اي كاش منم زمان امام علي(ع) ميرفتم و ميگفتم :
يا امام در زمانه اي زندگي ميكنم كه میراث قارون و فرعون و هامان و شداد ارزشمندتر شده
علم نميتواند مرا حفظ کند، ولی مال و ثروت حفظ ميكند(نمونه ش رفتن به بيمارستان واسه يه عمل جراحيه ضروري!!)
برای شخص عالم دوستان بسیاری است، ولی برای ثروتمند دشمنان بسیار(ولي تو جامعه ما كلا برعكسه!! )
عالمان علم را انفاق نميكنند بلكه ميفروشند!!
مردم شخص ثروتمند را بخیل میدانند(ولي وقتي تو مسجد با هر نيتي يه مبلغ گنده هديه مسجد ميكنه!!)، ولی از عالم و دانشمند به بزرگی و عظمت(پس چرا نيوتون و اديسون و ... اينجوري ياد نميشن!!) یاد میکنند.
امام جان در زمانه من علمها را هم دزدي ميكنند(نمونه ش اين دزدي مقالات هههه)
يا امام امروزه علم خيلي ها كهنه شده ونظريات و فرضياتشون رد شده!
خوب كارهاي خوبي هم هستند كه با پول انجام ميشن و هميشه يادوخاطر يه فرد رو زنده نگه ميداره
زیرا مال و ثروت انسان را سنگدل میکند(قبول)، اما علم موجب نورانی شدن قلب انسان (من كه تو فضاي علمي دانشگاهها و حتي حوزه قرار گرفتم اثري از نور نديدم)میشود.
زیرا ثروتمندان تکبر دارند(قبول)، تا آنجا که گاه ادعای خدایی میکنند، اما صاحبان علم همواره فروتن و متواضعاند(ولي دكترها و اساتيد دانشگاه!!!).
بچه ها من مخالف حرفهاي اماممون نيستم ولي خواستم بجاي احساساتي شدن بدونيد كه زمانه ما نياز به اصلاح داره و اين اصلاح اولين قدمش خودسازيه(در تمام ابعاد)
ممنون از نظرات ارزشمند تون،
اغلب این موارد واقعیتهای جاری این کشور است.
ولی مشکل الان همه ی ماها، که به تناقض رسیدیم، مشکل نگاه است و تعریف.
ما تعریف درستی از علم و ثروت نداریم. چراکه،
هر استاد دانشگاه و یا پزشکی را عالم می دانیم، مطمئن باشید، اون فردی که در لباس استادی دانشگاه، داره سوء استفاده و دزدی می کنه، یک دزد است که به دنبال کسب ثروت نامشروع است با لباس علم.
در مورد دیگه هم عرض کنم، در مقام توکل، (که در ایدئولوژی دینی، علمای اسلامی آرزو دارند بهش برسند) چیزی که بیمار رو درمان می کند، پول نیست، خداست، که بواسطه ی علمی که از علم بی انتهاش به پزشکان عطا کرده، درمان رو هم عطا می کنه.
یکی دیگر از ویژگی علما، کار برای رضای خداست، این یک سنت الهی است، که خداوند نام افرادی که در جهتش گام برداشتند، رو به خوبی، و نیکی در بین بندگانش نشر می دهد، به این خاطر است که در گذشته، علم آموزی و درس دین خواندن در یک مکان انجام می شد، و معمولا افراد عالم، با تقوی نیز بودند. اگر می بینید، که بعضی از علمای سابق الان اسم و رسمی ندارند، در نیت اعمالشان هم یکمی شک بکنید (هر چند ادیسون و نیوتون رو الان همه به خوبی یاد می کنند)