بچه ات رو چطور تربیت میکنی ؟

حسان

Well-known member
تا زیر 7 سال که سعی میکنم خیلی خودمو کنترل کنم که باهاش دعوا نکنم دوس ندارم توی اون سن دعوا کردن جز اولین چیزایی باشه که یاد میگیره,وعصبانیتمو پنهون میکنم ولی بعد که ارومتر شدم بهش میگم که اگه دوس داره مامان همیشه لبخند بزنه باید مواظب وسایلای خودشو خونه باشه اینجوری میتونیم کلی وسایلای قشنگو سالم داشته باشییییم..

اره روناتا این جوری نه شخصیت بچه خورد شده هم این که بهش گفتی که باید دقت کنه...

منم با شما موافقم
اگه فقط محبت کنی و بگی اشکال نداره بچه مسئولیت پذیری و محافظت از لوازم خودش وخونه رو یاد نمیگیره
و اگه باهاش دعوا کنی چون بچه عمدا این کارو نکرده واز دستش ناخواسته افتاده باعث میشه شخصیتش خط خطی بشه
 
آخرین ویرایش:

BBT

New member
2child.jpg
 

آتشین

Well-known member
129fs1159965.gif


165fs373950.gif


شانس بیاره اینجوری نشه
اونوقت اون روی گل مادرشو میبینه
بچه ی نابود
 

BBT

New member
ولی فکر میکنم کل انرژی که یه پدر مادر بخوان بذارن همون 3 تا 4 سال اول باشه یعنی تربیت اصلی تو این دوران که شکل میگیره
 

Nike313

New member
از قديم گفتن بچه عزيزه
499kfok.gif
4025mr7.gif
ولي ادب عزيز تر
مجبور شم كتكشم ميزنم:eek:t0837h0nn8zfqu8ult
اخ كه چقد دلم واسه اين شكلک تنگ شده بود
 

BBT

New member
در طول 4 سال اول زندگی، اکثر بچه ها، بیشترین دانش و اطلاعات کل زندگی شان را فرا می گیرند. هیچ کسی بدرستی نمی داند که در سال اول زندگی چه مقدار از آنرا کسب می کنند، اما در سه سال بعدی زندگی، به نظر می رسد آنان به طرز عجیبی تبدیل به بزرگترین دانشمندان می شوند. در این مورد بیندیشید! بدن انسانی پیچیده ترین چیزی است که تا کنون خلق شده، با اینحال در طول سه سال اول زندگیِ کودک نوپا، اکثر بچه ها یاد می گیرند چطور بدنشان را کنترل کنند. آنان می توانند راه بروند، حرف بزنند، بخورند، و در بیشتر اوقات یاد می گیرند چگونه بیرون رَوی خودشان را کنترل کنند. آنان بر بسیاری از مهارت های حرکتی خود مسلط شده و با سرعت زیادی بر روی مهارت های حرکتی کوچک خود نیز پیشرفت می کنند، به این دلیل که موانع ساده نمی تواند مانعی برای پیشرفت آنان محسوب شود.
 

حسان

Well-known member
به نظرم بهترین تنبیه برای بچه اینه که چند روز باهاش حرف نزنی البته نباید زیاد طولانی بشه ها

ولی به نظر من این جا نیاز به تنبه نیست... چون اگه برا موضوعی مثل این تنبهی این جوری در نظر بگیریم بعد برا کارای دیگه که ممکنه بعدا بکنه و بدتر باشه دستمون خالیه از ابزار تربیتی!!
البته باید سن بچه رو هم در نظر گرفت... اما این جا چون سهوا بوده به نظر من تنبهه اشتباس اما اگه عمدی بود قضیه فرق داره ها
 

BBT

New member
مثلا
چگونه بچه های من تا سن 4 سالگی باید یاد بگیرند که سیگار نکشند؟
 

BBT

New member
ولی به نظر من این جا نیاز به تنبه نیست... چون اگه برا موضوعی مثل این تنبهی این جوری در نظر بگیریم بعد برا کارای دیگه که ممکنه بعدا بکنه و بدتر باشه دستمون خالیه از ابزار تربیتی!!
البته باید سن بچه رو هم در نظر گرفت... اما این جا چون سهوا بوده به نظر من تنبهه اشتباس اما اگه عمدی بود قضیه فرق داره ها

منم فرض بر این گذاشتم که کار عمدی بوده مگر برای کار سهوی که نمیشه تنبیه کرد
 

BBT

New member

نقل قول
این مساله و همینطور سایر درسهای زندگی، از طریق نگاه کردن به شما والدین صورت می گیرد. اگر شما سیگار نکشید و به دیگران نیز اجازه ندهید که در حضور بچه های تان سیگار بکشند، امکان بسیار کمی وجود دارد که آنان در آینده تمایل به استعمال دخانیات داشته باشند. بسیاری از پدر و مادرها تفکر اشتباهی دارند که اگر به بچه هایشان اجازه انجام کاری را ندهند ولی خودشان آنرا انجام دهند، بچه ها آن کارها را انجام نخواهند داد. من به گفته زیگ زیگلار باور دارم که گفت: "اگر با صدای خیلی بلند صحبت کنید آنان نمی توانند بشنوند شما چه می گویید".
6child.jpg
 

BBT

New member
نقل قول
والدین من، هر دو سیگاری بودند، ولی به ما آموزش می دادند که سیگار چیز بسیار وحشتناک و عادتی کثیف است. اما 4 تا از ما 5 بچه، علی رغم همه اطلاعاتی که در مورد بد بودن آن دریافت کرده بودیم، سیگاری شدیم. سعی کنید قوانینِ هر جنبه از زندگی روزانه تان را خودتان نیز بکار ببرید: همان فردی باشید که به بچه خود می گویید شود. لازم نیست به آنان توضیح دهید که چرا کاری که به آنان توصیه می کنید انجام ندهند، خودتان آنرا انجام می دهید. اگر از آنان می خواهید که صادق و راستگو باشند، خودتان هم باشید. اگر از آنان می خواهید که دیگران را دوست داشته باشند و به والدین شان احترام بگذارند، خودتان هم دیگران را دوست داشته و احترام بگذارید. اگر از آنان می خواهید که پولشان را پس انداز کنند... پولتان را پس انداز کنید. اگر از آنان می خواهید تا درجات بالا تحصیل کنند، خودتان هم شهروند خوبی باشید، با دیگران مهربان باشید، بحث و جدل نکنید، با همسایگان خوب رفتار کنید، وفادار و صادق باشید، کتاب بخوانید، با دیگران مشورت کنید، به فقیران کمک کنید.... شما همه این کارها را پیش روی کودکان خود انجام می دهید. آنان را مجبور نکنید قوانینی را که خودتان رعایت نمی کنید رعایت کنند. اگر شما خودتان به قوانین خودتان احترام نمی گذارید، چگونه از آنان می خواهید احترام بگذارند.
5child.jpg


- - - Updated - - -
 
آخرین ویرایش:

BBT

New member
از قديم گفتن بچه عزيزه
499kfok.gif
4025mr7.gif
ولي ادب عزيز تر
مجبور شم كتكشم ميزنم:eek:t0837h0nn8zfqu8ult
اخ كه چقد دلم واسه اين شكلک تنگ شده بود

تنبیه بدنی کودکان خطر ابتلا به آسم را در آنان افزایش می دهد.محققان با بررسی بیش از ۱۸ هزار بزرگسال، رابطه وضع روحی آنان را در دوره کودکی با ابتلای آنان به آسم ارزیابی کردند.

این بررسی نشان می دهد، افرادی که در دوره کودکی آزار جسمی دیده اند، بیش از دیگران به آسم مبتلا می شوند.

بر اساس این بررسی اضطراب و افسردگی کودکان یکی از عوامل مهم ابتلای آنان به آسم در دوره بزرگسالی است.

منبع:seemorgh.com
ba852.jpg
 

حسان

Well-known member
نقل قول
این مساله و همینطور سایر درسهای زندگی، از طریق نگاه کردن به شما والدین صورت می گیرد. اگر شما سیگار نکشید و به دیگران نیز اجازه ندهید که در حضور بچه های تان سیگار بکشند، امکان بسیار کمی وجود دارد که آنان در آینده تمایل به استعمال دخانیات داشته باشند. بسیاری از پدر و مادرها تفکر اشتباهی دارند که اگر به بچه هایشان اجازه انجام کاری را ندهند ولی خودشان آنرا انجام دهند، بچه ها آن کارها را انجام نخواهند داد. من به گفته زیگ زیگلار باور دارم که گفت: "اگر با صدای خیلی بلند صحبت کنید آنان نمی توانند بشنوند شما چه می گویید".
6child.jpg

خب این موضوع برای همه موارد دیگه هم صدق میکنه چون بچه ها اون چیزی میشوند که ما هستیم نه انچه دوست داریم
 
بالا