بهشت سرایی چند وژه در چند وژه است میان بازوهای کسی که دوستش داری
فرانمود بایسته ( توضیح لازم)
پارسی درست و بنیادین ( اصیل) و باستانی وجب وژه است اما چون فرهنگ اربی پس از اسلام بر این کشور سایه افکند ما بسیاری از واژگانمان ارب زده ( عربزده) شد
سد شدصد اسپاهان شد اصفاهان هژده شد هیجده سدا شد صدا دهگان شد دهقان مینوی شد معنوی !
پیل شد فیل سپید شد سفید خونگر شد خنجر کندک شد خندق ووووو.............
چرا؟؟؟؟؟
چون که در زبان اربی واژکان ( حروف) پ - ژ- گ - چ نبود ارب ها و ارب گرایان میهن فروش واژگان میهن ما را به زبان اربی بر می گرداندند و دوباره به خورد مردم خودمان می دادند !!!
وچنان برما شبیخون فرهنگی زدند که امروزه هم گروهی از ماها در اربی زدگی و ارب گرایی از خود اربها هم پیش افتاده ایم