مشاعره

[mw.ashel]

شب مردان خدا روز جهان افروز است
روشنان را به حقیقت شب ظلمانی نیست

ت :14::21:

تو به خود رفتی، از آن کار به جایی نرسید / هر که از خود نرود هیچ به جایی نرسد

 

[mohana]

در دلم بود که بی دوست نباشم هرگز
چه توان کرد که سعی من و دل باطل بود...

 

[bahramian0935]

در دلم بود که بی دوست نباشم هرگز
چه توان کرد که سعی من و دل باطل بود...

دوش آن صنم چه خوش گفت د رمجلس مغانم

با کافران چه کارت گربت نمی پرستی

 

[mohana]

یار مردان خدا باش که در کشتی نوح
هست خاکی که به آبی نخرد طوفان را ...

 

[mw.ashel]

یار مردان خدا باش که در کشتی نوح
هست خاکی که به آبی نخرد طوفان را ...

ای پادشه خــــوبان داد از غــم تنهایی / دل بی تو به جان آمد وقت است که بازآیی

 

[FARNAZz]

یک آن شد این عاشق شدن دنیا همان یک لحظه بود
آن دم که چشمانت مرا از عمق چشمانم ربود
وقتی که من عاشق شدم شیطان به نامم سجده کرد
آدم زمینی تر شد و عالم به آدم سجده کرد

 

[mw.ashel]

دایـــم گـــل این بستان شـــاداب نمــــی‌مــاند / دریـــــــاب ضعیـفـــان را در وقــــت تــــوانـایــــی

 

[mohana]

یا رب، نگاه کس، به کسی آشنا مکن
گر میکنی، کرم کن و از هم جدا مکن....

 

[mw.ashel]

نوشدارویی و بعد از مرگ ســهراب آمــــدی / ســـنگدل این زودتـر می خواســتی حالا چـــرا ؟

 

[saya1370]

آی آدم ها که بر ساحل نشسته شاد وخندانید!
یک نفر در آب دارد میسپارد جان...

 

[mw.ashel]

نادان همه جا با همه کس آمیزد / چون غرقه به هر چه دید دست آویزد
با مردم زشت نام همراه مباش / کز صحبت دیگران سیاهی خیزد

 

[saya1370]

دوش، سنگی چند پنهان کردم اندر آستین
ای عجب، آن سنگها را هم زمن دزدیده اند...

 

[saya1370]

دعایی گر نمی گویی به دشنامی عزیزم کن
که گر تلخ است شیرین است از آن لب هر چه فرمایی...

 

[bahramian0935]

یا بزن سیلی به رویم یا نوازش کن سرم در دو حالت چون رسم بردست تو می بوسمش

 

[mohana]

شاه نشین چشم من تکیه گه خیال توست
جای دعاست شاه من بی تو مباد جای تو...

 

[saya1370]

والله که شهر بی تو مرا حبس می شود
آوارگی و کوه و بیابانم آرزوست...

 

[bahramian0935]

ترسم که روز حشر عنان بر عنان رود

تسبیح شیخ و خرقه رند شرابخوار

 

[mw.ashel]

رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند / چنان نماند چنین نیز هم نخواهد ماند

 

[saya1370]

روز صحرا وسماع است ولب جوی وتماشا
درهمه شهر دلی ماند که دیگر نربایی؟

 

[mw.ashel]

یک عمر به کودکی به استاد شدیم / یک عمر زاستادی خود شاد شدیم