گاهی دلم میگیرد
از آدم هایی که در پس نگاه سردشان
با لبخندی گرم فریبت می دهند
دلم میگیرد از خورشیدی که گرم نمی کند
......و نوری که تاریکی می دهد
ازکلماتی که چون شیرینی افسانه ای فریبت دهند
و نگاهی که به توست اما هیچ گاه تو را نمی بیند
از دوستی که برایت دوبال برای پریدن هدیه می آورد
و بعد پرواز را با منفورترین کلمات معنا می کند
دلم می گیرد از چشم امید داشتنم به این همه هیچ
گاهی حتی از خودم هم دلم میگیرد
دکتر علی شریعتی