همیشه به درد دل این و آن گوش میدهم
ولی هیچکس به دردهای دل من توجهی ندارد
همیشه سنگ صبور دیگران بودم
اما هیچکس سنگ صبور من نشد
همیشه دیگران را میخنداندم
ولی هیچکس از گریه های پنهانی من خبر ندارد
هرگز نخواستم بگذارم کسی گریه کند
ولی هیچکس حتی از من نپرسید چرا گریه میکنم
همیشه دیگران را به زندگی امیدوار کرده ام
همیشه گل امید را به این و آن هدیه داده ام
اما کسی نفهمید که من خود به زندگی امیدی ندارم
هرگز نگذاشتم که دوستانم کنار من احساس تنهایی کنند
اما هیچکس ندانست که من چقدر تنهایم