یه چند صفحه ای نگاه کردم تاپیک رو . تاپیک جالبیه . جالب تر اما تصورات بچه ها از هم بود ، چقدر همدیگه رو خشگل تصور کردین و رویایی . من اگه جای تک تکتون بودم افسردگی میگرفتم که چرا خدا من رو این شکلی نیافرید . اما نکته مثبتی هم که داشت این بود که همدیگه رو خیلی خوب تصور میکردید . صمیمی . آروم . کمی شیطون . زیبا . با حیا . با شخصیت . انگار هنوز کور سوی امیدی هست .
گل گفتی منم تو نوبتم این دنیا که نو بتمون نمیشه
اون دنیام که جهنمی شدیم
باز خوبه چند تا آشنا داریم
تازه مکسین هم هست قراره تاپیک بزاره اونجا م اسپم بزاریم خخخ