دفتر شعر

[leylii]

چه کرده ای با دلم ، حالم مثل گذشته نیست ،
از یک سو تنها هستم و از سوی دیگر تنهایی در کنارم نیست …
دلتنگی می آید به سراغم و زندگی ام یک لحظه آرام نیست…
هر لحظه بی تابم ، در قفس نشسته ام اما در حال پرواز به سوی آسمانم…
کویر هم با تو دریا میشود ، اگر نیایی در کنارم ، امروزم فردا نمیشود…

 

[Immunity]

پرواز با تو باید گر پرشکسته در باد

آغاز هر کجا شد پایان هر کجا باد

چه باید گفت اگر دل یار ما نیست

اگر عشقی دگر در کار ما نیست

نباید مرد و از بودن جدا شد

که باید دست به دامان خدا شد

که باید همتی کرد ، قصه ای گفت

سکوت شهر را باید بر آَشفت

 

[am-ml]

لیلی نام تمام دختران سرزمین من است...

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]خدا مشتي خاک برگرفت. مي خواست ليلي را بسازد،
از خود در او دميد. و ليلي پيش از آنکه با خبر شود، عاشق شد.
سالياني ست که ليلي عشق مي ورزد. ليلي بايد عاشق باشد.
زيرا خدا در او دميده است و هر که خدا در او بدمد، عاشق مي شود.
ليلي نام تمام دختران زمين است؛ نام ديگر انسان.
خدا گفت: به دنيايتان مي آورم تا عاشق شويد.
آزمونتان تنها همين است: عشق. و هر که عاشق تر آمد،
نزديکتر است. پس نزديکتر آييد، نزديکتر.
عشق، کمند من است. کمندي که شما را پيش من مي آورد. کمندم را بگيريد.
و ليلي کمند خدا را گرفت.
خدا گفت: عشق، فرصت گفتگو است. گفتگو با من.
با من گفتگو کنيد.
و ليلي تمام کلمه هايش را به خدا داد. ليلي هم صحبت خدا شد.
خدا گفت: عشق، همان نام من است که مشتي خاک را بدل به نور مي کند.
و ليلي مشتي نور شد در دستان خداوند.
[/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif] [/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]قصه که به آخر رسید،مجنون پیدا شد،لیلی مجنونش را دید.لیلی گفت:پس قصه ، قصه من و توست.
پس مجنون تویی! خدا گفت: قصه نیست.راز است .این رازمن و توست. برملا نمی شود، الا به مرگ.
لیلی ! تومرده ای."
قصه لیلی را کسی تغییر نخواهد داد مگر خود لیلی..[/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif] [/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]ليلي زير درخت انار نشست [/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]درخت انار عاشق شد ، گل داد، سرخ سرخ [/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]گلها انار شد ، داغ داغ هر اناري هزار دانه داشت [/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]دانه ها عاشق بودند ، دانه ها توي انار جا نمي شدند [/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]انار کوچک بود دانه ها ترکيدند انار ترک برداشت [/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]خون انار روي دست ليلي چکيد [/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]ليلي انار ترک خورده را از شاخه چيد مجنون به ليلي اش رسيد [/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]خدا گفت: راز رسيدن فقط همين بود [/FONT]​

[FONT=Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif]کافي است انار دلت ترک بخورد... [/FONT]​

 

[bahramian0935]

آن جا که علی واسطه ی فیض خداست
بر غیر علی هر که کند تکیه خطاست

با مدعیّان کور باطن گوئـیـد
آن جا که خدا هست و علی نیست کجاست؟

 

[شایست]

صدایم میزد گلم گلی بودم در باغچه ی دلش، اما…
او باغبان عاشقی نبود،
گاهی سر میزد و دل میبرد،
سالها بعددانستم که من تنها نبودم،او باغبان گل های زیادی بود

 

[bahramian0935]

زندگي چون گل سرخ است
پر از خار
پر از برگ
پر از عطر لطيف
يادمان باشد اگر گل چينيم
خار و عطر و گلبرگ
هر 3 همسايه ي ديوار ب ديوار هم اند

 

[mw.ashel]

زندگی آرام است مثل آرامش یک خواب بلند
زندگی شیرین است مثل شیرینی یک روز قشنگ
زندگی رویایی است مثل رویای یک کودک ناز
زندگی زیبایی است مثل زیبایی یک غنچه باز
زندگی تک تک این ساعت هاست
زندگی راز دل مادر من
زندگی پینه دست پدر است
زندگی مثل زمان در گذر است ...

طبق قولی که به مهنا داده بودم این متن رو تقدیم میکنم به مهنای گلم

زندگی آرام است مثل آرامش قبل از کنکور
زندگی شیرین است مثل شیرینی یک روز پر از تنبلی
زندگی رویایی است مثل رویای قبولی در کنکور ارشد بدون تلاش
زندگی زیبایی است همچون روز اعلام نتایج
زندگی تک تک این ساعت هاست
زندگی مثل زمان در گذر است ، وقتی که شما مدام در نت و وب گردی هستی و درس نمیخونی ...7977cujr38iyymsu8:

 

[paeez]

این شعر خودمه.............
خانه تنها شده است.
هیچکس اینجا نیست
سروهایش یک به یک بی خبر در سفرند.
وحیاطش دگر روشن نیست.
کینه ها خوابیدند.
غم دگر بیدار نیست.
خانه خاموش شده است سرد و نمناک تهی
ولی در بین سکوت ،در میان سردی
جلوه میکرد به غم می خندید.
پدرم تنها بود.
پدرم ساکت ارام به در می نگریست.
در نگاهش لبخند.
چون که غم رفته بود .
کوله بار بسته بود.
بی صدا رفته بود.

 

[bahramian0935]

من به آمار زمین مشکوکم ؟

اگر این سطح پر از آدمهاست

پس چرا این همه دلها تنهاست؟

بیخودی می گویند هیچ کس تنها نیست

چه کسی تنها نیست؟ همه از هم دورند

همه در جمع ولی تنهایند

من که در تردیدم تو چطور؟

نکند هیچکسی اینجا نیست

گفته بود آن شاعر :

هر که خود تربیت خود نکند حیوان است

آدم آنست که او را پدر ومادر نیست

من به آمار،به این جمع

و به این سطح که گویند پر از آدمهاست

مشکوکم

 

[biotechnologist]

گاه یک سنجاقک به تو دل می بندد
و تو هر روز سحر می نشینی لب حوض
تا بیاید از راه، از خم پیچک نیلوفرها
روی موهای سرت بنشیند
یا که از قطره آب کف دستت بخورد
گاه یک سنجاقک
همه ی معنی یک زندگی است​

 

[bahramian0935]

......

ما شاخ گلیم نی گیاهیم
ما شیوه تر و تازه خواهیم

اشکوفه باغ آسمانیم
نقل و می مجلس الهیم

ما جوی نه‌ایم بلک آبیم
ما ابر نه‌ایم بلک ماهیم

لوح و قلمیم نی حروفیم
تیغ و علمیم نی سپاهیم

هم خسته غمزه چو تیریم
هم بسته طره سیاهیم

 

[bahramian0935]

ای دل شکایتها مکن تا نشنود دلدار من
ای دل نمیترسی مگر از یار بیزنهار من
ای دل مرو در خون من در اشک چون جیحون من
نشنیدهای شب تا سحر آن نالههای زار من
یادت نمیآید که او می کرد روزی گفت گو
می گفت بس دیگر مکن اندیشه گلزار من
اندازه خود را بدان نامی مبر زین گلستان
ا ین بس نباشد خود تو را کآگه شوی از خار من
گفتم امانم ده به جان خواهم که باشی این زمان
تو سرده و من سرگران ای ساقی خمار من
خندید و می گفت ای پسر آری ولیک از حد مبر
وانگه چنین می کرد سر کای مست و ای هشیار من
چون لطف دیدم رای او افتادم اندر پای او
گفتم نباشم در جهان گر تو نباشی یار من
گفتا مباش اندر جهان تا روی من بینی عیان
خواهی چنین گم شو چنان در نفی خود دان کار من
گفتم منم در دام تو چون گم شوم بیجام تو
بفروش یک جامم به جان وانگه ببین بازار من

- - - Updated - - -

ای ز هجرانت زمین و آسمان بگریسته
در عزای تو مکان و لا مکان بگریسته
چون به عالم نیست یک کس مر مکانت را عوض
دل میان خون نشسته عقل و جان بگریسته

 

[bahramian0935]

سفر كردم به هر شهري دويدم * به لطف و حسن تو كس را نديدم
ز هجران و غريبي بازگشتم * دگرباره بدين دولت رسيدم
از باغ روي تو تا دور گشتم * نه گل ديدم نه يك ميوه بچيدم
به بدبختي چو دور افتادم از تو * ز هر بدبخت صد زحمت كشيدم
چه گويم مرده بودم بي تو مطلق * خدا از نو دگربار آفريدم
عجب گويي منم روي تو ديده * منم گويي كه آوازت شنيدم
بهل تا دست و پايت را ببوسم * بده عيدانه كامروزست عيدم
ترا اي يوسف مصر ارمغاني * چنين آيينه روشن خريدم

 

[bahramian0935]

......

چو آوازه ی لیلی شد به هر سوی
به صحرا و به دریا ,دشت و هر کوی

نسیمش رفت به صحرا و در و دشت
بر آنها آرزوی دیدنش گشت

ز سوی دلبر این خواست گشت تایید
که این شوق را ز اول در دلش دید

سفالگر آمد و آن خاک برداشت
بسوی یار؛خاک این گام برداشت

بکرد با آب معرفت عجینش
که راه دشوار و سختی در کمینش

سپس در قالب آوزد؛خاک گشت خشت
تو گویی آرزوی خاک را کشت

چو آمیخته بهم شد,آب با خاک
بشد آماده ی دیدار آن پاک

ندا آمد که جانا حال زود است
کنون در پیش رو , آتش و دود است

چو خواهی لایق دیدار گردی
بنرد آن طبیب بییمار گردی

بباید پخته گردی تو به آتش
که گردی سنگ فدش؛یار دلکش

چو سنگفرش شد و لیلی زو گذر کرد
همه ,عالم به یک ناله خبر کرد

که آخر روز وصل یار آمد
نهایت بر منش دلدار آمد

نی ام خشت من کنون شاه جهانم
از این دیدار ببین شور نهانم

اگر در دل نداری؛عشق دلبر
تو با انسان یکی هستی ,به پیکر

هر آنکس عشق لیلی شد بجانش
دگرگون می شود,یکسر جهانش

ندیدی خاک ز عشق دلبر خویش
صبوری کرد به سختی های در پیش

خوشا آنکس که داند روز وصل چیست
خوشا آنکس که داند دلبرش کیست

- - - Updated - - -

مرا ببخشید که باز هم از نیلوفرم می‌‌گویم

اسمش را که می‌‌آورم

گریه‌هایم خود به خود شعر می‌‌شوند

و تمام گٔل‌های جهان را نیلوفری می‌‌کشم

ای قشنگ‌ترین نیاز من

تو که نیستی‌

شعر‌هایم را در آغوش‌ می‌‌گیرم

تا تنم با عطر نام تو

نیلوفری شود

به راستی‌ تو کیستی

که تبلور نامت

سایبان تنهایی‌ من است

یادت نرود ای دوست !

کنار حاجتهایت

مرا هم نیلوفری یاد کن

 

[bahramian0935]

پريشان باد پيوسته دل از زلف پريشانش
وگربر ناورش فردا سرخويش از گريبانش

الا اي شحنه خوبي زلعل تو بسي گوهر
بدزديدست جان من برنجانش،برنجانش

گر ايمان اورد جاني به غير كافر زلفت
بزن از اتش شوقت تو اندر كفر وايمانش

پريشان باد زلف او كه تا پنهان شود رويش
كه تا تنها مرا باشد پريشاني ز پنهانش

منم در عشق بي برگي كه اندر باغ عشق او
چوگل پاره كنم جامه زسوداي گلستانش

در ان گلهاي رخسارش همي غلطيد روزي دل
بگفتم چيست اين،گفتا همي غلطم در احسانش

يكي خطي نويسم من،زحال خود بر ان عارض
كه تا برخواند ان عارض كه استادست خط خوانش

وليكن سخت ميترسم از ان زلف سيه كاوش
كه بس دل در رسن بستست ، ان هندو ز بهتانش

به چاه ان ذقن بنگر ، مترس اي دل ز افتادن
كه هر دل كان رسن بيند چنان چاهست زندانش

 

[bahramian0935]

ای خواب به جان تو زحمت ببری امشب
وز بهر خدا زین جا اندر گذری امشب
هرجا که بپری تو ویران شود آن مجلس
ای خواب در این مجلس تا در نپری امشب
امشب به جمال او پرورده شود دیده
ای چشم ز بی خوابی تا غم نخوری امشب
و اللیل اذا یغشی ای خواب برو حاشا
تا از دل بیداران صد تحفه بری امشب
گر خلق همه خفتند ای دل تو بحمدلله
گر دوش نمی خفتی امشب بتری امشب
با ماه که همخونیم تا روز سخن گویم
کای مونس مشتاقان صاحب نظری امشب
شد ماه گواه من استاره سپاه من
وز ناوک استاره ای مه سپری امشب

 

[lale120]

......

رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید / وظیفه گر برسد مصرفش گل است و نبید
مکن زغصه شکایت که در طریق طلب / به راحتی نرسید آنکه زحمتی نکشید
ز روی ساقی مهوش گلی بچین امروز / که گرد عارض بستان بنفشه دمید
بهار می گذرد دادگسترا دریاب / که رفت موسم حافظ هنوز می نچشید
دوستای گلم عیدتون مبارک.امیدوارم سالی پر از موفقیت و نشاط پیش رو داشته باشین.

 

[lale120]

مطرب مهتاب رو انچه شنيدي بگو
ما همگان محرميم ،انچه بديدي بگو
اي شه وسلطان ما،اي طربستان ما
در حرم جان ما، برچه رسيدي بگو

نرگس خمار او ، اي كه خدا يار او
دوش ز گلزاراو،هر چه بچيدي بگو
اي شده از دست من ، چون دل سرمست من
اي همه را ديده ، توانچه گزيدي بگو

عيد بيايد رود ،عيد تو ماند ابد
كز فلك بي مدد ، چون برهيدي بگو
در شكرستان جان، غرقه شدم اي شكر
زين شكرستان اگر هيچ چشيدي ،بگو

مي كشدم مي به چپ ،مي كشدم دل به راست
رو كه كشاكش خوش است ،توچه كشيدي بگو
مي به قدح ريختي، فتنه برانگيختي
كوي خرابات را تو چه كليدي، بگو

شور خرابات ما ،نور مناجات ما
پرده حاجات ما هم ،تودريدي بگو
ماه به ابر اندرون تيره شدست وزبون
اي مه كز ابرها ، پاك وبعيدي بگو

ظل تو پاينده باد ،ماه تو تابنده باد
چرخ تو را بنده باد ، از چه رميدي ،بگو
عشق مرا گفت دي ، عاشق من چون شدي
گفتم بر چون متن ،زانچ تنيدي بگو

مرد مجاهد بدم ،عاقل و زاهد بدم
عافيتا همچو مرغ ، از چه پريدي بگو

 

[lale120]

برای دیدن توبی قرارم
حسیناهرچه دارم ازتودارم

برآن خاکی که افتادی به صورت
دلم خواهدبه سجده سرگزارم

چه گرددپای من گرددپراززخم
به سویت پابرهنه ره سپارم

گمان هرگزنمی کردم ببینم
شدم اهل گناه وخواروزارم

 

[lale120]

این عید به نور فاطمیه زیباست

روزی تمام سال من از زهراست

با بردن نام فاطمه فهمیدم

سالی که نکوست، از بهارش پیداست...