مشاعره..... با حرفی که نفر قبلیت میگه شعر بگو.. برای نفر بعدیت یه حرف بگو

[parhey]

ربودی دفتر دل را و افسوس
که سطری هم از این دفتر نخواندی
ق

قسمت منی اما فقط در این کلمات

همیشه سهم من از تو چقدر ناچیز است...
پ

 

[شفيع]

پاک وصافی شو از چاه طبیعت به در آی

که صفایی ندهد آب تراب آلوده



پیر پیمانه کش من که روانش خوش باد

گفت پرهیز کن از صحبت پیمان شکنان



پند حکیم محض ثواب است وعین خیر

فرخنده آن کسی که به سمع رضا شنید



پارسایی و سلامت هوسم بود ولی

شیوه ای می کند آن نرگس فتان که مپرس

با ش

 

[parhey]

پاک وصافی شو از چاه طبیعت به در آی

که صفایی ندهد آب تراب آلوده



پیر پیمانه کش من که روانش خوش باد

گفت پرهیز کن از صحبت پیمان شکنان



پند حکیم محض ثواب است وعین خیر

فرخنده آن کسی که به سمع رضا شنید



پارسایی و سلامت هوسم بود ولی

شیوه ای می کند آن نرگس فتان که مپرس

با ش

شد سهم تبردار درختی که دراین باغ
از صاعقه ای برگ و برش سوخته باشد!
از آه دل عاشق بی چاره عجب نیست
خورشید اگر در اثرش سوخته باشد!


خ

 

[شفيع]

شد سهم تبردار درختی که دراین باغ
از صاعقه ای برگ و برش سوخته باشد!
از آه دل عاشق بی چاره عجب نیست
خورشید اگر در اثرش سوخته باشد!


خ

خدایا به نور صراحی و جام
به آن می که خصم است با ننگ و نام
که شادی ما از غم خویش کن
زعصیان ما مغفرت بیش کن
با س

- - - Updated - - -

شد سهم تبردار درختی که دراین باغ
از صاعقه ای برگ و برش سوخته باشد!
از آه دل عاشق بی چاره عجب نیست
خورشید اگر در اثرش سوخته باشد!


خ

خدایا به نور صراحی و جام
به آن می که خصم است با ننگ و نام
که شادی ما از غم خویش کن
زعصیان ما مغفرت بیش کن
با س

 

[parhey]

خدایا به نور صراحی و جام
به آن می که خصم است با ننگ و نام
که شادی ما از غم خویش کن
زعصیان ما مغفرت بیش کن
با س




سرم به شانه دیوار آرزو بند است

ولی چه فایده وقتی که نردبان باشم....


ت

 

[شفيع]

خدایا به نور صراحی و جام
به آن می که خصم است با ننگ و نام
که شادی ما از غم خویش کن
زعصیان ما مغفرت بیش کن
با س




سرم به شانه دیوار آرزو بند است

ولی چه فایده وقتی که نردبان باشم....


ت

ترسم که روز حشر عنان بر عنان رود

تسبیح شیخ و خرقه رند شرابخوار
**

ترسم این قوم که بر درد کشان می خندند
در سر کار خرابات کنند ایمان را

با چ

 

[parhey]

چرخ بَر هم زنم گَر غیرِ مُرادم گردد
من،نَه آنم که زَبونی کِشَم از چرخ و فلک ....


با"هـ"

 

[شفيع]

چرخ بَر هم زنم گَر غیرِ مُرادم گردد
من،نَه آنم که زَبونی کِشَم از چرخ و فلک ....


با"هـ"

همه محزون گدازان آفتاب مضطرب سوزان
شه اشفته حالان خسرو مجنون سپاهان را
----
هست از ملال گرچه بری ذات ذوالجلال
او در دلست و هیچ دلی نیستبی ملال
با ر

 

[parhey]

همه محزون گدازان آفتاب مضطرب سوزان
شه اشفته حالان خسرو مجنون سپاهان را
----
هست از ملال گرچه بری ذات ذوالجلال
او در دلست و هیچ دلی نیستبی ملال
با ر

روز و شب دلبسته آیینه ها می بینمت!
دایما سرگرم آن زلف رها می بینمت!
گفتم این سبک پریشانی که داردزلف تو
در جدل همواره با باد صبا می بینمت!
آشنایی می کنی بامن ومی لرزد دلم
چون که با بیگانگان هم آشنا می بینمت!



"ن"

 

[شفيع]

روز و شب دلبسته آیینه ها می بینمت!
دایما سرگرم آن زلف رها می بینمت!
گفتم این سبک پریشانی که داردزلف تو
در جدل همواره با باد صبا می بینمت!
آشنایی می کنی بامن ومی لرزد دلم
چون که با بیگانگان هم آشنا می بینمت!



"ن"

ناصح ما نمی‌کند منع خود زا رخش بلی
دور به خود نمی‌رسد ساقی این شراب را
--------
ندارد چون دل خود رای من تاب نظر چندان
چه بر شمشیر مردم کش نگاهی می‌زند خود را
م

 

[parhey]

ناصح ما نمی‌کند منع خود زا رخش بلی
دور به خود نمی‌رسد ساقی این شراب را
--------
ندارد چون دل خود رای من تاب نظر چندان
چه بر شمشیر مردم کش نگاهی می‌زند خود را
م

مردمان از چشم بد ترسند و من از چشم خوب

حق زِ چشمِ خوبِ مهرویان نگه دارد تو را....

"گ"

 

[شفيع]

مردمان از چشم بد ترسند و من از چشم خوب

حق زِ چشمِ خوبِ مهرویان نگه دارد تو را....

"گ"

گر مرد رهی میان خون باید رفت

از پای فتاده سرنگون باید رفت
تو پای به راه در نه و هیچ مپرس
خود راه بگویدت که چون باید رفت
با ذ

 

[parhey]

ذغال می پزیم ما !مارا سیاه میکنی؟
بادیگران میخندی ودرنزد ما "آه "میکنی؟!!!

ث

 

[شفيع]

ثنا ها کرد بر روی چو ماهش
بپرسید از غم و تیمار راهش
با ل

 

[parhey]

ثنا ها کرد بر روی چو ماهش
بپرسید از غم و تیمار راهش
با ل

لبخندهای ساده ات هر بار می میرند
یک دسته قو در آسمان انگار می میرند

در من هزاران حرف ناگفته است دور ازتو
اما به محض لحظه دیدار می میرند


ص

 

[شفيع]

لبخندهای ساده ات هر بار می میرند
یک دسته قو در آسمان انگار می میرند

در من هزاران حرف ناگفته است دور ازتو
اما به محض لحظه دیدار می میرند


ص

صفای خلوت خاطر از آن شمع چگل جویم
فروغ چشم ونور دل از آن ماه ختن دارم
با ظ

 

[parhey]

ظاهرا چشم تو از دیدن ما سیر شده
که چنین پرت شدیم از دل چون دریایت!


ض

 

[شفيع]

ضمیر مخزن دل پر کن از کلام حکیم
که دُر پند به از گنج لولو ویاقوت
چ

 

[parhey]

چه فرقی می کند من،چند سر قلیان عوض کردم

برایِ قهوه چی ها،مردِ خاطر خواه تر، بهتر....



"ع"

 

[شفيع]

عاشقم برلطف و بر قهرش به جد

بالعجب من عاشق این هردو ضد
ق