مشاعره

BioScientist · 2013-07-01

leylii گفت:
یکی چو باده پرستان صراحی اندر دست
یکی چو ساقی مستان بکف گرفته ایام

من از نزاع دلم با خودم خبر دارم
چگونه با دو ستم پیشه مهربان باشم

leylii · 2013-07-01

میان عاشق و معشوق فرق بسیار است
چو یار ناز نماید شما نیاز کنید

bioelectric · 2013-07-01

من با غزلی قانعم و باغزلی شاد
تا باد ز دنیای شما قسمتم این باد

BioScientist · 2013-07-01

amin.e گفت:
من با غزلی قانعم و باغزلی شاد
تا باد ز دنیای شما قسمتم این باد

در راه عشق، تکیه به تدبیر عقل خویش
با چتر زیر سایه‌ی بهمن نشستن است

leylii · 2013-07-01

تو خود ای گوهر یکدانه کجایی آخر
کز غمت دیده ی مردم همه دریا باشد:sad:

bioelectric · 2013-07-01

تشخیص تمامی پزشکان این است
اصلا به مزاج ما نمیسازد عشق

leylii · 2013-07-01

قصر فردوس که رضوانش بدربانی رفت
منظری از چمن نزهت درویشان است

BioScientist · 2013-07-01

amin.e گفت:
تشخیص تمامی پزشکان این است
اصلا به مزاج ما نمیسازد عشق

قله ها پیش چشم من هیچند دختری از تبار کوهکنم
تیشه بر بیستون زدن کافیست باید البرز را شبی بکنم

bioelectric · 2013-07-01

ما را نه غم دوزخ و نه حرص بهشت است
بردار ز رخ پرده که مشتاق لقاییم

BioScientist · 2013-07-01

amin.e گفت:
ما را نه غم دوزخ و نه حرص بهشت است
بردار ز رخ پرده که مشتاق لقاییم

من آن نیم که دهم نقد دل به هر شوخی
در خزانه به مهر تو و نشانه توست

bioelectric · 2013-07-01

تا بپیوندد به دریا کوه را تنها گذاشت
رود رفت اما مسیر رفتنش را جا گذاشت

BioScientist · 2013-07-01

amin.e گفت:
تا بپیوندد به دریا کوه را تنها گذاشت
رود رفت اما مسیر رفتنش را جا گذاشت

تو از اول سلام ات پاسح بدرود با خود داشت
اگر چه سحر صوت ات جذبه داوود با خود داشت

bioelectric · 2013-07-01

ترا چون آرزوهایم همیشه دوست خواهم داشت
به شرطی که مرا در آرزوی خویش مگذاری

BioScientist · 2013-07-01

amin.e گفت:
ترا چون آرزوهایم همیشه دوست خواهم داشت
به شرطی که مرا در آرزوی خویش مگذاری

یک قصه بیش نیست غم عشق وین عجب
کز هر زبان که می شنوم نامکرر است

bioelectric · 2013-07-01

تو تنها میتوانی آخرین درمان من باشی
وبی شک دیگران بیهوده میجویند تسکینم

BioScientist · 2013-07-01

amin.e گفت:
تو تنها میتوانی آخرین درمان من باشی
وبی شک دیگران بیهوده میجویند تسکینم

میان عشق و اسارت هزار فرسنگ است
که هر که دل به کسی داد می شود آزاد

شب خوش:rose:

mehdi.sh · 2013-07-01

دیشب گله زلفش با باد همی گفتم
گفتا غلطی بگذر زین فکرت سودایی

نوتر · 2013-07-01

یوسف گم گشده باز آید به کنعان غم مخور
کلبه ی احزان شود روزی گلستان غم مخور

Maryam.A · 2013-07-01

رهرو آن نیست که گه تند و گهی خسته رود
رهرو آنست که آهسته و پیوسته رود

mehdi.sh · 2013-07-02

دامن سبزه نسرین تو را بنده شوم

ابتدای خط مشکین تو را بنده شوم