مشاعره..... با حرفی که نفر قبلیت میگه شعر بگو.. برای نفر بعدیت یه حرف بگو

[sepideeee]

مرا یاران وصیت این چنین است
که در هر جا که آن جانان مکین است
به دوش آن جا برید تابوت فائز
که جای تربتم آن سرزمین است
ب

 

[abtin13]

بر چهره گل نسیم نوروز خوش است
در صحن چمن روی دل افروز خوش است
از دی که گذشت هرچه گویی خوش نیست
خوش باش و ز دی مگو که امروز خوش است
ن

 

[شفق بانو]

نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد
​

عالم پیر دگر باره جوان خواهد شد

چ​

 

[maxin]

چو خود نکنی چنان که گویی..........پند تو بـُــــود دروغ و ترفند.

ل

 

[khodaei]

لاف عشق و گله از یار زهی لاف دروغ...عشق بازان چنین مستحق هجرانند

ز

 

[mw.ashel]

لازمه عاشقیست رفتن و دیدن ز دور / ور نه ز نزدیک هم رخصت دیدار هست

ژ

 

[شفق بانو]

ژرفی ترین نگاه جهان هم نمی رسد

بر اوج آسمان مقام تو ای رضا(ع)

بی معرفت ببین که با اینهمه دلیل

دور از حرم شدیم و دورتر از شما

خ

 

[mw.ashel]

خدا را بر آن بنده بخشايش است / که خلق از وجودش در آسايش است


ت

:smilies-azardl (113:rose:

 

[abtin13]

تویی دریا منم ماهی چنان دارم که می‌خواهی
بکن رحمت بکن شاهی که از تو مانده‌ام تنها

پ

 

[mohana]

پیش بیا پیش بیا پیش تر
تا ک بگویم غم دل بیشتر
دوست ترت دارم از هر چ دوست
ای تو ب من از خود من خویش تر
دوست تر از آنکه بگویم چقدر
بیشتر از..بیشتر از..بیشتر....

بعدی ش

 

[abtin13]

شهری است پرکرشمه و خوبان ز شش جهت
چیزیم نیست ورنه خریدار هر ششم

ز

 

[khodaei]

زلف آشفته و خوی کرده و خندان لب و مست...پیرهن چاک و غزل خوان و صراحی در دست
نرگسش عربده جوی و لبش افسوس کنان...نیم شب دوش به بالین من آمد بنشست
خ

 

[شفق بانو]

خواهی که شوی باخبر از کشف و کرامات

مردانگی و عشــــــق بیاموز و دگر هیچ

س

 

[mohana]

سنگين نمي‌ شد اين همه خواب ستمگران
گر میشد از شکتن دلها صدا بلند

ب

 

[Hossein2468]

بزرگی سراسر به گفتار نیست
دوصد گفته چو نیم کردار نیست
بعدی ع

 

[شفق بانو]

عــیـب پــاکــان زود بــر مـردم هـویـدا مـی شــود ث

در مـیان شـیر خـالـص مـوی رسـوا می شـود

 

[Hossein2468]

ثنا ها کرد بر روی چو ماهش
بپرسید از غم و تیمار راهش
بعدی ص

 

[شفق بانو]

صد نامه فرستادم و آن شاه سواران

پیکی ندوانید و سلامی نفرستاد

ض

 

[Hossein2468]

ضعف و عجز و فقر ما دانسته ای
درد مارا هم دوا دانسته ای

غ

 

[شفق بانو]

غم دیدم از آن کس که مرا می‌باید

ببریدم ازو تا دل من بگشاید

ق​