مشاعره

[raha 24]

آی آدم ها که در ساحل نشسته شاد و خندانید
یک نفر در آب دارد می سپارد جان

 

[setayesh71]

نبسته ام به کس دل
نبسته کس به من دل

 

[raha 24]

لعل سیراب به خون تشنه لب یار من است
وز پی دیدن او دادن جان کار من است

 

[aram ft]

تا شدم حلقه به گوش در میخانه ی عشق
هر دم آید غمی از نو به مبارکبادم
(حافظ)

 

[fahime_mirzaei]

​

مرا درديست اندر جان اگر گويم زبان سوزد اگر پنهان كنم ترسم كه مغز استخوان سوزد

 

[fateme67]

دل می رود زدستم صاحبدلان خدا را
دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا

 

[mohana]

از همان روزی که دست حضرت قابیل
گشت آلوده به خون حضرت هابیا
از همان روزی که فرزندان آدم
زهر تلخ دشمنی در خونشان جوشید
آدمیت مرده بود
گرچه آدم زنده بود

 

[fahime_mirzaei]

دوش ميامد رخساره برافروخته بود تاكجاباز دل غم زده اي سوخته بود.

 

[mohana]

دیریست که دلدار پیامی نفرستاد
ننوشت سلامی و کلامی نفرستاد

 

[raha 24]

دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند
و اندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند

 

[mohana]

در اين سراي بی كسي كسی به در نمی زند
به دشت پر ملال ما پرنده پر نمی زند

 

[fahime_mirzaei]

دردم از يار است و درمان نيز هم دل فداي او شدوجان نيزهم

 

[raha 24]

ما آزموده ایم در این شهر بخت خویش
بیرون کشید باید از این ورطه رخت خویش

 

[raha 24]

شاید این جمعه بیاید شاید
پرده از چهره گشاید شاید

 

[raha 24]

دادگر آسمان که داد بشر داد
داد که تا جهانیان رهند ز بیداد
داد تو را داد که تا داد دهی تو
گر ندهی داد داد از تو کند داد

 

[raha 24]

درد عشقی کشیده ام که مپرس
زهر هجری کشیده ام که مپرس
گشته ام در جهان و آخر کار
دلبری برگزیده ام که مپرس

 

[faridez]

سحر با باد می گفتم حدیث آرزومندی
خطاب آمد که واثق شو به الطاف خداوندی

 

[raha 24]

یا رب آن نوگل خندان که سپردی به منش
می سپارم به تو از چشم حسود چمنش

 

[Mohammad gh]

شور شراب عشق تو آن نفسم رود ز سر
کاین سر پر هوس شود خاک در سرای تو

 

[raha 24]

وصال دوستان روزی ما نیست
بخوان حافظ غزل های فراقی