♥ ♥ ♥ ♥ دوســـتــــــی به قـــصــد ازدواجـــ ـ ـ ـ ـ ـ ؟! ♥ ♥ ♥

[ps2020]

سلام

قبل از دادن نظر پست دوم را مطالعه کنید تا متوجه بشید بحثمون کجاس و روال کاری تا کجا پیش رفته
ممنـــــــــــــون

هدف این تاپیک بررسی(صرفا بررسی) موضوع "دوستی هایی که منجربه ازدواج میشوند و دوستی هایی به قصد ازدواج (یا دوست شدن با قصد ازدواج)" و پیرامون این هستش !

نظر و عقاید همه ی دوستان برامون محترمه و قصد نتیجه گیری از بحثو نداریم !

نظرتون راجع به این موضوع چیه؟ آغاز و پایانش ؟ عواقبش و کلا همچین رابطه ای ؟ ( از لحاظ دینی و شرعی ، عرفی و اجتماعی ، خانوادگی و ... ) ؟
تجربیات خودتون و دوستانتون رو هم به اشتراک بذارید .

با هم بحث میکنیم ، اما اسپم نمیذاریم ...
از هم نقد میکنیم ، اما به عقاید هم احترام میذاریم ...


منتظر نظرات خوبتون هستیم ...
ممنون:rose:

 

[ps2020]

اول روي اين بحث كنيم :

آیا دوستی های قبل از ازدواج و به قصد ازدواج نیازه ؟

براي روشن شدن اين مساله من چند تا سوال مطرح ميكنم:

پيش سوال و مهمتر از سوال : آيا مقدمه يه چيز بايد متناسب با هدف نهايي و در راستناي اون و هماهنگ با اون باشه؟



1- ما كي يكنفر رو دوست خطاب مي كنيم ؟ به چه سطحي از رابطه دوستي گفته ميشه؟
2- قصد و هدف از يك رابطه رو چه كسي تعيين ميكنه ؟
3- قصد و هدف دوستي رو چطور ميشه حفظ كرد و چه علايمي داره كه الان هدف منحرف شده يا نه؟
فعلا همه دوستان فقط پيرامون اين دوتا سوال نظر بدن تا بحث رو با هم جلو ببريم.
لطفا بدون توجه به اينكه دوستي بين دختر و پسر هست ؛صرفا تعريف و توضيح خودتون رو از اين دوتا سوال بفرمايين.

پ.ن:

از مسئولان خواهشمندیم اگر تاپیک تکراری ست ، (که فکر نمیکنم) اقدامات لازمه را به انجام برسانند . با تشکر :motat:

جرقه ی این تاپیک از اینجا زده شد : http://olumpezeshki.ir/thread12907-26.html

 

[N@RVIN]

سلام خیلیم بحث خوبیه

هرچند که حدس میزنم برخورد عقاید توش زیاد باشه ولی خب بد نیست

به نظر من دوستی به قصد ازدواج بد که نیست خیلی هم خوبه..اما مشکل تشخیص دادن همین نوع دوستیا ست

خب ممکنه اولش با این پیشنهاد شروع بشه اما آخرش به ازدواج که هیچ به دشمنی طرفین با هم بکشه

اینجور دوستیا طولانی نباشه و درسن ازدواج باشه بهتره و با شناخت کامل که نمیشه اما نسبی از قصد دو طرف باید باشه ..

تازه با آدم با جنبه و عاقل هم باید باشه که اگه یک وقت دیدن اخلافها با هم جور نیست (در مورد مسائل اجتماعی و خانوادگی و.. هم که اصولا قبل شروع رابطه ی جدی باید تطابق و تفاهم کامل باشه) دیگه جدا شدن مصیبت نشه..

هرچند با در نظر گرفتن خیلی چیزا مثل اینکه اگه به ازدواج منجر نشه چه تاثیری تو روح و روان و بعضی وقتا رو زندگی و آیندشون داره به نظر من آدم با خواستگارش نهایت ده جلسه حرف بزنه کفایت میکنه

..چون واقعا تا قبل از ازدواج نمیشه کاملا به اخلاق واقعی طرف پی برد و یک آشنایی کلی قبل از ازدواج بهتر از دوستی طولانی مدت هست که عواقب وابستگی و اذیت و آزاره و تنش عصبی رو داره.



اما خب اگه طرفین بالغ و عاقل باشن این مشکلاتم کمتر میشه و تازه ازدواج و زندگی هم شیرینتر

 

[ps2020]

به نظرم معمولا اینجور دوستی ها پنهانی و دور از چشم والدین هست(خب کسی نظارتی نداره و تضمینی نیستن) و هر لحظه ممکنه هر کدوم از طرفین(دختر یا پسر به هر دلیلی... پیدا کردن کیس بهتر ) یا بالاتررفتن شرایطش..یا حتی عاقل شدنش ) ،منظورم پی بردن به انتخاب شاااید نادرستش و...) کنار بکشن !
به نظرم مهمترین مسئله همون جا زدن طرفینه(که معمولا دخترا با خواستگار بهتر جا میزنن؟! :|)

 

[نوتر]

در کل با نظرات ناری موافقم
اما موارد زیادی تو این گونه دوستی ها وجود داره که 3 تا از این موارد به صورت تیتر وار میگم.

1- هدف دوستی:
مهمترین مسئله همینه. آیا دوستی برای پر کردن اوقات فراغت طرفین هست؟؟ یا برای اینکه دو طرف تنهان؟؟ یا .... و یا به قصد ازدواج دوست میشن؟
که در این میان کسایی که به قصد ازدواج دوست میشن میتونن با درک صحیح اخلاق همدیگه و احترام به تئوری های یکدیگر به هدفشون برسن. اما ممکنه در لباس دوستی به قصد ازدواج راهشون کج بشه!!

2- سن:
یکی از موراد مهم هم سن هست.
متاسفانه الان در وضعیتی به سر میبریم که همه خانواده ها نگران فرزندان 10،12 ساله خود هستند!!!!!! و این یعنی فاجعه.
خیلی ها این گونه دوستی ها را نشانه ی روشن فکری و کسایی که از این رفتارها تمکین نمیکنند به دهاتی بودن و جهان سومی بودن محکومند!!

3- رعایت خط قرمزها
این مورد هم قطعا از مورد 1 و2 تاثیر میگیره.
اینکه این در این دوستی این خط قرمز رعایت میشه یا نه میتونه دو مسیر کلا متفاوت رو رقم بزنه. مقصد یکی سر منزل نهایی و دیگری بیراهه ای بیش نیست.

به نظرم این موارد جزو حداقل مواردی هست که باید در دوستی های دو جنس مخالف رعایت بشه. بعد این موارد که دوستی در جهت و مسیر دقیق خودش شکل گرفت میتونند با خیال راحت در مورد ازدواج تصمیم بگیرند.

 

[sepid71]

منم با ناری و نوتر موافقم ...

در ضمن سینا بیشتر پسرا جا میزنن ...اون چیزی ک من در اطرافم دیدم اینجوری بوده بیشتر ...

 

[ps2020]

ممنون ازتون و در جواب نوتر عزیز

هدف دوستی گاهی ازاین ناشی میشه که طرفین به هم علاقه دارن و سنی هم ندارن!!! پس مجبورن تا سن ازدواج صرفا رابطه ای دوستانه داشته باشن !
مدیونین اگه فک کنین عکس اواتارم و این پستی که الان دارین میخونین ربطی به خودم داره )

 

[N@RVIN]

به نظرم معمولا اینجور دوستی ها پنهانی و دور از چشم والدین هست(خب کسی نظارتی نداره و تضمینی نیستن) و هر لحظه ممکنه هر کدوم از طرفین(دختر یا پسر به هر دلیلی... پیدا کردن کیس بهتر ) یا بالاتررفتن شرایطش..یا حتی عاقل شدنش ) ،منظورم پی بردن به انتخاب شاااید نادرستش و...) کنار بکشن !
به نظرم مهمترین مسئله همون جا زدن طرفینه(که معمولا دخترا با خواستگار بهتر جا میزنن؟! :|)

دوستی اگه بخواد به قصد ازدواج باشه بهتره که تو سن ازدواج باشه وگرنه قبلش اگه باشه احتمال به سرانجام رسیدنش خیلی پایینه و خب از هیچیک از دو طرف هم نمیشه اشکال گرفت چون موقع آشنایی تنها چیزی که مد نظر دارن دوست داشتنه بعدها متوجه میشن

که ای بابا اخلاقها فرهنگ و خیلی چیزاشون باهم متفاوته..طبیعیه که اگه آدم عاقلی باشن باید جدا بشن و خیلی کم پیش میاد که انقد رابطه قوی باشه که به سرانجام برسه تازه اگر رسید هم اینا اون دسته ازدواجهای ناشی از دوستی هستن که ممکنه یا به طلاق بکشه یا

با پشیمونی به زندگیشون ادامه بدن..وگرنه اگه به موقع باشه آشنایی و دوستی که احتمال خراب شدن رابطه ی بعد ازدواج خیلی پایینه.

 

[ps2020]

دوستی اگه بخواد به قصد ازدواج باشه بهتره که تو سن ازدواج باشه وگرنه قبلش اگه باشه احتمال به سرانجام رسیدنش خیلی پایینه و خب از هیچیک از دو طرف هم نمیشه اشکال گرفت چون موقع آشنایی تنها چیزی که مد نظر دارن دوست داشتنه بعدها متوجه میشن

که ای بابا اخلاقها فرهنگ و خیلی چیزاشون باهم متفاوته..طبیعیه که اگه آدم عاقلی باشن باید جدا بشن و خیلی کم پیش میاد که انقد رابطه قوی باشه که به سرانجام برسه تازه اگر رسید هم اینا اون دسته ازدواجهای ناشی از دوستی هستن که ممکنه یا به طلاق بکشه یا

با پشیمونی به زندگیشون ادامه بدن..وگرنه اگه به موقع باشه آشنایی و دوستی که احتمال خراب شدن رابطه ی بعد ازدواج خیلی پایینه.

ممنون عالیه ... :riz304: ولی بالاخره طرفین چه کاری باید انجام بدن؟ حسشونو سرکوب کنن؟!

مدیوووووووووونین اگه...:riz481:زود قضاوت نکنیم!:idea_majidonline:

 

[N@RVIN]

ممنون عالیه ... :riz304: ولی بالاخره طرفین چه کاری باید انجام بدن؟ حسشونو سرکوب کنن؟!

مدیوووووووووونین اگه...::زود قضاوت نکنیم!:idea_

دارم سععی میکنم زود قضاوت نکنم خخ (شوخی کردم ):25r30wi:


نه خب اگر خیلی همو دوس دارن ببینن اگه شرایط اجتماعی ، خانوداگی و اخلاقیشون براشون قابل قبوله یک یا علی بگن و عشق رو شروع کنند توکل به خدا انشاله عاقبت به خیر میشن:rose::smilies-azardl (113

 

[امیر سالار]

منم نظر ابتداییمو بگم تا بعد دیگری از موضوع روشن بشه و بحث ها شدت بگیره...

موضوعاتی که دوستان بهش اشاره کردن کاملا درسته،اما ما اگه بخوایم به موضوع تجربه محور نگاه بکنیم و صرفا بر مبنای جامعه آماری دانشگاه و فامیل و دوستان حرف بزنیم به خطا رفتیم.... چون استایل هر رابطه ای قالب خاص خودشو داره و قابل تجویز هم نیست گرچه شاید مشابهت ها و هم پوشانی هایی هم داشته باشه...

اینکه برای ازدواج باید دوستی باشه یا نه؟بیشتر بسته به مدل ذهنی طرفین و فرهنگ عمومی خانواده هاست ولی درست اینه"دوستی"باشه... در مورد مدت زمان دوستی نظرات متفاوته ولی بیشتر طول مدت حداقل 3 هفته برای به سرانجام رسوندن مقصود ازدواج کافی به نظر میرسه(دارای منبع)که حتما باید معاشرتها"حضوری"باشه...تا هم شناخت دقیق تر بشه و هم هیجانات بر تصمیم گیریها تاثیری نذاره... اینکه الان تو جامعه این مورد صدق نمیکنه و اکثرا رابطه ها بر مبنای قولهای واهی پی ریزی میشه به خاطر شرایطی که خودتونم بهتر میدونید... شغل،درآمد،تناسب خانوادگی و ...

من بهتر میبینم بیشتر رو جنبه تداوم رابطه و عللی که یه رابطه رو پر شور و رابطه ای رو به قهقرا میکشونه بررسی بشه...

اینکه دوستان اشاره به سن ازدواج دارن کاملا درسته چون بلوغ عاطفی خصوصا در مورد پسرا تو سنین پایین کامل نمیشه و پسر هنوز درک درستی از حضور نفر دوم و به رسمیت شناختنش نداره و با بهانه های مختلف سعی در خروج از رابطه داره.... معمولا دخترها چن سال زودتر از پسرها به بلوغ عاطفی میرسن و در دوستیها باید این موضوعو دست کم نگرفت...

موضوع تداوم رابطه ها بحث بسیار پیچیده ایه و از جوانب زیادی قابل بررسیه لذا من صلاح میبینم تمرکز بیشتر رو این موضوع داشته باشیم و تو هر پست چه بصورت بالینی و کیس استادی و چه تجربه محور به پاره ای از این موضاعت اشاره بشه...

ممنون از موضوع خوبتون

 

[ps2020]

دارم سععی میکنم زود قضاوت نکنم خخ (شوخی کردم ):25r30wi:


نه خب اگر خیلی همو دوس دارن ببینن اگه شرایط اجتماعی ، خانوداگی و اخلاقیشون براشون قابل قبوله یک یا علی بگن و عشق رو شروع کنند توکل به خدا انشاله عاقبت به خیر میشن:rose::smilies-azardl (113

واقعا سعی کنید . )

ممنون ... :riz304:

 

[امیر سالار]

توجه به تداوم با نکته ای از اصول خانواده درمانی(بهبود روابط)

در یک رابطه سالم ( چه خانوادگی چه زن و مردی چه اداری ) چند C خوب دیده میشود ( از درسهای خانواده درمانی دکتر عابدین)

CLEARANCE شفافیت
CARE مراقبت ، مهم بودن بقیه
COURAGE شجاعت یعنی مهم بودن خودمان در ابراز عقاید و نقدهامون
CONGRUENCE یعنی قابل پیش بینی بودن افراد و روالهای موحود در رابطه
CHANGE یعنی وقتی افراد یک خانواده دچار تغییراتی میشوند ، بقیه متناسب با آن اتفاقات جدیدی، مناسبات جدید می آفرینند که تعادل مجموعه حفظ بشود

در وابستگی سالم افراد امنیت دارند در بهم چسبیدگی عاطفی الگوی رابطه از اضطراب تبعیت میکند و نگرانی و کنترل در رابطه بدون وابستگی، استقلال بیش از حد اعصاب خورد کن وجود دارد که اسیب میزند


منبع

 

[ps2020]

منم نظر ابتداییمو بگم تا بعد دیگری از موضوع روشن بشه و بحث ها شدت بگیره...

موضوعاتی که دوستان بهش اشاره کردن کاملا درسته،اما ما اگه بخوایم به موضوع تجربه محور نگاه بکنیم و صرفا بر مبنای جامعه آماری دانشگاه و فامیل و دوستان حرف بزنیم به خطا رفتیم.... چون استایل هر رابطه ای قالب خاص خودشو داره و قابل تجویز هم نیست گرچه شاید مشابهت ها و هم پوشانی هایی هم داشته باشه...

اینکه برای ازدواج باید دوستی باشه یا نه؟بیشتر بسته به مدل ذهنی طرفین و فرهنگ عمومی خانواده هاست ولی درست اینه"دوستی"باشه... در مورد مدت زمان دوستی نظرات متفاوته ولی بیشتر طول مدت حداقل 3 هفته برای به سرانجام رسوندن مقصود ازدواج کافی به نظر میرسه(دارای منبع)که حتما باید معاشرتها"حضوری"باشه...تا هم شناخت دقیق تر بشه و هم هیجانات بر تصمیم گیریها تاثیری نذاره... اینکه الان تو جامعه این مورد صدق نمیکنه و اکثرا رابطه ها بر مبنای قولهای واهی پی ریزی میشه به خاطر شرایطی که خودتونم بهتر میدونید... شغل،درآمد،تناسب خانوادگی و ...

من بهتر میبینم بیشتر رو جنبه تداوم رابطه و عللی که یه رابطه رو پر شور و رابطه ای رو به قهقرا میکشونه بررسی بشه...

اینکه دوستان اشاره به سن ازدواج دارن کاملا درسته چون بلوغ عاطفی خصوصا در مورد پسرا تو سنین پایین کامل نمیشه و پسر هنوز درک درستی از حضور نفر دوم و به رسمیت شناختنش نداره و با بهانه های مختلف سعی در خروج از رابطه داره.... معمولا دخترها چن سال زودتر از پسرها به بلوغ عاطفی میرسن و در دوستیها باید این موضوعو دست کم نگرفت...

موضوع تداوم رابطه ها بحث بسیار پیچیده ایه و از جوانب زیادی قابل بررسیه لذا من صلاح میبینم تمرکز بیشتر رو این موضوع داشته باشیم و تو هر پست چه بصورت بالینی و کیس استادی و چه تجربه محور به پاره ای از این موضاعت اشاره بشه...

ممنون از موضوع خوبتون

ممنون از توضیحات خوبتون ... خیلی هم عالی :riz304:و
با نارنجیه موافقم اما آخه دلیل نمیشه خانواده ها که راضی نباشن ، هیچگونه دوستی ای یا رابطه ای برقرار نشه ... پس چطوری طرفین نسبت به هم شناخت پیدا کنن ؟؟؟ :mad_majidonline: و
راهکاری واسه راضی کردن و متقاعد کردن خانواده ها وجود داره عایاع؟؟!

واسه قرمزه میشه منابع و دلایلتونو هم بفرمایید ؟ :riz304: :dadad4:

 

[امیر سالار]

تا زمینه کلام باز شده من هم از فرصت استفاده کنم و سایتی رو در زمینه مسایل ارتباطی و عاطفی معرفی کنم

کلیک کنید


به شدت توصیه میکنم محتوای سایت رو مطالعه بکنید و اگر وقت نکردید همین سکشن"آنچه پدر و مادرهایتان به شما نگفتند"رو مطالعه کنید....

من خودم همیشه میخونم و مطئنم تحلیلهای پخته و شیوای دکتر شیری خیلی چیزها رو بهتون خواهد آموخت.........


در ادامه بحث گریزی به این سایت هم خواهیم زد....

 

[امیر سالار]

ممنون از توضیحات خوبتون ... خیلی هم عالی :riz304:و
با نارنجیه موافقم اما آخه دلیل نمیشه خانواده ها که راضی نباشن ، هیچگونه دوستی ای یا رابطه ای برقرار نشه ... پس چطوری طرفین نسبت به هم شناخت پیدا کنن ؟؟؟ :mad_majidonline: و
راهکاری واسه راضی کردن و متقاعد کردن خانواده ها وجود داره عایاع؟؟!

واسه قرمزه میشه منابع و دلایلتونو هم بفرمایید ؟ :riz304: :dadad4:

منظور از مدل ذهنی همون پذیرش اهمیت دوستی و منظور از فرهنگ عمومی همون تاثیرات و تفکراتی که خانواده ها در این زمینه به فرد منتقل میکنن... عیب بزرگ این تعارض اینه که چون فرد به تنهایی تصمیم میگیره و طرفشو انتخاب میکنه تو زیر و بم سلایق خانواده اش نیست و بعد از آشکار شدن موضوع اکثرا دیده میشه رابطه اتلاف وقتی بیشتر نبوده لذا توصیه عقل پسند اینه که از سلایق خانواده شناخت داشت و با تیک زدن اصول اولیه شروع زندگی یعنی درآمد و جذابیت فیزیکی و شخصیتی . چن پارامتر دیگه پا تو میدون گذاشت.... در مورد منبع چشم بهتون رفرنس میدم تو یه سایت معتبر هست که باید صفحاتشو بگردم

 

[eli 72]

دوستان بهتر نیست بجای این حرفهای اکادمیک یکم ملموس تر و راحتتر بحث کنید..مثلا از تجربه ها و دوستی هایی که منجر به ازدواج شدن یا نشدن بگین..و دلایلش...جذابیت موضو بیشتر میشه..با تشکر فراوان

 

[ps2020]

دوستان بهتر نیست بجای این حرفهای اکادمیک یکم ملموس تر و راحتتر بحث کنید..مثلا از تجربه ها و دوستی هایی که منجر به ازدواج شدن یا نشدن بگین..و دلایلش...جذابیت موضو بیشتر میشه..با تشکر فراوان

سلام خیلی خوش اومدین به تاپیک و ممنون از نظر خوبتون (منتظریم شما هم شرکت کنید تو بحثمون)

بله دقیقا...
هدف تاپیک هم همینه... هم منابع و اطلاعات آکادمیک و هم تجربه و نظرات شخصی ... در کنار همدیگه ... تا تک بعدی پیش نریم

:riz304:

 

[امیر سالار]

دوستان بهتر نیست بجای این حرفهای اکادمیک یکم ملموس تر و راحتتر بحث کنید..مثلا از تجربه ها و دوستی هایی که منجر به ازدواج شدن یا نشدن بگین..و دلایلش...جذابیت موضو بیشتر میشه..با تشکر فراوان

دوست عزیز به سلیقه و عقیده شما احترام میذارم اما مضافا باید مطلبی رو بگم اونم اینکه تحلیلای عمومی و به دور از ذهنیت علمی نتیجه گیری ناشیانه و گمراه کننده به همراه داره... دقت کرده باشید بالا گفتم که موارد بالینی و موارد شخصی اما در مورد تحلیل و نتیجه گیری باید قدری محتاط تر بود و علمی تر رویکرد شناسی کرد...

به هر حال تا حدودی موافقم باهاتون.......

 

[ROJO]

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم:rose: