mexin
Well-known member
آیا با پول می توان عشق را خرید؟
روانشناسی | آیا با پول می توان عشق را خرید؟ آیا پول می تواند برای ما عشق بخرد؟ به نظر می رسد که این سوال پاسخ مشخصی ندارد. اگر عشق مثل مذهب باشد، آنوقت نه می توان آن را خرید و نه در مورد آن بحث کرد. اگر رابطه عاشقانه مثل یک معامله تجاری باشد، آنوقت می توان آن را خرید و در مورد آن مزاکره کرد. به نظر می رسد عشق به هر دو اینها شبیه باشد اما دقیقاً با هیچکدام یکسان نیست.
آویشی مارگالیت (Avishi Margalit) دو تصویر از سیاست را توصیف می کند: سیاست بعنوان اقتصاد و سیاست بعنوان مذهب. اگر به سیاست مثل اقتصاد نگاه کنیم، کاملاً قابل مصالحه، مذاکره و تبادل است. اما اگر به آن مثل مذهب نگاه کنیم، جنبه هایی از آن وجود دارد که باید مقدس در نظر گرفته شود و هیچوقت به آن نگاه مالی نداشت. مارگالیت عنوان می کند که زندگی اقتصادی براساس جایگزینی است: یک چیز با چیزی دیگر قابل تعویض است. بر همین اساس، جای زیادی برای چانه زدن مالی در زندگی اقتصادی وجود دارد.
[/IMG]
حالا عشق شبیه کدام است، مذهب یا اقتصاد؟ به نظر می رسد که عشق از جنبه های مختلف شبیه به هر دو آنهاست.
عشق از خیلی جهات نوعی مذهب است. از این نظر شبیه به هم هستند که باورهای اساسی را دیکته کرده، مستلزم استانداردهای اخلاقی پایه است، و ارزش شخصی بالایی را به مفعول و مقصود خود معطوف می کنند. تصورات کلی در ایدئولوژی عاشقانه را در بسیاری مذاهب یکتاپرستی می توان دید. ایدئولوژی عاشقانه نیز مثل خیلی از مذاهب با طبیعت جامع و غیرقابل انعطاف خود شناخته می شود. مثل مذهب، عشق برای معنی دادن به زندگی است، برای غلبه بر همه موانع و پیشنهاد جاودانگی. شباهت بین عشق و مذهب در شباهت خدا و معشوق نیز قابل مشاهده است. معشوق همیشه بعنوان «زیباترین فرشته روی زمین و آسمان» و «هدیه ای الهی» خوانده می شود. معشوق فردی کامل دیده می شود که وجود او قابل درک نیست.
رابطه بین خدا و بندگان او در کتب آسمانی با عباراتی عاشقانه توصیف شده است، مثل نامزدی و ازدواج. پاپ بندیکت شانزدهم می گوید «یکتاپرستی درست مثل ازدواج یک همسری است. ازدواجی که براساس عشقی جامع و قاطع باشد، نماد رابطه بین خدا و بندگان او و برعکس خواهد بود.» وفاداری به خداوند و ازدواج از بزرگترین دستاوردهای انسانی شمرده می شود.
عشق در توصیفات بالا بعنوان چیزی مقدس که پول قادر به خریدن آن نیست توصیف شد، درست مثل اینکه با پول نمی توان معنویات، رفتارها و اعمال نیکی که توسط مذهب دستور داده شده است را خرید.
اما بین رفتارهای عاشقانه و تجاری نیز شباهت هایی وجود دارد. بعنوان مثال این شباهت را در طریقه انتخاب همسر در دنیای کنونی می توان دید. تکنولوژی و بخصوص اینترنت، این امکان را فراهم می کند که افراد شریک عشق خود را درست مثل خرید یک کالا انتخاب کنند. به همین دلیل ممکن است افراد به خصوصیات خاصی اشاره کنند که لزوماً ارتباطی به عشق ندارد. وقتی کسی در سایت های همسریابی می نویسد که به دنبال یک زن ورزشکار گیاهخوار است که به حیات وحش علاقه داشته باشد، کار او بی شباهت به زمانی که می خواهد مشخصات ماشین موردعلاقه خود برای خرید را بنویسد نیست.
نقش پول در تولید و انتقال روابط عاشقانه نشان داده می شود، مثلاً در محتوای تبلیغات خصوصی برای پیدا کردن شریک عشقی. در نتیجه، الزام امنیت مالی شریک عشقی معمولاً توسط خانم ها در این آگهی ها قید می شود. در واقع وقتی هم خانم ها و هم آقایون فردی خوش ظاهر را ترجیح می دهند، زنان خصوصیاتی دیگر مثل موقعیت اجتماعی و پول را نیز در ذهن دارند که ظاهر مرد را جبران می کند. جالب است بدانید که بیشتر مردها دوست دارند همسرشان درآمد کمتر و موقعیت شغلی پایین تری نسبت به آنها داشته باشد. اما این بخاطر نگرانی مردها در مورد اعتماد به نفس است نه موضوع عشق. همه اینها می تواند نشانه این باشد که چطور پول می تواند بر تولید و ایجاد عشق تاثیر داشته باشد.
پول و موقعیت مطمئناً با تولید مثل و ارضای جنسی نیز در ارتباط است. تحقیقی که روی صدها زن ایتالیایی انجام گرفت نشان می دهد که دو-سوم آنها با مردانی که از نظر اجتماعی بالاتر بوده اند و افراد ثروتمند ارضای جنسی بالاتری را تجربه کرده اند. (با اینکه عشق تجاری کاملاً موفق است اما محدودیت های احساسی خود را دارد؛ حتی روسپی ها هم ضمانت برگشت پول نمی دهند.) طبیعت قابل تعویض رابطه جنسی در سهولت تحریک جنسی با استفاده از خیال پردازی قابل مشاهده است، چه فرد خود را با کسی تجسم کند که الان در رابطه نیست و چه با تجسم شریک جنسی کنونی خود به شکل فردی بسیار جذاب تر.
پول شاید برای خود عشق مهم نباشد اما به سختی می توان آن را از واقعیت دور کرد. عشق در یک چارچوب واقعی زندگی قرار گرفته است که درخشش بیشتر این قاب به داشتن پول بیشتر بستگی دارد. به همین دلیل است که بیشتر افراد با کسی ازدواج می کنند که بیشتر معیارهای ظاهری و مادی آنها را دارا باشد اما عاشق او نیستند.
در یک چارچوب خوشبخت زندگی، احتمال ایجاد احساسات مثبت مثل عشق بیشتر است. موقعیت های شدیداً منفی مثل تنهایی هم می توانند تولید کننده عشق باشند اما این می تواند یک عشق سطحی و ظاهری باشد که بیشتر متکی به موقعیت کنونی است نه خصوصیات عمیق و ثابت عاشق.
همه با جملاتی مثل «تو من را دوست نداری، بدن من را (یا پول، یا مهربانی، یا هوش من را) دوست داری» آشنا هستند. این جملات نه فقط در مواجهه با خصوصیاتی که ظاهری و سطحی هستند مثل زیبایی و ثروت درگیر گفته می شود بلکه با توجه به خصوصیت عمیق تری مثل مهربانی و هوش نیز به زبان می آید. زیبایی و ثروت دلایل منطقی برای عشق به شمار نمی روند در حالی که مهربانی و هوش و عقل تقریباً اینچنین هستند زیرا خصوصیاتی بنیادی تر از انسان را نشان می دهند. با این وجود هیچیک از این دلایل به تنهایی برای یک عشق کافی به نظر نمی رسند. چنین عشقی نیاز به وجود جنبه های مختلفی دارد که هم به تحسین برانگیزی و هم جذب طرف مقابل مربوط است.
در مورد خوشبختی نیز به همین شکل است پول نمی تواند خوشبختی طولانی مدت بخرد اما می تواند برای ساخت موقعیت هایی که بتواند چنین خوشبختی ایجاد کند مفید باشد. تحقیقات مختلفی رابطه مثبتی بین درآمد و خوشبختی طولانی مدت پیدا کرده اند. اما درست مثل عشق، تاثیر پول بر خوشبختی خیلی قوی نیست و عوامل و فاکتورهای دیگری نیز مهمتر از آن وجود دارد. عوامل اجتماعی، مثل ازدواج، خانواده، دوستان و فرزندان در تعیین دوام یک خوشبختی بسیار با اهمیت تر از عناصر مالی و اقتصادی مثل شغل، درآمد و استاندارد زندگی هستند. اما پول می تواند موقعیت ما را به طریقی بهتر کند که فرصت خوشبختی بیشتری در اختیار ما قرار دهد.
پول نمی تواند عشق بخرد و عشق نمی تواند پول بیاورد. اما پول فرصت عشق را بیشتر کرده و عشق نیاز به پول را کمتر می کند. وقتی فردی عاشق می شود، پول برای او اهمیت کمتری پیدا می کند وقتی فردی پول لازم برای برآوردن نیازهای پایه ای زندگی را ندارد، عشق بیشتر به خطر می افتد.
برای خلاصه باید بگوییم که در عشق بخشی مقدس و بخشی دارای عناصر تجاری دیده می شود. پول می تواند به شکل گیری عشق کمک کند اما نمی تواند آن را بخرد درنهایت تنها کاری که شاید بتواند بکند خریدن رابطه جنسی است نه عشق. عاشق یک فرد پولدار شدن خیلی راحت تر است زیرا پول موقعیت های مطلوب تر برای عشق و زندگی را بیشتر فراهم می کند. به همین دلیل زنان زیبای جوان عاشق مردان ثروتمند می شوند و در خیلی از آن موارد هم عشق واقعی به وجود می آید.
روانشناسی | آیا با پول می توان عشق را خرید؟ آیا پول می تواند برای ما عشق بخرد؟ به نظر می رسد که این سوال پاسخ مشخصی ندارد. اگر عشق مثل مذهب باشد، آنوقت نه می توان آن را خرید و نه در مورد آن بحث کرد. اگر رابطه عاشقانه مثل یک معامله تجاری باشد، آنوقت می توان آن را خرید و در مورد آن مزاکره کرد. به نظر می رسد عشق به هر دو اینها شبیه باشد اما دقیقاً با هیچکدام یکسان نیست.
آویشی مارگالیت (Avishi Margalit) دو تصویر از سیاست را توصیف می کند: سیاست بعنوان اقتصاد و سیاست بعنوان مذهب. اگر به سیاست مثل اقتصاد نگاه کنیم، کاملاً قابل مصالحه، مذاکره و تبادل است. اما اگر به آن مثل مذهب نگاه کنیم، جنبه هایی از آن وجود دارد که باید مقدس در نظر گرفته شود و هیچوقت به آن نگاه مالی نداشت. مارگالیت عنوان می کند که زندگی اقتصادی براساس جایگزینی است: یک چیز با چیزی دیگر قابل تعویض است. بر همین اساس، جای زیادی برای چانه زدن مالی در زندگی اقتصادی وجود دارد.
حالا عشق شبیه کدام است، مذهب یا اقتصاد؟ به نظر می رسد که عشق از جنبه های مختلف شبیه به هر دو آنهاست.
عشق از خیلی جهات نوعی مذهب است. از این نظر شبیه به هم هستند که باورهای اساسی را دیکته کرده، مستلزم استانداردهای اخلاقی پایه است، و ارزش شخصی بالایی را به مفعول و مقصود خود معطوف می کنند. تصورات کلی در ایدئولوژی عاشقانه را در بسیاری مذاهب یکتاپرستی می توان دید. ایدئولوژی عاشقانه نیز مثل خیلی از مذاهب با طبیعت جامع و غیرقابل انعطاف خود شناخته می شود. مثل مذهب، عشق برای معنی دادن به زندگی است، برای غلبه بر همه موانع و پیشنهاد جاودانگی. شباهت بین عشق و مذهب در شباهت خدا و معشوق نیز قابل مشاهده است. معشوق همیشه بعنوان «زیباترین فرشته روی زمین و آسمان» و «هدیه ای الهی» خوانده می شود. معشوق فردی کامل دیده می شود که وجود او قابل درک نیست.
رابطه بین خدا و بندگان او در کتب آسمانی با عباراتی عاشقانه توصیف شده است، مثل نامزدی و ازدواج. پاپ بندیکت شانزدهم می گوید «یکتاپرستی درست مثل ازدواج یک همسری است. ازدواجی که براساس عشقی جامع و قاطع باشد، نماد رابطه بین خدا و بندگان او و برعکس خواهد بود.» وفاداری به خداوند و ازدواج از بزرگترین دستاوردهای انسانی شمرده می شود.
عشق در توصیفات بالا بعنوان چیزی مقدس که پول قادر به خریدن آن نیست توصیف شد، درست مثل اینکه با پول نمی توان معنویات، رفتارها و اعمال نیکی که توسط مذهب دستور داده شده است را خرید.
اما بین رفتارهای عاشقانه و تجاری نیز شباهت هایی وجود دارد. بعنوان مثال این شباهت را در طریقه انتخاب همسر در دنیای کنونی می توان دید. تکنولوژی و بخصوص اینترنت، این امکان را فراهم می کند که افراد شریک عشق خود را درست مثل خرید یک کالا انتخاب کنند. به همین دلیل ممکن است افراد به خصوصیات خاصی اشاره کنند که لزوماً ارتباطی به عشق ندارد. وقتی کسی در سایت های همسریابی می نویسد که به دنبال یک زن ورزشکار گیاهخوار است که به حیات وحش علاقه داشته باشد، کار او بی شباهت به زمانی که می خواهد مشخصات ماشین موردعلاقه خود برای خرید را بنویسد نیست.
نقش پول در تولید و انتقال روابط عاشقانه نشان داده می شود، مثلاً در محتوای تبلیغات خصوصی برای پیدا کردن شریک عشقی. در نتیجه، الزام امنیت مالی شریک عشقی معمولاً توسط خانم ها در این آگهی ها قید می شود. در واقع وقتی هم خانم ها و هم آقایون فردی خوش ظاهر را ترجیح می دهند، زنان خصوصیاتی دیگر مثل موقعیت اجتماعی و پول را نیز در ذهن دارند که ظاهر مرد را جبران می کند. جالب است بدانید که بیشتر مردها دوست دارند همسرشان درآمد کمتر و موقعیت شغلی پایین تری نسبت به آنها داشته باشد. اما این بخاطر نگرانی مردها در مورد اعتماد به نفس است نه موضوع عشق. همه اینها می تواند نشانه این باشد که چطور پول می تواند بر تولید و ایجاد عشق تاثیر داشته باشد.
پول و موقعیت مطمئناً با تولید مثل و ارضای جنسی نیز در ارتباط است. تحقیقی که روی صدها زن ایتالیایی انجام گرفت نشان می دهد که دو-سوم آنها با مردانی که از نظر اجتماعی بالاتر بوده اند و افراد ثروتمند ارضای جنسی بالاتری را تجربه کرده اند. (با اینکه عشق تجاری کاملاً موفق است اما محدودیت های احساسی خود را دارد؛ حتی روسپی ها هم ضمانت برگشت پول نمی دهند.) طبیعت قابل تعویض رابطه جنسی در سهولت تحریک جنسی با استفاده از خیال پردازی قابل مشاهده است، چه فرد خود را با کسی تجسم کند که الان در رابطه نیست و چه با تجسم شریک جنسی کنونی خود به شکل فردی بسیار جذاب تر.
پول شاید برای خود عشق مهم نباشد اما به سختی می توان آن را از واقعیت دور کرد. عشق در یک چارچوب واقعی زندگی قرار گرفته است که درخشش بیشتر این قاب به داشتن پول بیشتر بستگی دارد. به همین دلیل است که بیشتر افراد با کسی ازدواج می کنند که بیشتر معیارهای ظاهری و مادی آنها را دارا باشد اما عاشق او نیستند.
در یک چارچوب خوشبخت زندگی، احتمال ایجاد احساسات مثبت مثل عشق بیشتر است. موقعیت های شدیداً منفی مثل تنهایی هم می توانند تولید کننده عشق باشند اما این می تواند یک عشق سطحی و ظاهری باشد که بیشتر متکی به موقعیت کنونی است نه خصوصیات عمیق و ثابت عاشق.
همه با جملاتی مثل «تو من را دوست نداری، بدن من را (یا پول، یا مهربانی، یا هوش من را) دوست داری» آشنا هستند. این جملات نه فقط در مواجهه با خصوصیاتی که ظاهری و سطحی هستند مثل زیبایی و ثروت درگیر گفته می شود بلکه با توجه به خصوصیت عمیق تری مثل مهربانی و هوش نیز به زبان می آید. زیبایی و ثروت دلایل منطقی برای عشق به شمار نمی روند در حالی که مهربانی و هوش و عقل تقریباً اینچنین هستند زیرا خصوصیاتی بنیادی تر از انسان را نشان می دهند. با این وجود هیچیک از این دلایل به تنهایی برای یک عشق کافی به نظر نمی رسند. چنین عشقی نیاز به وجود جنبه های مختلفی دارد که هم به تحسین برانگیزی و هم جذب طرف مقابل مربوط است.
در مورد خوشبختی نیز به همین شکل است پول نمی تواند خوشبختی طولانی مدت بخرد اما می تواند برای ساخت موقعیت هایی که بتواند چنین خوشبختی ایجاد کند مفید باشد. تحقیقات مختلفی رابطه مثبتی بین درآمد و خوشبختی طولانی مدت پیدا کرده اند. اما درست مثل عشق، تاثیر پول بر خوشبختی خیلی قوی نیست و عوامل و فاکتورهای دیگری نیز مهمتر از آن وجود دارد. عوامل اجتماعی، مثل ازدواج، خانواده، دوستان و فرزندان در تعیین دوام یک خوشبختی بسیار با اهمیت تر از عناصر مالی و اقتصادی مثل شغل، درآمد و استاندارد زندگی هستند. اما پول می تواند موقعیت ما را به طریقی بهتر کند که فرصت خوشبختی بیشتری در اختیار ما قرار دهد.
پول نمی تواند عشق بخرد و عشق نمی تواند پول بیاورد. اما پول فرصت عشق را بیشتر کرده و عشق نیاز به پول را کمتر می کند. وقتی فردی عاشق می شود، پول برای او اهمیت کمتری پیدا می کند وقتی فردی پول لازم برای برآوردن نیازهای پایه ای زندگی را ندارد، عشق بیشتر به خطر می افتد.
برای خلاصه باید بگوییم که در عشق بخشی مقدس و بخشی دارای عناصر تجاری دیده می شود. پول می تواند به شکل گیری عشق کمک کند اما نمی تواند آن را بخرد درنهایت تنها کاری که شاید بتواند بکند خریدن رابطه جنسی است نه عشق. عاشق یک فرد پولدار شدن خیلی راحت تر است زیرا پول موقعیت های مطلوب تر برای عشق و زندگی را بیشتر فراهم می کند. به همین دلیل زنان زیبای جوان عاشق مردان ثروتمند می شوند و در خیلی از آن موارد هم عشق واقعی به وجود می آید.
