مشاعره..... با حرفی که نفر قبلیت میگه شعر بگو.. برای نفر بعدیت یه حرف بگو

[leylii]

قناعت کن ای نفس بر اندکی
که سلطان و درویش بینی یکی
خ

 

[bioelectric]

چشم بر روی تو تا وقت صبحدم
فالی به چشم و گوش درین باب میزدم
الف

از قضا روزی به دندان درد گردیدم دچار
آن چنان کز درد افتادم به حال احتضار
ابوالقاسم حالت

با ف

 

[leylii]

از نگاهت ریخت در جانم جنونی بندری
رد نشو از پای قایق های عاشق سرسری
تو خلیج فارسی، من خاک سوزان کویر
با تو ایران می شوم مهد شکوه و برتری
حسنا محمدزاده

با حرف ح

حکایت کنند از جفا گستری
که فرماندهی داشت بر کشوری
م

 

[leylii]

از قضا روزی به دندان درد گردیدم دچار
آن چنان کز درد افتادم به حال احتضار
ابوالقاسم حالت

با ف

فدایی ندارند ز مقصود چنگ
وگر بر سرش تیر بارند و سنگ
ش

 

[BioScientist]

قناعت کن ای نفس بر اندکی
که سلطان و درویش بینی یکی
خ

خواب دیدم، بگذریم این قدر می گویم که صبح
عطر تند غنچه ای در بسترم پیچیده بود
علیرضا بدیع

با حرف ض

 

[bioelectric]

فدایی ندارند ز مقصود چنگ
وگر بر سرش تیر بارند و سنگ
ش

شعرم همیشه در خود حرفی نگفته دارد
زیرا که تا همیشه تو در نگفته هایی
محمد علی بهمنی

با ک

 

[BioScientist]

فدایی ندارند ز مقصود چنگ
وگر بر سرش تیر بارند و سنگ
ش

شبی در گوشه محراب قدری ربنا خواندم
همان یک بار تار موی یار افتاد در چنگم
علیرضا بدیع

با حرف ل

 

[BioScientist]

شعرم همیشه در خود حرفی نگفته دارد
زیرا که تا همیشه تو در نگفته هایی
محمد علی بهمنی

با ک

کار دو جھان من جاوید نکو گردد
گر بر من سرگردان یک دم نظرت افتد
عطار

با حرف ی

 

[bioelectric]

خواب دیدم، بگذریم این قدر می گویم که صبح
عطر تند غنچه ای در بسترم پیچیده بود
علیرضا بدیع

با حرف ض

ضايع مکن ای غنچه چنان عمر که در باغ
تا خنده کنی سايه ی گلچين به سر توست

با ط

 

[BioScientist]

ضايع مکن ای غنچه چنان عمر که در باغ
تا خنده کنی سايه ی گلچين به سر توست

با ط

این شعر از کی هست؟

طره از پیشانی ات بردار ای بالا بلند
در شب یلدا مسیر ماه را گم کرده ام
علیرضا بدیع

با حرف و

 

[bioelectric]

کار دو جھان من جاوید نکو گردد
گر بر من سرگردان یک دم نظرت افتد
عطار

با حرف ی

یک دسته ی گل کو اگر آن باغ بدیدید
یک گوهر جان کو اگر از بحر خدایید
مولوی

با و

 

[BioScientist]

یک دسته ی گل کو اگر آن باغ بدیدید
یک گوهر جان کو اگر از بحر خدایید
مولوی

با و

وعشق بغض مرا از نگاه خیسم خواند
گرفت زندگی ام را و گفت شاعر شو
علیرضا بدیع

با حرف ن

 

[bioelectric]

این شعر از کی هست؟

طره از پیشانی ات بردار ای بالا بلند
در شب یلدا مسیر ماه را گم کرده ام
علیرضا بدیع

با حرف و

نمیدانم. یه نفر یه جا گفت ، من از اون یاد گرفتم!

وفا نکردی و کردم، جفا ندیدی و دیدم
شکستی و نشکستم، بریدی و نبریدم
مهرداد اوستا

با ه

 

[bioelectric]

وعشق بغض مرا از نگاه خیسم خواند
گرفت زندگی ام را و گفت شاعر شو
علیرضا بدیع

با حرف ن

نه اهل صلاحیم و نه مستان خرابیم
اینجا نه و آنجا نه که گوییم کجاییم
نمیدانم شاید مولوی!

با ع

 

[BioScientist]

نمیدانم. یه نفر یه جا گفت ، من از اون یاد گرفتم!

وفا نکردی و کردم، جفا ندیدی و دیدم
شکستی و نشکستم، بریدی و نبریدم
مهرداد اوستا

با ه

ممنون
هر شاخه پربار سرش رو به زمین است
تا از سر خود میوه به دستی بسپارد
شیما شاهسواران احمدی

با حرف چ

 

[BioScientist]

نه اهل صلاحیم و نه مستان خرابیم
اینجا نه و آنجا نه که گوییم کجاییم
نمیدانم شاید مولوی!

با ع

عهدی کهن بستند تا با هم بمانند
چشم من و چشم انتظاری پس از تو
حسنا محمدزاده

با حرف ف

 

[bioelectric]

ممنون
هر شاخه پربار سرش رو به زمین است
تا از سر خود میوه به دستی بسپارد
شیما شاهسواران احمدی

با حرف چ

چو شمع و گل شب و روزت به خنده میگذرد
تو گریه ی سحر و آه من چه میدانی؟
رهی معیری

با ل

 

[bioelectric]

عهدی کهن بستند تا با هم بمانند
چشم من و چشم انتظاری پس از تو
حسنا محمدزاده

با حرف ف

فلک جز عشق محرابی ندارد
جهان بی خاک عشق آبی ندارد
نظامی

با س

 

[BioScientist]

چو شمع و گل شب و روزت به خنده میگذرد
تو گریه ی سحر و آه من چه میدانی؟
رهی معیری

با ل

لبت نه گوید و پیداست می گوید دلت آری
که اینسان دشمنی، یعنی که خیلی دوستم داری
بهمنی

با حرف ز

 

[bioelectric]

لبت نه گوید و پیداست می گوید دلت آری
که اینسان دشمنی، یعنی که خیلی دوستم داری
بهمنی

با حرف ز

زندگی آینه نیست که در آن مینگری
زندگی خاک ره است که از آن میگذری
پریش شهرضایی

با ب