برای تو......
- نویسنده موضوع moj
- تاریخ شروع
moj
New member
میسرایم از تو که برایم جاودانه ای
تویی که از ازل برایم ساز ترانه ای
ساز این شعر از من نیست
میان این هرزنامه ها تویی که برایم عاشقانه ای
غباری از غم قلبم را دریده
عقل با دل یکی شده وقتی رفتنت را شنیده
خون ریختن جای اشک کارمن
آخر اینگونه بسی غم ندیده
دمی دیگر باما نبودی لابد که قابل نیستیم
تو در برویمان ببندی مادیگر چیستیم
زمزمه ای دارم که فقط با خودت گویم
بی اسم تو چه گوییم که کیستیم
دل مانده بی قرار عطری از تبار تو
اشک ابر تمام شد در انتظار تو
در جواب این همه سوال مانده ام
که کوچه ها میگیرند از من سراغ تو
ای که شانه هایت پله های من
تمام ناسروده های من از غزل
رفتی و این پله ها ریختند
از عرش به فرش فتادیم با سر و دهن
ذکر تنهایی تو :شایعت و بایعت
این آفتاب سوز دارد نگیر ازمن این سایه ات
بی تو به کدام بیابان سرگردان شوم
صبر کن دایی،مرا سوار کن برقایقت
ای که دستانت زخم هایم را شفاست
ای که وصل دیدارت بی کرانه ی جزاست
گذشته ام را به گور سپارید
موج دیگر،برکه ای بی صداست
ای تمام هستی ام به فدایت
ای دیدگان ترم شکفته به رعنای صدایت
میدانم که دیگر برایم نیستی
خدا حافظت دیدار به قیامت
ندانستی هنوز به چشم هایت اسیرم
پنبه تار و پود میافکند زین شمشیرم
دستهایم خلعت سینه سوخته ات
ای کاش تو نمیری من هزاربار بمیرم
خاک از عطش نبودت باید که بمیرد
دستم هایم بی تو چگونه ماه را بگیرد
بگذار من خاک پایت باشم
به سینه ام آب دهید که سفرکرده اوج بگیرد
درین ثانیه های ساعت وار چقدر بیتایم
ایل فهمیده ام که بی تو چقدر بی بنیادیم
سرت را روی شانه ام بگذار
راحت بخواب که ما شب زدگان بیداریم
@... zahra
New member
چه حقیرند مردمان ، وقتی نه جرات دوسـت داشتن دارند
نه اراده ی دوسـت نداشتن
نه لیاقت دوسـت داشته شدن
و نه متانت دوست داشته نشدن...
اما شعر عـاشـقانه می خوانند ، مدام !
نه اراده ی دوسـت نداشتن
نه لیاقت دوسـت داشته شدن
و نه متانت دوست داشته نشدن...
اما شعر عـاشـقانه می خوانند ، مدام !
@... zahra
New member
آزار دهنده ترین سکوت، وقتی است که دروغ می گوئی و مخاطبت در سکوتی سنگین، فقط نگاه می کند.
@... zahra
New member
تو سُڪـوتْـ مـܨڪُنـܨ
فَریـآב زمآنَمْـ را نِمـܨفَهْمـܨ
یـڪُ روز مَـטּ سُـڪُوتْـ خوآهَمْـ ڪَرב
تو آטּ روز
بَـرآے اولیـטּ بـآر
مَفْـہـومـِ בیر شُـבטּ را خواهـܨ فَہْمیـב
فَریـآב زمآنَمْـ را نِمـܨفَهْمـܨ
یـڪُ روز مَـטּ سُـڪُوتْـ خوآهَمْـ ڪَرב
تو آטּ روز
بَـرآے اولیـטּ بـآر
مَفْـہـومـِ בیر شُـבטּ را خواهـܨ فَہْمیـב
@... zahra
New member
امروز از برای یادی
بر گورستانی سفر کردم...
بر مزار احساسی ، فاتحه ای خواندم....
خدایش بیامرزد....
زنده ها را در یابید.
بر گورستانی سفر کردم...
بر مزار احساسی ، فاتحه ای خواندم....
خدایش بیامرزد....
زنده ها را در یابید.
moj
New member
تو نیستی و من
در خیال خود
خانه ای خریده ام!
همه کار می کنم
خرید می روم،خانه را تمیز می کنم،غذا می پزم
این همه هم که حرف می زنم
هیچ جوابم را نمی دهی!
چند چیز از معلم باغچه بان یاد گرفتم
چیزی عوض نشد که نشد!
یک بار عید دیدنی
پیش آن همه مهمان
وقتی معرفی ات کردم
سکوت کردی
تا این که عصبانی شدم و موهایت را کشیدم
اما سخت پشیمانم!
حالا تو برای همیشه رفته ای
و یک خانم
که هیچ وقت لباس سفیدش را عوض نمی کند
دست هایم را به تخت می بندد و
یک عالمه شکلات به خوردم می دهد
تازه
من برایش زبان هم در می آورم!
تو نیستی و من
هر روز چند بار شکلات می خورم
زبان در می آورم و یک عالمه می خندم!
در خیال خود
خانه ای خریده ام!
همه کار می کنم
خرید می روم،خانه را تمیز می کنم،غذا می پزم
این همه هم که حرف می زنم
هیچ جوابم را نمی دهی!
چند چیز از معلم باغچه بان یاد گرفتم
چیزی عوض نشد که نشد!
یک بار عید دیدنی
پیش آن همه مهمان
وقتی معرفی ات کردم
سکوت کردی
تا این که عصبانی شدم و موهایت را کشیدم
اما سخت پشیمانم!
حالا تو برای همیشه رفته ای
و یک خانم
که هیچ وقت لباس سفیدش را عوض نمی کند
دست هایم را به تخت می بندد و
یک عالمه شکلات به خوردم می دهد
تازه
من برایش زبان هم در می آورم!
تو نیستی و من
هر روز چند بار شکلات می خورم
زبان در می آورم و یک عالمه می خندم!
saaabaaa
New member
بآورتـــ بِشَود یآ نـﮧ
روزﮮ مـﮯ رسُد کـﮧ دِلَتــ برآﮮ هیچ کَس؛
بـﮧ اَندآزه ﮮ مَـטּ تَنگــ نَـפֿوآهَد شُد
برآی نِگآه کَردَنمـــ
כֿـَندیدنمـــ
اَذیتـــ کردَنمــــ
برآی تَمآم لَحظآتـﮯ کـﮧ دَر کـ ـنارَم دآشتی
روزﮮ خوآهد رسید کـﮧ در حَسرَت تِکرآر دوبآره مَـטּ خوآهـﮯ بود
می دآنم روزﮮ کـﮧ نبآشَم "هیچکَس تکرآر مـטּ نخوآهد شُد
روزﮮ مـﮯ رسُد کـﮧ دِلَتــ برآﮮ هیچ کَس؛
بـﮧ اَندآزه ﮮ مَـטּ تَنگــ نَـפֿوآهَد شُد
برآی نِگآه کَردَنمـــ
כֿـَندیدنمـــ
اَذیتـــ کردَنمــــ
برآی تَمآم لَحظآتـﮯ کـﮧ دَر کـ ـنارَم دآشتی
روزﮮ خوآهد رسید کـﮧ در حَسرَت تِکرآر دوبآره مَـטּ خوآهـﮯ بود
می دآنم روزﮮ کـﮧ نبآشَم "هیچکَس تکرآر مـטּ نخوآهد شُد
