مشاعره

[Mohammad gh]

من دیوانه چوزلف تورهامیکردم
هیچ لایقترم ازحلقه زنجیرنبود
یارب این اینه حسن چه جوهردارد
که درد اه مراقوت تاثیرنیست

البته درستش اینه :که در او اه مرا قوت تاثیر نبود
پس اخر شعرتون با دال تموم میشه
دور دار از خاک و خون دامن چو بر ما بگذری
کاندرین ره کشته بسیارند قربان شما
عمرتان بادا مدام ای ساقیان بزم جم
گرچه جام ما نشد پر می بدوران شما

 

[roj]

البته درستش اینه :که در او اه مرا قوت تاثیر نبود
پس اخر شعرتون با دال تموم میشه
دور دار از خاک و خون دامن چو بر ما بگذری
کاندرین ره کشته بسیارند قربان شما
عمرتان بادا مدام ای ساقیان بزم جم
گرچه جام ما نشد پر می بدوران شما

حق با شمابود.اخربیت نبود بود.مرسی از توجه تون

 

[arshade90]

من دیوانه چوزلف تورهامیکردم
هیچ لایقترم ازحلقه زنجیرنبود
یارب این اینه حسن چه جوهردارد
که درد اه مراقوت تاثیرنیست

تا غــزل هست دل غمزده ات مال من است
من به دنبال تو چشم تو به دنبال من است

 

[roj]

تازراه نظرمرغ دلم گشت هواگیر
ای دیده نگه کن که بدام که درافتاد
درداکه ازان اهوی مشکین سیه چشم
چون نافه بسی خون دلم درجگر افتاد

 

[arshade90]

در نگــــــــــــــاه تو که پیوند زد اندوه مرا
چه کسی گل شد و لبخند زد اندوه مرا

 

[nazanin91]

آن آهوی سیه چشم از دام ما برون شد
یاران چه چاره سازم با این دل رمیده

 

[arshade90]

همه اندیشه ام اندیشه فرداست
وجودم از تمنای تو سرشار است
زمان در بستر شب خواب و بیدار است

 

[roj]

تحصیل عشق ورندی اسان نمود اول
اخربسوخت جانم درکسب این فضائل

 

[Mohammad gh]

لعل سیراب به خون تشنه لب یار من است
وز پی دیدن او دادن جان کار من است
شرم از آن چشم سیه بادش و مژگان دراز
هرکه دل بردن او دید و در انکار من است

 

[arshade90]

تو را به جای همه زنانی که نشناخته*ام دوست می*دارم
تو را به جای همه روزگارانی که نمی*زیسته*ام دوست می*دارم

 

[cheshmak]

منکه با عشق نراندم به جوانی هوسی

هوس عشق و جوانیست به پیرانه سرم

 

[arshade90]

من که یک امروز مهمان توام فردا چرا

نازنینا ما به ناز تو جوانی داده*ایم
دیگر اکنون با جوانان ناز کن با ما چرا

 

[cheshmak]

ای فدای تو هم دل وهم جان

وای نثار رهت هم این وهم آن

 

[Mohammad gh]

نرگس ار لاف زد از شیوه ی چشم تو مرنج
نروند اهل نظر از پی نابینایی

 

[matin]

میخورد خون دلم مردمک دیده سزاست ، که چرا دل به جگر گوشه ی مردم دادم

فاش می*گویم و از گفته خود دلشادم
بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم
طایر گلشن قدسم چه دهم شرح فراق
که در این دامگه حادثه چون افتادم
من ملک بودم و فردوس برین جایم بود
آدم آورد در این دیر خراب آبادم
سایه طوبی و دلجویی حور و لب حوض
به هوای سر کوی تو برفت از یادم
نیست بر لوح دلم جز الف قامت دوست
چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم
کوکب بخت مرا هیچ منجم نشناخت
یا رب از مادر گیتی به چه طالع زادم
تا شدم حلقه به گوش در میخانه عشق
هر دم آید غمی از نو به مبارک بادم
می خورد خون دلم مردمک دیده سزاست
که چرا دل به جگرگوشه مردم دادم
پاک کن چهره حافظ به سر زلف ز اشک
ور نه این سیل دمادم ببرد بنیادم

 

[Mohammad gh]

میخورد خون دلم مردمک دیده سزاست ، که چرا دل به جگر گوشه ی مردم دادم

فاش می*گویم و از گفته خود دلشادم
بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم
طایر گلشن قدسم چه دهم شرح فراق
که در این دامگه حادثه چون افتادم
من ملک بودم و فردوس برین جایم بود
آدم آورد در این دیر خراب آبادم
سایه طوبی و دلجویی حور و لب حوض
به هوای سر کوی تو برفت از یادم
نیست بر لوح دلم جز الف قامت دوست
چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم
کوکب بخت مرا هیچ منجم نشناخت
یا رب از مادر گیتی به چه طالع زادم
تا شدم حلقه به گوش در میخانه عشق
هر دم آید غمی از نو به مبارک بادم
می خورد خون دلم مردمک دیده سزاست
که چرا دل به جگرگوشه مردم دادم
پاک کن چهره حافظ به سر زلف ز اشک
ور نه این سیل دمادم ببرد بنیادم

یه غزل بسیار زیبا از حافظ بود مرسی که زدید
ولی بهتره که جزو مشاعره حساب نشه چون هم یه غزل کامله و هم با ی شروع نشده

 

[matin]

یه غزل بسیار زیبا از حافظ بود مرسی که زدید
ولی بهتره که جزو مشاعره حساب نشه چون هم یه غزل کامله و هم با ی شروع نشده

بله قبلا هم مواردی بود که مشاعره رعایت نشده بود بعد من پیش خودم گفتم لابد مشکلی نداره --- من منظورم همون بیتی بود که اول گذاشتم بعد حیفم اومد بقیشو نزارم -- از این به بعد قول میدم رعایت کنم ))))) ، قوله قول

 

[arshade90]

میخورد خون دلم مردمک دیده سزاست ، که چرا دل به جگر گوشه ی مردم دادم

فاش می*گویم و از گفته خود دلشادم
بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم
طایر گلشن قدسم چه دهم شرح فراق
که در این دامگه حادثه چون افتادم
من ملک بودم و فردوس برین جایم بود
آدم آورد در این دیر خراب آبادم
سایه طوبی و دلجویی حور و لب حوض
به هوای سر کوی تو برفت از یادم
نیست بر لوح دلم جز الف قامت دوست
چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم
کوکب بخت مرا هیچ منجم نشناخت
یا رب از مادر گیتی به چه طالع زادم
تا شدم حلقه به گوش در میخانه عشق
هر دم آید غمی از نو به مبارک بادم
می خورد خون دلم مردمک دیده سزاست
که چرا دل به جگرگوشه مردم دادم
پاک کن چهره حافظ به سر زلف ز اشک
ور نه این سیل دمادم ببرد بنیادم

من امشب تا سحر خوابم نخواهد برد
همه اندیشه ام اندیشه فرداست

 

[biosta]

تــا روی تـو مـا را در آغــوش شــد
هـوش مـا از روی تـو مدهوش شد

دیگر چه نیازست به می و باده فروش
یک بوسه زلب های تو تا نوش شد

 

[Mohammad gh]

دل سراپرده ی محبت اوست
دیده ایینه دار طلعت اوست
گر من آلوده دامنم چه عجب
همه عالم گواه عصمت اوست