دلم گرفته

[aryobarzan]

خسته شدم مي خواهم در آغوش گرمت آرام گيرم.خسته شدم بس كه از سرما لرزيدم... بس كه اين كوره راه ترس آور زندگي را هراسان پيمودم زخم پاهايم به من ميخندد... خسته شدم بس كه تنها دويدم... اشك گونه هايم را پاك كن و بر پيشانيم بوسه بزن... مي خواهم با تو گريه كنم ... خسته شدم بس كه... تنها گريه كردم... مي خواهم دستهايم را به گردنت بياويزم و شانه هايت را ببوسم...خسته شدم بس كه تنها ايستادم
__________________

 

[shahram25]

دلم از آن زالوي صفت اهو نماي رياكار رنجيدست دلم از باب او گرفتس

 

[dilak]

زالو ؟
تورو خدا چیز دیگه ای نبود که بهش شبیه کنی ؟
آدم یادش می افته حالش بعد می شه
مثل وامپیر می مونه

 

[shahram25]

ديلك همون بهترين تشبيه هست يه كم روش فك كن

 

[dilak]

ما تو زیست شناسی داشتیم زالو لیند بد بود که آدم حالش به هم می خورد
یعنی تو شعرت اون یه نفر خون می خوره؟

 

[Aseman]

ey baba,,hame ke ashegaaaaaaan

 

[shahram25]

اره ديقيقا ديلك جان دختا اينجورن خون و دل و جگر اقا گل پسراي نازو ميخورن

 

[aryobarzan]

گاهی وقتها که دلم می گیرد
می خواهم از آن روزهای رفتنت بگویم ،
از روزهایی که تنها شدم و دلتنگی تمام باورم شد
می خواهم از بغض نبودنت بگویم
از اشکها و هق هق شبانه ام و
از تمام احساس عاشقانه ام .
می خواهم از سکوت بگویم و تنهایی ،
از لحظه های بدون یار ،
از آن غروب بدون حضورت .
روزهایی که نبودنت فراموشم نشد و
خلوت عاشقانه ات از یادم نرفت .
گاهی وقت ها که دلم می گیرد،
می خواهم از تو بگویم ،
از روزهایی که در آرزویت سپری شد و
دیدارت تمام انتظارم شد .

 

[aryobarzan]

اي مسافر ! اي جدا ناشدني ! گامت را آرام تر بردار ! از برم آرام تر بگذر ! تا به کام دل ببينمت .
بگذار از اشک سرخ گذرگاهت را چراغان کنم .

آه ! که نميداني ... سفرت روح مرا به دو نيم مي کند ... و شگفتا که زيستن با نيمي از روح تن را مي فرسايد ...

بگذار بدرقه کنم واپسين لبخندت را و آخرين نگاه فريبنده ات را .

مسافر من ! آنگاه که مي روي کمي هم واپس نگر باش . با من سخني بگو . مگذار يکباره از پا در افتم ... فراق صاعقه وار را بر نمي تابم ...
جدايي را لحظه لحظه به من بياموز... آرام تر بگذر ...

وداع طوفان مي آفريند... اگر فرياد رعد را در طوفان وداع نمي شنوي ؟! باران هنگام طوفان را که مي بيني ! آري باران اشک بي طاقتم را که مي نگري ...
من چه کنم ؟ تو پرواز مي کني و من پايم به زمين بسته است ...
اي پرنده ! دست خدا به همراهت ...
اما نمي داني ... نمي داني که بي تو به جاي خون اشک در رگهايم جاريست ...
از خود تهي شده ام ... نمي دانم تا باز گردي مرا خواهي ديد ؟؟؟

 

[aryobarzan]

امشب در خلوت تنهایی ام آهسته بی تو گریستم کاش صدای هق هق گریه ام را باد به تو می رساند…
تا بدانی که بی تو چه میکشم
کاش قاصدک به تو می گفت که در غیاب تو
رودی از اشک به راه انداخته ام….
و کاش پرنده ی سوخته بال عاشق از جانب من
به تو این پیغام را می رساند که:
امید و آرزوهایم بی تو آهسته آهسته
در حال فرو ریختن است

 

[aryobarzan]

صدایت درگوشم زمزمه می شود نگاهت درذهن مجسم ... ولی من تو را می خواهم نه خیالت را ... !

 

[aryobarzan]

من به تنهایی میاندیشم
و به دیوار بلندی که میان من و توست
در حریم قفس خاموشم
-آه ... ای خوب ترین صیاد
به اسارت چه سرودی دارم!
و چه اندوهی!
که مبادا روزی
تو به من رخصت پرواز دهی
و مرا از قفس آزاد کنی
و همین رنج مرا خواهد کشت
و همین رنج مرا.....

 

[shahram25]

تو دلت پره از پسرا گویا نه؟

 

[aryobarzan]

تو دلت پره از پسرا گویا نه؟

میشه شما درباره مطالب بنده نظر ندی ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
این تایپیک شعره نه حرف چرت و پرت

 

[eli]

به به:ad54ad:

 

[aryobarzan]

بغض نیمه*کاره

تکرار دروغ*هایت

گلویم را می*فشارد

از ساده*لوحی بی*شرم خاطراتم بیزارم

آنگاه که از خودم می*پرسم:

«هنوز دوستم دارد؟!...حتی به دروغ-»

 

[sakar]

سرتو بالا کن ی نگا به ما کن
اگه شعرا مال خودته که بهت آفرین میگم چون من اصلا هیچ ذوق و قریحه ای ندارم
بهرحال
من که خودم دلم گرفته ممنون میشم اگه ی شعر شاد بگی

 

[fatima_n1362]

گاهـ ـی حجـ ـم ِ دلــــتنـگی هایـ ـم
آن قــَ ـــ ـدر زیـاد میشود
که دنیــــا
با تمام ِ وسعتش
برایـَم تنگ میشود ...
... دلتنــگـم...
دلتنـــــگ کسی کـــــه
گردش روزگــــارش به من که رسیــــد از
حرکـت ایستـاد...
دلتنگ کسی که دلتنگی هایم را ندید...
دلتنگ ِ خود َم...
خودی که مدتهــــ ــــ ــاست گم کـر د ه ام ...

گذشت دیگر آن زمان که فقط یک بار از دنیا می رفتیم
حالا یک بار از شهر می رویم

یک بار از دیار … یک بار از یاد … یک بار از دل … و یک بار از دست

 

[fatima_n1362]

یک پنجره برای دیدن

یک پنجره برای شنیــــدن

یک پنجره که مثل حلقه ی چاهــــــی

در انتهای خود به قلب زمین می رســـــــد

و باز می شود به سوی وسعت این مهربانی مکرر آبی رنـــگ

یک پنجره که دست های کوچک تنهایــی را

از بخشش شبانه ی عطر ستاره ها

سرشار می کنــــــــــــــد

و می شود از آنجـــــــــــا

خورشید را به غربت گل های شمعدانی مهمان کـرد

یک پنجره برای من کافیــســـت

 

[aryobarzan]

بسترم
صدف خالی یک تنهایی ست
و تو چون مروارید
گردن آویز کسان دگری