میکنی
گله خان ننه سفردن // مادر بزرگ هم از سفر بیاید
تله سیک، راوانلاماقدا // با عجله و شتاب(بدون فهم قران)
اوخویوب قرآنی چیخدیم // قران رو تمام کردم
که یازیم سنه: گل ایندی // که برای تو( مادر بزرگ )بنویسم :که الان بیا
داها چیخمیشام قرآنی // من قران رو تموم کردم
منه سوقت آل گلنده // موقع آمدن برام سوغاتی بیار
آما هر کاغاذ یازاندا // اما هر وقت که برات نامه مینوشتم
آقامین گؤزی دولاردی // چشمان پدرم پر اشک می شد
سنده کی گلیب چیخمادین // تو هم که نیامدی
نئچه ایل بو انتظار لا // چندین سال در این انتظار
گونی، هفته نیسایاردیم // روز ها و ماهها رو میشمردم
تا یاواش یاواش گوز آچدیم // که کم کم درک کردم
آنلادیم که، سن اولوبسن! // فهمیدم که تو مرده ای
این شعر استاد شهریارو خیلی دوسش دارم :sad:
اون قسمتی رو که قرمز کردم خیلی خیلی با احساس میگه
آخرین ویرایش:
mohana
Well-known member
با "ن" باید شروع میشد...
نازنینا ما به ناز تو جوانی داده ایم
اینک اکنون با جوانان ناز کن با ما چرا
یاری اندر کس نمیبینم یاران را چه شد
دوستی کی آخر آمد دوست داران را چه شد
نازنینا ما به ناز تو جوانی داده ایم
اینک اکنون با جوانان ناز کن با ما چرا
یاری اندر کس نمیبینم یاران را چه شد
دوستی کی آخر آمد دوست داران را چه شد