نتایح جستجو

:4d564ad6::4d564ad6::4d564ad6::4d564ad6:

:4d564ad6:

او گون کی سن دونیایا گلدین یاغیش یاغیردی آمما هاوادا بولود یوخویدی !!! اونلار فریشته لرییدی لر کی آغلاییردیلار چون اونلاردان بیری آزالمیشدی ! عزیزیم دوغوم گونون موبارک ! مهسا تولدت مبارک اینم به ترکی

امروز خورشید درخشان‌تر است و آسمان آبی‌تر نسیم زندگی را به پرواز می‌کشد و پرنده آواز جدید می‌سراید امروز بهاری دیگر است در روز تولد مهربان‌ترین در میلاد کسی که چشمانم با حضورش بارانی است امروز را شادتر خواهم بود و دلم را به میهمانی آسمان خواهم برد جشنی برای میلادت بر پا خواهم کرد...

درگیرم درگیرِ غربتِ کوچه‌هایی‌ که نشانی‌ از کودکی‌هایم در آن نیست درگیرِ یک شهر ، به این بزرگی‌ که هیچ جایش ، جایِ من نیست درگیرِ یک خانه ، پر از خاطره که حتی یکیش یادِ من نیست درگیر یک تخت ، که بعد اینهمه سال اندازه ی تن‌ِ خسته ام نیست درگیرِ آسمانِ پشتِ پنجره‌ام که حتی ماهش با ماهِ من یکی‌...

دنگ..،دنگ.. ساعت گیج زمان در شب عمر می زند پی در پی زنگ. زهر این فکر که این دم گذر است می شود نقش به دیوار رگ هستی من... لحظه ها می گذرد آنچه بگذشت ، نمی آید باز قصه ای هست که هرگز دیگر نتواند شد آغاز... سهراب سپهری

بله مهسا من خیلی فعلام

ای دلم زهر جدایی را بخور چوب عمری بی وفایی را بخور ای دلم دیدی که ماتت کرد و رفت خنده ای بر خاطراتت کرد و رفت من که گفتم این بهار افسردنی است...

مرسی نیکا وفریبا خلی قشنگ بود

گفت خیلی میترسم؛ گفتم چرا ؟ گفت چون از ته دل خوشحالم ... این جور خوشحالی ترسناک است… پرسیدم آخه چرا ؟ جواب داد: وقتی آدم این جور خوشحال باشد سرنوشت آماده است چیزی را از آدم بگیرد!

چه کنم دلم که از سنگ که نیست* گره در خلوت دل ننگ که نیست

خواهش میکنم مهسا خانم

میروم... می روم خسته و افسرده و زار سوی‌ منزلگه ویرانه ی خویش, به خدا می‌برم از شهر شما دل شوریده و دیوانه ی خویش می‌برم تا که در آن نقطه ی دور شستشویش دهم از رنگ گناه شستشویش دهم از لکه ی عشق ,زین همه خواهش بی‌ جا و تباه ,می‌برم تا زتو دورش سازم زتو ‌ای جلوه ی امید محال, می‌برم زنده به گورش...

این سو کشان سوی خوشان، آن سو کشان با ناخوشان یا بشکند یا بگذرد کشتی در این گرداب ها

مرسی مهسا خانم

هین سخن تازه بگو، تا دو جهان تازه شود بگذرد از حد جهان ، بی حد و اندازه شود

از صدای گذر آب چنان می فهمم تندتر از آب روان عمر گران می گذرد زندگی را نفسی است ارزش غم خوردن نیست آنقدر سیر بخند که ندانی غم چیست

با قلم میگویم: _ای همزاد ،ای همراه، ای هم سرنوشت هر دومان حیران بازی های دوران های زشت. شعرهایم را نوشتی دست خوش، اشک هایم را کجا خواهی نوشت؟ « فریدون مشیری»

ماه میخندد.شب ب زیباکده ی بزم تماشای تو می اندیشد... باسحرگو ک پرستو تنهاست... کوچ ما ممکن نیست... بازمستان منشین. با شبستان دلم خلوت کن.منو تو تنهاییم...شب ب ما میخندد...با پرستو از کوچ،از فردا،از خواهش،از گل یخ زده ی صحرا گو...از من گو...از دل تنهایم...حسرت دیدارت...قصه ی شبهایم...شب ب ما میخندد