مشاعره

[mohana]

ماهی همیشه تشنه ام
ای زلال تابناک
یک نفس اگر مرا به حال خود رها کنی
ماهی تو جان سپرده روی خاک...

 

[.Nazanin]

کی شود آیی ز پشت پرده های انتظار
تا شود روشن ز نورت جاده های انتظار

 

[baran-]

روزی زسر سنگ عقابی به هوا خاست

وندر طلب طعمع پرو بال بیاراست

 

[eeeeeeehsan]

تو خود گفتی که مو ملاح مانم ... به آب ديدکان کشتی برانم
همی ترسم که کشتی غرق وابو ... درين دريای بی پايان بمانم

 

[baran-]

می با رقیبان می خوری،اما بدان ای سنگدل

با دوست هم رحمی چو با دشمن مدارا می کنی

 

[ati1408]

یک نفر آمد صدایم کرد و رفت
در قفس بودم، رهایم کرد و رفت

 

[mohana]

تلخی عمربه شیرینی عشق آکنده است
چه سر انجام خوشی گردش دنیا دارد
عشق رازیست که تنها به خدا باید گفت
چه سخن ها که خدا با من تنها دارد...

 

[IL-2]

دوش دیدم که ملایک در میخانه زدند
گل آدم بسرشتند و ره پیمانه زدند...

پ ن: واقعا دوستان ابیات خ قشنگی مینویسن... خ دوس دارم این تاپیک مشاعره رو...

 

[ati1408]

در آن نفس كه بميرم در آرزوي تو باشم
بدان اميد دهم جان كه خاك كوي تو باشم

 

[.Nazanin]

میر من خوش می‌روی کاندر سر و پا میرمت
خوش خرامان شو که پیش قد رعنا میرمت

 

[ati1408]

تو را می جویم ای زیباترین گل واژه هستی
تو ای عالم ترین معنا به دنبال تو می گردم

 

[.Nazanin]

تو را می جویم ای زیباترین گل واژه هستی
تو ای عالم ترین معنا به دنبال تو می گردم

عاشق این بیتم:heart:


من بدین خوبی و زیبایی ندیدم روی را
وین دلاویزی و دلبندی نباشد موی را

 

[ati1408]

آسمان ! نگاه خسته ی من خانه ی ابر های بارانزاست
نیستی و نبودنت تنها غصه ی آفتابگردانهاست

 

[baran-]

تو مرو،گر بروی جان مرا با خود بر

ور مرا می نبری با خود ازین خوان تو مرو...

 

[ati1408]

وقت آن است كزين منزل ويران بروم
راحت جان طلبم از پي جانان بروم

 

[IL-2]

ما را سر باغ و بوستان نیست
هر جا که تویی تفرج آنجاست

 

[ati1408]

تبه کردم جوانی تا کنم خوش زندگانی را
چه سود از زندگانی چون تبه کردم جوانی را

 

[baran-]

الا که از همگانت عزیزتر دارم

شکسته باد دلم،گر دل از تو بردارم...

 

[mohana]

مائيم که تا مهر تو آموخته ايم
چشم از همه خوبان جهان دوخته ايم
هر شعله کز آتش زنه عشق جهد
در ما گيرد از آنکه ما سوخته ايم

 

[IL-2]

ما و مجنون همسفر بودیم در دشت جنون
او به مقصد ها رسید و ما هنوز آواره ایم