مشاعره

[Mohammad gh]

احرام چه بندیم چو آن قبله نه اینجاست
در سعی چه کوشیم چو از مروه صفا رفتتتتتتتتتتت............

 

[fateme67]

ترسم که اشک در غم ما پرده در شود
وین راز سر ب مهر به عالم سمر شود

 

[najma]

دیوانه ی پا برهنه از آب گذشت
عاقل به کنار جو پی پل میگشت ...

 

[faridez]

تا توانی دل به دست آور
که
دل شکستن هنر نیست

 

[mohana]

تا توانی رفع غم از چهره غمناک کن
در جهان گریاندن اسان است اشکی پاک کن

 

[fateme67]

نظر کردن به درویشان منافی بزرگی نیست
سلیمان با چنان حشمت نظرها بود با مورش

 

[mohana]

شب تیره و ره دراز و من حیران
فانوس گرفته او به راه من
بر شعله ی بی شکیب فانوسش
وحشت زده می دود نگاه من

 

[raha 24]

نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد بختم ار یار شود رختم از اینجا ببرد

 

[hosseini_h_7]

دی میشد وگفتم صنماعهدبه جای آر/گفتاغلطی خواجه دراینعهدوفانیست

 

[mohana]

تو را نادیدن ما غم نباشد
که در خیلت به از ما کم نباشد
من از دست تو در عالم نهم روی
ولیکن چون تو در عالم نباشد

 

[mj1919]

تو را نادیدن ما غم نباشد
که در خیلت به از ما کم نباشد
من از دست تو در عالم نهم روی
ولیکن چون تو در عالم نباشد

دل میرود ز دستم صاحب دلان خدا را
دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا

(نمی دونم تکراریه یا نه!)

 

[mohana]

دل میرود ز دستم صاحب دلان خدا را
دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا

(نمی دونم تکراریه یا نه!)

مهم نیست تکراری باشه... یاد اون زمانی افتادم که با دوستام مشاعره میکردیم...یادش به خیر

اي غم ، تو که هستی از کجا می آيی؟
هر دم به هوای دل ما می آيی
باز آی و قدم به روی چشمم بگذار
چون اشک به چشمم آشنا می آيی!

 

[hosseini_h_7]

مهم نیست تکراری باشه... یاد اون زمانی افتادم که با دوستام مشاعره میکردیم...یادش به خیر

اي غم ، تو که هستی از کجا می آيی؟
هر دم به هوای دل ما می آيی
باز آی و قدم به روی چشمم بگذار
چون اشک به چشمم آشنا می آيی!

یاوفایاخبروصل تویامرگ رقیب
بودآیاکه فلک زین دوسه کاری بکند

 

[mohana]

دوست ترت دارم از هر چه دوست ای تو به من از خود من خويش تر
دوست تر از آنكه بگويم چقدر بيشتر از بيشتر از بيش تر

 

[najma]

روز ها فکر من اینست و همه شب سخنم
که چرا غافل از احوال دل خویشتنم ...:sad:

 

[fateme67]

مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک
چند روزی قفسی ساخته اند از بدنم

 

[hosseini_h_7]

مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک
چند روزی قفسی ساخته اند از بدنم

مارا رهاکنیددراین رنج بی حساب
باقلب پاره پاره ایی و باسینه ای کباب

 

[najma]

میروم از خویش و میمانم ز خویش
آنچه بر جا مانده ویران میشود
روح من چون بادبان قایقی
در افق ها دور و پنهان میشود ...


آقا با مال نفر قبل همزمان شد ...:28:

 

[mohana]

مارا رهاکنیددراین رنج بی حساب
باقلب پاره پاره ایی و باسینه ای کباب

بگذار تا بگریم چون ابر در بهاران
کز سنگ ناله خیزد روز وداع یاران

 

[najma]

مارا رهاکنیددراین رنج بی حساب
باقلب پاره پاره ایی و باسینه ای کباب

بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم
همه تن چشم شدم خیره بدنبال تو گشتم...