๑๑ مشـــاعره با واژهـ ๑๑

[AWWA]

بی ستون سوخته ای با دل ناشادی مرد
مژدگانی بده پرویز که فرهادی مرد ...
شاعر

میان بغض و تبسم میان وحشت و عشق

تو شاعرانه ترین احتمال من شده ای

پرتو

 

[abtin13]

در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد
عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد
تزویر

 

[AWWA]

در میخانه ببستند خدایا مپسند/که در خانه تزویر و ریا بگشایند

گره

 

[shiny]

معاشران گره از زلف یار باز کنید

شبی خوش است، بدین قصه‌اش دراز کنید

شب

 

[AWWA]

من زنده بودم اما انگار مرده بودم/ از بس که روزها را باشب شمرده بودم

زمزمه

 

[shiny]

چوب معلم ار بود زمزمه محبتي

جمعه به مكتب آورد طفل گريزپاي را

یاس

 

[AWWA]

دوستی گلیست

مثل نیلوفر ویاس

ساقه تردظریفی دارد

بی گمان سنگ دل است

آنکه روا می دارد

جان این ساقه نازک را

_دانسته_

بیازارد.

فردوس

 

[sepideeee]

قصر فردوس به پاداش عمل می بخشند
ما که رندیم و گدا دیر مغان ما را بس ....
شهر

 

[AWWA]

این شهرعظیم است ولی شهرغریب است
این خانه قشنگ است ولی خانهّ من نیست

وطن

 

[abtin13]

زین سفر گر به سلامت به وطن بازرسم
نذر کردم که هم از راه به میخانه روم

جهل

 

[shiny]

بحث با ناقص خیالان شیوه استاد نیست

علم افلاطون حریف جهل مادرزاد نیست

زیور

 

[a_67]

بشوی اوراق اگر همدرس مایی ....... که علم عشق در دفتر نباشد

ز من بنیوش و دل در شاهدی بند ....... که حسنش بسته زیور نباشد

چرخ
​

 

[IL-2]

بشوی اوراق اگر همدرس مایی ....... که علم عشق در دفتر نباشد

ز من بنیوش و دل در شاهدی بند ....... که حسنش بسته زیور نباشد

چرخ
​

غلام همت آنم که زیر چرخ کبود

ز هر چه رنگ تعلق پذیرد آزادست


عمر

 

[a_67]

بیا که قصر امل سخت سست بنیادست....... بیار باده که بنیاد عمر بر بادست

سُرور
​

 

[AWWA]

غم تو موهبت کبریاست در دل من
نمی دهم به سرور بهشت این غم را

غبار

 

[shiny]

به وفای تو که خاک ره آن یار عزیز

بی غباری که پدید آید از اغیار بیار

دریا

 

[AWWA]

گفتمش نقاش را نقشی بکش از زندگی
با قلم نقش حبابی بر لب دریا کشید

پروانه

 

[shiny]

یاران چه غریبانه رفتند ازین خانه

هم سوخته شمع ما هم سوخته پروانه

قمر

 

[a_67]

شمس و قمرم آمد سمع و بصرم آمد.......وان سیمبرم آمد وان کان زرم آمد
مستی سرم آمد نور نظرم آمد
زَر
​

 

[shiny]

از کیمیای مهر تو زر گشت روی من

آری به یمن لطف شما خاک زر شود

طراوت