واقعا حیف که عمر جوونای این مملکت مثل برق و باد میره و هیچی از زندگیشون نمی فهمن.و تا به 40 -50 سالگی میرسن و میان ببینن زندگی چی هست,یه درد و مرضی در اثر اون همه استرس و فشار کاری سراغشون میاد.بعدشم هیچی دیگه.
آخه اینم شد زندگی؟به خدا ما فکر میکنیم داریم زندگی میکنیم.ما فقط روزای زنده بودنمونو...