72 لایک برای ختم قرآن انجمنی به مناسبت 72 شهید کربلا
- نویسنده موضوع نوتر
- تاریخ شروع
- وضعیت
AWWA
New member
سلام الی جان...قبول حق باشه ان شاءالله و حاجت روا باشی
لطفا اگه مطلبی مرتبط با شهیدی که اسمش کنار اسم شما اومده پیداکردی برامون بذار تا باهاشون بیشتر آشنا بشیم. حتی یه خط هم باشه کافیه....مرسی
dena
New member
قاسم بن حبیب الازدی
از سوارکاران و شیعیان شجاع کوفه است .او اصالتا یمنی بود (او غیر از قاسم بن حبیب بن مظاهر است) نام کاملش قاسم بن حبیب بن ابی بشر الازدی است ،که برخی مورخان او را قسم نیز گفته اند. از افرادی است که در جریان قیام امام حسین علیه السلام قبل از شروع جنگ ،ابتدا با سپاه یزیدیان به سرکردگی عمربن سعد از کوفه خارج شد تا بتواند برخلاف موانعی که ابن زیاد بر سر راه هواداران حسینی گذاشته بود ،خود را به راحتی به کربلا برساند و وقتی به کربلا رسید ،به یاران امام حسین علیه سلام پیوست و دائماملازم آن حضرت بود و روز عاشورا در اولین یورش دشمنان امام آن قدر جنگید تا شهید شد.
Hossein2468
New member
مجمع بن عبدالله روز عاشورا در آغاز جنگ،همراه سه تن ديگر با شمشيرهاى كشيده وارد ميدان مبارزه گشتند، و جنگى سخت نمودند، چنان كه در صف دشمن شكاف ايجاد شد. لشكر آنان را در ميان گرفتند و راه بازگشت بر آنان بسته شد. در اين هنگام حضرت عباس عليه السلام آنان را نجات داد، در حالى كه جراحات زيادى برداشته بودند، (بار ديگر) دشمن به آنها نزديك شد و در يك نبرد سخت هر چهار تن به درجه رفيع شهادت نايل آمدند.
در زيارت رجبيه و زیارت ناحيه مقدسه از وى چنين ياد شده است: «السَّلام عَلى مَجمَعِ بنِ عَبْداللّهِ العائذى».
در زيارت رجبيه و زیارت ناحيه مقدسه از وى چنين ياد شده است: «السَّلام عَلى مَجمَعِ بنِ عَبْداللّهِ العائذى».
negar91
New member
دوستم هم سهمشو خوند سوره اسرا
جندب بن حجیر الخولانی
او را با نام جندب بن حجر خولانی و جندب بن حجیر کندی خولانی کوفی ذکر کرده اند. ارباب سیر می نویسند که وی رسول خدا (ص) را درک کرده و در زمان علی بن ابیطالب (ع) از یاران و دعوت کنندگان به امامت آن حضرت بود، در جنگ جمل شرکت داشت و در صفین، از طرف امام علی (ع)، امیر و فرمانده قبایل کنده و ازد شد.*جندب در صحنه کربلا سال 60 هجری قمری، زمانی که حسین بن علی بن ابیطالب (ع) با یزید بن معاویه (حاکم اموی) بیعت نکرد و علیه او قیام کرد، با اصحاب و یارانش در سرزمین عراق (در کربلا) به جنگ با یزیدیان پرداخت. قیام آن حضرت با تلاش گسترده و فعالیت حماسی نماینده ایشان در کوفه یعنی مسلم بن عقیل انجام شد ولی به خاطر بی وفایی و خیانت کوفیان، مسلم بن عقیل تنها ماند و شکست خورد و گرفتار شد. جندب بن حجیر که آن زمان در شهر کوفه بود از جمله کسانی است که با وجود سختی ها و مشکلات زیاد توانست قبل از رسیدن سپاه حر به کاروان امام حسین (ع) از کوفه خارج شود و در بین راه، در ناحیه بطن العقبه در مسیر حرکت امام (ع) به عراق، قبل از رسیدن به سرزمین کربلا، به امام حسین (ع) ملحق شد و خبر کیفیت قیام حضرت مسلم و شکست نهضت را در کوفه، به سمع حسین بن علی (ع) رساند.* شهادت جندب صبح روز دهم محرم سال 61 هـ.ق (روز عاشورا) وی از افرادی بود که در همان حمله اول، با دشمن امام (ع) جنگید و به شهادت رسید. امام حسین (ع) پیکر مطهرش را از میدان جنگ به خیمه ای که به همین جهت نصب کرده بود، منتقل کرد و بعد توسط قبیله بنی اسد در مقبره دسته جمعی شهدا کربلا که امروزه واقع در حرم حسینی در پایین پای امام است، دفن کردند. نام او در زیارت ناحیه مقدسه و زیارت رحببه، آمده است: السلام علی جندب بن حجیر، و در بعضی نسخ چنین آمده: السلام علی جندب بن حجر الخولان
جندب بن حجیر الخولانی
او را با نام جندب بن حجر خولانی و جندب بن حجیر کندی خولانی کوفی ذکر کرده اند. ارباب سیر می نویسند که وی رسول خدا (ص) را درک کرده و در زمان علی بن ابیطالب (ع) از یاران و دعوت کنندگان به امامت آن حضرت بود، در جنگ جمل شرکت داشت و در صفین، از طرف امام علی (ع)، امیر و فرمانده قبایل کنده و ازد شد.*جندب در صحنه کربلا سال 60 هجری قمری، زمانی که حسین بن علی بن ابیطالب (ع) با یزید بن معاویه (حاکم اموی) بیعت نکرد و علیه او قیام کرد، با اصحاب و یارانش در سرزمین عراق (در کربلا) به جنگ با یزیدیان پرداخت. قیام آن حضرت با تلاش گسترده و فعالیت حماسی نماینده ایشان در کوفه یعنی مسلم بن عقیل انجام شد ولی به خاطر بی وفایی و خیانت کوفیان، مسلم بن عقیل تنها ماند و شکست خورد و گرفتار شد. جندب بن حجیر که آن زمان در شهر کوفه بود از جمله کسانی است که با وجود سختی ها و مشکلات زیاد توانست قبل از رسیدن سپاه حر به کاروان امام حسین (ع) از کوفه خارج شود و در بین راه، در ناحیه بطن العقبه در مسیر حرکت امام (ع) به عراق، قبل از رسیدن به سرزمین کربلا، به امام حسین (ع) ملحق شد و خبر کیفیت قیام حضرت مسلم و شکست نهضت را در کوفه، به سمع حسین بن علی (ع) رساند.* شهادت جندب صبح روز دهم محرم سال 61 هـ.ق (روز عاشورا) وی از افرادی بود که در همان حمله اول، با دشمن امام (ع) جنگید و به شهادت رسید. امام حسین (ع) پیکر مطهرش را از میدان جنگ به خیمه ای که به همین جهت نصب کرده بود، منتقل کرد و بعد توسط قبیله بنی اسد در مقبره دسته جمعی شهدا کربلا که امروزه واقع در حرم حسینی در پایین پای امام است، دفن کردند. نام او در زیارت ناحیه مقدسه و زیارت رحببه، آمده است: السلام علی جندب بن حجیر، و در بعضی نسخ چنین آمده: السلام علی جندب بن حجر الخولان
سلام بچه ها نمازو روزه هاتون قبول باشه ایشالا .التمس دعا داریمااا.:ad54ad: اوا جون سهم سوره انعاممو خوندم. :riz304: عمرو بن قرظه انصارى،
از شهداى كربلاست. پدر او (قرظه) از اصحاب امام على علیه السلام و از خزرجيانى بود كه به كوفه آمد و آنجا ماندگار شد و در ركاب على علیه السلام با دشمنانش جنگيد.
عمرو، از كوفه آمد و در كربلا، روز ششم محرم به سيدالشهدا علیه السلام پيوست. امام در گفتگوهايش با عمر سعد، او را براى مكالمه مى فرستاد و او جواب مى آورد، تا آن كه شمر از كوفه آمد و اين مذاكره قطع شد.
روز عاشورا جلوى امام حسين علیه السلام ايستاده بود و تيرهاى دشمن را با سينه و پيشانى خود به جان مى خريد و اين گونه از جان امام محافظت مى كرد. زخمهاى زيادى بر پيكرش نشست. به امام خطاب كرد كه: اى پسر پيامبر! آيا وفا كردم؟ حضرت فرمود: آرى! تو پيش از من به بهشت مى روى. از من به پيامبر سلام برسان و بگو كه من در پى تو مى آيم و... افتاد و شهيد شد.
نامش در زيارت ناحيه آمده است. برخى هم شهادتش را در عرصه ميدان و پس از رجز و رزم گفته اند. رجز او چنين بود: قد علمت كتيبة الانصار انى ساحمى حوزة الذمار ضرب غلام غير نكس شارى دون حسين مهجتى و دارى.
از شهداى كربلاست. پدر او (قرظه) از اصحاب امام على علیه السلام و از خزرجيانى بود كه به كوفه آمد و آنجا ماندگار شد و در ركاب على علیه السلام با دشمنانش جنگيد.
عمرو، از كوفه آمد و در كربلا، روز ششم محرم به سيدالشهدا علیه السلام پيوست. امام در گفتگوهايش با عمر سعد، او را براى مكالمه مى فرستاد و او جواب مى آورد، تا آن كه شمر از كوفه آمد و اين مذاكره قطع شد.
روز عاشورا جلوى امام حسين علیه السلام ايستاده بود و تيرهاى دشمن را با سينه و پيشانى خود به جان مى خريد و اين گونه از جان امام محافظت مى كرد. زخمهاى زيادى بر پيكرش نشست. به امام خطاب كرد كه: اى پسر پيامبر! آيا وفا كردم؟ حضرت فرمود: آرى! تو پيش از من به بهشت مى روى. از من به پيامبر سلام برسان و بگو كه من در پى تو مى آيم و... افتاد و شهيد شد.
نامش در زيارت ناحيه آمده است. برخى هم شهادتش را در عرصه ميدان و پس از رجز و رزم گفته اند. رجز او چنين بود: قد علمت كتيبة الانصار انى ساحمى حوزة الذمار ضرب غلام غير نكس شارى دون حسين مهجتى و دارى.
ba ba barghi
Well-known member
ﺳﻼم
ﻣﻨﻮ ،ﻫﻤﮑﺎر و ﮔﺎﻣﺒﺎل و ﻫﻤﺴﺮش.و ﻣﻀﻨﻘﺮ ﺳﻬﻢﻣﻮﻧﻮ ﺧﻮﻧﺪﻳﻢ ،
اﻳﻦ ﭘﺴﺖ ﺑﻪ زودي وﻳﺮاﻳﺶ ﻣﻲ ﺷﻮد..........اداﻣﻪ دارد.....
ﻣﻨﻮ ،ﻫﻤﮑﺎر و ﮔﺎﻣﺒﺎل و ﻫﻤﺴﺮش.و ﻣﻀﻨﻘﺮ ﺳﻬﻢﻣﻮﻧﻮ ﺧﻮﻧﺪﻳﻢ ،
اﻳﻦ ﭘﺴﺖ ﺑﻪ زودي وﻳﺮاﻳﺶ ﻣﻲ ﺷﻮد..........اداﻣﻪ دارد.....
Haydi
New member
سلام، من سهممو خوندم
سوره اعراف آیه 70 تا 137
انس بن الحارث الکاهلی
(پیر میدان، یار پیامبر و علی صلوات الله علیهما)
از بزرگان اصحاب رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم و از یاران علی بن ابیطالب علیه السلام بود. نام کاملش انس بن حارث بن نبیه بن کاهل بن عمرو خزیمه است. پدرش حارث بن نبیه اسدی کوفی بود. انس و پدرش هر دو از شیعیان صدر اسلام و از اصحاب صفه بودند. او در کنار پیامبر در جنگ های بدر و حنین شرکت کرده بود، در حدیثی مشهور که مورخین شیعه و سنی چون جزری و ابن حجر نیز آن را نقل کرده اند چنین می گوید: روزی خدمت پیامبر خدا رسیدم. حسین بن علی (ع) کنار او نشسته بود. رسول خدا (ص) فرمود: « این فرزندم در سرزمین عراق کشته می شود، هر کس در زمان او زنده است باید یاریش دهد.»
انس سوابق اجتماعی و سیاسی خوبی داشت و از موقعیت والایی در جامعه برخوردار بود. او که از شیعیان مطرح کوفه بود وقتی باخبر شد که امام حسین علیه السلام به کربلا آمده است، از شهر کوفه خارج شد، به طرف کربلا حرکت کرد و شبانه خودش را به امام رساند. در بعضی از منابع تاریخی هم چنین آمده است که انس از مکه همراه امام حسین (ع) بوده است. در واقعه قیام حسینی، روز عاشورا، انس کاهلی بعد از خواندن نماز ظهر با امام حسین علیه السلام، از آن حضرت اجازه گرفت به میدان برود تا با دشمن بجنگد. او مردی سالخورده بود ولی امام به او اجازه داد و فرمود «ای شیخ، خدا را شکر می کنم که از یاری تو برخوردارم.»
وی پس از نبردی دلیرانه چندین نفر از لشگر عمر سعد را کشت و سرانجام در بعد از ظهر عاشورا به شهادت رسید.
سوره اعراف آیه 70 تا 137
انس بن الحارث الکاهلی
(پیر میدان، یار پیامبر و علی صلوات الله علیهما)
از بزرگان اصحاب رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم و از یاران علی بن ابیطالب علیه السلام بود. نام کاملش انس بن حارث بن نبیه بن کاهل بن عمرو خزیمه است. پدرش حارث بن نبیه اسدی کوفی بود. انس و پدرش هر دو از شیعیان صدر اسلام و از اصحاب صفه بودند. او در کنار پیامبر در جنگ های بدر و حنین شرکت کرده بود، در حدیثی مشهور که مورخین شیعه و سنی چون جزری و ابن حجر نیز آن را نقل کرده اند چنین می گوید: روزی خدمت پیامبر خدا رسیدم. حسین بن علی (ع) کنار او نشسته بود. رسول خدا (ص) فرمود: « این فرزندم در سرزمین عراق کشته می شود، هر کس در زمان او زنده است باید یاریش دهد.»
انس سوابق اجتماعی و سیاسی خوبی داشت و از موقعیت والایی در جامعه برخوردار بود. او که از شیعیان مطرح کوفه بود وقتی باخبر شد که امام حسین علیه السلام به کربلا آمده است، از شهر کوفه خارج شد، به طرف کربلا حرکت کرد و شبانه خودش را به امام رساند. در بعضی از منابع تاریخی هم چنین آمده است که انس از مکه همراه امام حسین (ع) بوده است. در واقعه قیام حسینی، روز عاشورا، انس کاهلی بعد از خواندن نماز ظهر با امام حسین علیه السلام، از آن حضرت اجازه گرفت به میدان برود تا با دشمن بجنگد. او مردی سالخورده بود ولی امام به او اجازه داد و فرمود «ای شیخ، خدا را شکر می کنم که از یاری تو برخوردارم.»
وی پس از نبردی دلیرانه چندین نفر از لشگر عمر سعد را کشت و سرانجام در بعد از ظهر عاشورا به شهادت رسید.
سلام
لیست دوستانی که در ختم انعام شریکن
سری اول:
1) عمرو بن خالد الازدی.........خودم.....آیات 1 تا 55 سوره انعام
2)عمرو بن خالد الصیداوی.........زنبق......آیات 56 تا 110 سوره انعام
3)عمرو بن قرظة الانصاری...........محنا....آیات 111 تا انتهای سوره انعام
سری دوم:
1)عمرو بن مطاع الجعفی..........الی.........آیات 1 تا 55 سوره انعام
2)عمرو بن جنادة الانصاری............آقا صابر.....آیات 56 تا 110 سوره انعام
3)عمرو بن ضبیعة الضبعی..............مهسا بانو.......آیات 111 تا انتهای سوره انعام
سری سوم
1)عمرو بن کعب ابو ثمامة الصائدی........آسنا90......آیات 1 تا 55 سوره انعام
2)قارب (آزاد شده حسین ع)......پرستار مهربون......آیات 56 تا 110 سوره انعام
3)قاسط بن زهیر التغلبی.......مهدیس......آیات 111 تا انتهای سوره انعام
سری چهارم
1)القاسم بن حبیب الازدی.....دنا......آیات 1 تا 55 سوره انعام
2)کردوس التغلبی......ستایش92......آیات 56 تا 110 سوره انعام
3)کنانة بن عتیق التغلبی.........مریم1010......آیات 111 تا انتهای سوره انعام
سری پنجم
1)مالک بن ذودان......پاتریس.......آیات 1 تا 55 سوره انعام
2)مالک بن عبد الله بن سریع الجابری......آشل....آیات 56 تا 110 سوره انعام
3)مجمع الجهنی.....لیلی........آیات 111 تا انتهای سوره انعام
سری ششم
1)مجمع بن عبید الله العائذی......آقاحسین2468 ......آیات 1 تا 55 سوره انعام
2)محمد بن بشیر الحضرمی........نیلو 66.........آیات 56 تا 110 سوره انعام
3)مسعود بن الحجاج التیمی......میخک.....آیات 111 تا انتهای سوره انعام
اوا جان منم گفتم میخوام تو این ختمم باشم ندیدی؟ جز اولین نقرات بودم! یا کسایی که تو ختم 72 تن بودن نمیتونن ؟
ختم 72 تن هم که سهم من 4 سوره بود خوندمش ان شالله که مایه هدایتمون باشه
میدونم وققتت کمه و واسه برنامه ریزی این ختما خیلی زحمت میکشی اجرت با خدا اما یه سوال اوا جان؟ چرا سوره هایی که سهم من بود به ترتیب نبود؟
آخرین ویرایش توسط مدیر:
AWWA
New member
سلام عزیزم...ببخشید ...حتما اسمتو به لیست اضافه میکنم و بهت اطلاع میدم. قرائتتم قبول حق باشه ان شاءالله
به ترتیب نبود چون براساس ترتیب نزول سوره ها تقسیم بندی کردم. شنیدم به ترتیب نزول خوندن خیلی خوبه و به درک بیشتر بعضی آیات کمک میکنه.
نماز وروزه دوستان همگی قبول باشه انشاالله
حنظله عمروالشیبانی
حَنظَلَة بن سَعد (اسعد) شِبامی
«حنظله» فرزند «اسعد» که او فرزند «شِبام بن عبدالله» از قرآء و بزرگان شیعه است. او از قبیله همدان بود. حنظله مردی فصیح، بلیغ و شجاع بود. او پسری به نام علی داشت که در تاریخ از او یاد شده است. ابن شهر آشوب از او با نام «حنظلة بن عمرو الشیبانی» یاد کرده است. او پس از شهادت «بریر» روانه میدان شد، در حالی که فریادش بلند بود: ای قوم! من بر شما از روزی سخت، مثل روز احزاب و مانند حال و روز قوم نوح، عاد، ثمود و کسانی که پس از آنها بودند بیمناکم؛ آری، خداوند قصد ظلم و تعدی به بندگانش را ندارد؛ و ای قوم! من بر شما از روز تناد و فریادخواهی میترسم. روزی که همه روی برگردانید، برای شما در برابر خداوند پناهی نیست، و هر کس را که خداوند در بیراهه وا نهد، برای او راهنمایی نیست. ای قوم! حسین را نکشید که شما را خداوند به عذابی ریشهکن میسازد، و البته هر که افترا پیشه کند نومید گردد.
امام حسین علیه السلام در حالی که او را مخاطب قرار داد، از خدای تعالی بر او پاداش نیک درخواست کرد و فرمود: ای پسر سعد! خداوند تو را مورد مهربانی قرار دهد. هر آینه، اینها همان زمانی که به حق دعوت کردی و دعوتت را اجابت نکردند و به سوی تو حملهور شدند تا خون تو و یارانت را بریزند سزاوار عذاب گشتند. (دیگر دیر شده) چه اینها برادران نیکوکار تو را کشته (و دستشان به خون آنها آلوده شده است.) حنظله گفت: این فرزند رسول خدا! شما درست فرمودی. فدایت شوم. شما از من داناتر و به درک حق سزاوارترید.
درسی که میتوان گرفت: نکته اینجاست که حنظله، در برابر قومی که مدعی مسلمانی است، ولی از قرآن بی خبر است، با تکیه به سه آیه (سوره مبارکه غافر، آیات 30، 31،33 و طه 61) دیدگاه خود را بیان میکند. شگفت این که امام سخن او را اصلاح میکند و بیان میدارد که اکنون جای استفاده از این آیات نیست؛ چرا که اینها با شروع به خونریزی، دیگر خود را مستحق و سزاوار عذاب خداوند کردهاند. این انذار پیش از این درگیری نتیجهبخش و کارآمد بود؛ ولی الان برای بازگشت قدری دیر شده است. توجه به این نکته، شعار «ما با همه، در هر حال با لبخند برخورد میکنیم» را رد میکند؛ آری لبخند و موعظه و پند برای بیداری جاهلان است؛ ولی اگر کسی به حدّ عناد و لجاجت رسید و دست به جنایت و ریختن خون این و آن زد، دیگر روش امام مقابله مناسب است: آنها را بکشید تا فتنهای باقی نماند. این و آن زد، دیگر روش امام مقابله مناسب است: آنها را بکشید تا فتنهای باقی نماند.
شهادت حنظله
پس از آن «حنظله» از امام پرسید: آیا به سوی آخرت شتاب نکنم؟ و به برادرانم ملحق نشوم؟ امام فرمود: حرکت کن به خیر دنیا و آن چه در آن است و بشتاب به سوی حکومتی که کهنه نگردد. به او اذن جهاد داده شد. او این گونه با امام خداحافظی کرد: «سلام بر تو ای اباعبدالله! درود خداوند بر شما و بر اهلبیت شما، (خداوند) بین ما و شما در بهشتش آشنایی برقرار کند. سپس امام فرمود: آمین، آمین. سپس به کارزار پرداخت تا این که به فوز شهادت دست یافت.
در زیارت ناحیه مقدسه آمده: السلام علی حَنظلة بن اسعد الشبامی؛ درود بر حنظله پسر اسعد شبامی
حنظله عمروالشیبانی
حَنظَلَة بن سَعد (اسعد) شِبامی
«حنظله» فرزند «اسعد» که او فرزند «شِبام بن عبدالله» از قرآء و بزرگان شیعه است. او از قبیله همدان بود. حنظله مردی فصیح، بلیغ و شجاع بود. او پسری به نام علی داشت که در تاریخ از او یاد شده است. ابن شهر آشوب از او با نام «حنظلة بن عمرو الشیبانی» یاد کرده است. او پس از شهادت «بریر» روانه میدان شد، در حالی که فریادش بلند بود: ای قوم! من بر شما از روزی سخت، مثل روز احزاب و مانند حال و روز قوم نوح، عاد، ثمود و کسانی که پس از آنها بودند بیمناکم؛ آری، خداوند قصد ظلم و تعدی به بندگانش را ندارد؛ و ای قوم! من بر شما از روز تناد و فریادخواهی میترسم. روزی که همه روی برگردانید، برای شما در برابر خداوند پناهی نیست، و هر کس را که خداوند در بیراهه وا نهد، برای او راهنمایی نیست. ای قوم! حسین را نکشید که شما را خداوند به عذابی ریشهکن میسازد، و البته هر که افترا پیشه کند نومید گردد.
امام حسین علیه السلام در حالی که او را مخاطب قرار داد، از خدای تعالی بر او پاداش نیک درخواست کرد و فرمود: ای پسر سعد! خداوند تو را مورد مهربانی قرار دهد. هر آینه، اینها همان زمانی که به حق دعوت کردی و دعوتت را اجابت نکردند و به سوی تو حملهور شدند تا خون تو و یارانت را بریزند سزاوار عذاب گشتند. (دیگر دیر شده) چه اینها برادران نیکوکار تو را کشته (و دستشان به خون آنها آلوده شده است.) حنظله گفت: این فرزند رسول خدا! شما درست فرمودی. فدایت شوم. شما از من داناتر و به درک حق سزاوارترید.
درسی که میتوان گرفت: نکته اینجاست که حنظله، در برابر قومی که مدعی مسلمانی است، ولی از قرآن بی خبر است، با تکیه به سه آیه (سوره مبارکه غافر، آیات 30، 31،33 و طه 61) دیدگاه خود را بیان میکند. شگفت این که امام سخن او را اصلاح میکند و بیان میدارد که اکنون جای استفاده از این آیات نیست؛ چرا که اینها با شروع به خونریزی، دیگر خود را مستحق و سزاوار عذاب خداوند کردهاند. این انذار پیش از این درگیری نتیجهبخش و کارآمد بود؛ ولی الان برای بازگشت قدری دیر شده است. توجه به این نکته، شعار «ما با همه، در هر حال با لبخند برخورد میکنیم» را رد میکند؛ آری لبخند و موعظه و پند برای بیداری جاهلان است؛ ولی اگر کسی به حدّ عناد و لجاجت رسید و دست به جنایت و ریختن خون این و آن زد، دیگر روش امام مقابله مناسب است: آنها را بکشید تا فتنهای باقی نماند. این و آن زد، دیگر روش امام مقابله مناسب است: آنها را بکشید تا فتنهای باقی نماند.
شهادت حنظله
پس از آن «حنظله» از امام پرسید: آیا به سوی آخرت شتاب نکنم؟ و به برادرانم ملحق نشوم؟ امام فرمود: حرکت کن به خیر دنیا و آن چه در آن است و بشتاب به سوی حکومتی که کهنه نگردد. به او اذن جهاد داده شد. او این گونه با امام خداحافظی کرد: «سلام بر تو ای اباعبدالله! درود خداوند بر شما و بر اهلبیت شما، (خداوند) بین ما و شما در بهشتش آشنایی برقرار کند. سپس امام فرمود: آمین، آمین. سپس به کارزار پرداخت تا این که به فوز شهادت دست یافت.
در زیارت ناحیه مقدسه آمده: السلام علی حَنظلة بن اسعد الشبامی؛ درود بر حنظله پسر اسعد شبامی
mikhak s
New member
)مسعود بن الحجاج التیمی......میخک.....آیات 111 تا انتهای سوره انعام : خونده شد
مسعود و پسرش از شيعيان نامى و از شجاعان مشهور بودند.
هر دو با لشكر عمر بن سعد از كوفه خارج شدند ولى پيش از درگيرى ، به سپاه امام حسين (ع ) پيوستند.
مسعود و عبدالرحمن در روز عاشورا و در حمله اول به شهادت رسيدند.
مسعود و پسرش از شيعيان نامى و از شجاعان مشهور بودند.
هر دو با لشكر عمر بن سعد از كوفه خارج شدند ولى پيش از درگيرى ، به سپاه امام حسين (ع ) پيوستند.
مسعود و عبدالرحمن در روز عاشورا و در حمله اول به شهادت رسيدند.
- وضعیت