مشاعره

[cheshmak]

تا نشد رسوای عالم کس نشد استاد عشق

نیم رسواعاشق اندر فن خود استاد نیست

 

[Mohammad gh]

تا نشد رسوای عالم کس نشد استاد عشق

نیم رسواعاشق اندر فن خود استاد نیست

تو باز سدره نشینی فلک نشیمن توست

چرا چو جغد آشیان نهی به ویرانی

این شعر برای من یادآور کنکور سراسری هست چون واقعا سرجلسه نظرمو جلب کرد
فکر میکنم با کم کاریی که در اون کنکور کردم این شعر دقیقا حال و روز محمد اون موقع بود.

 

[cheshmak]

یادمان باشد اگر شاخه گلی را چیدیم
وقت پرپرشدنش سوز و گدازی نکنیم

 

[leylii]

من او را دیده بودم نگاهی مهربان داشت
غمی در دیدگانش موج میزد که از بخت پریشانش نشان داشت

 

[Mohammad gh]

من او را دیده بودم نگاهی مهربان داشت
غمی در دیدگانش موج میزد که از بخت پریشانش نشان داشت

تو که نیستی تا ببینی گریه های هر شب من
بی حضور عاشق تو چه عجیبه گریه کردن
توکه نیستی تا ببینی دل اسمون شکسته
جاده تا صبح قیامت منو این پاهای خسته

 

[mohana]

هرکه منظور خود از غیر خدا میطلبد
چو گدایی است که حاجت ز گدا میطلبد

 

[اپیدمیولوژی]

در این دنیا که خوبانش عصا از کور میدزدند
من از خوش باوری اینجا محبت جستجو کردم

 

[ZOT]

ماه شعبان منه از دست قدح کاين خورشيد
از نظر تا شب عيد رمضان خواهد شد

 

[اپیدمیولوژی]

دلا تا کی در این دنیا فریب این وآن بینی
یکی زین چاه ظلمانی برون شو تا جهان بینی

 

[Mohammad gh]

دلا تا کی در این دنیا فریب این وآن بینی
یکی زین چاه ظلمانی برون شو تا جهان بینی

یار مردان خدا باش که در کشتی نوح

هست خاکی که به آبی نخرد طوفان را

 

[mohana]

آتش عشق پس از مرگ نگردد خاموش
این چراغی ست کزین خانه ب آن خانه برند

 

[Mohammad gh]

آتش عشق پس از مرگ نگردد خاموش
این چراغی ست کزین خانه ب آن خانه برند

درین سرای بی کسی کسی به در نمیزند
به دشت پر ملال ما پرنده پس نمیزند
چه چشم پاسخ است ازین درچه های بسته ات
برو که هیچ کس ندا به گوش کر نمیزند

 

[mohana]

دریغ مدت عمرم که بر امید وصل
به سر رسید و نیامد به سر زمان فراق

 

[sepidh gh]

دریغ مدت عمرم که بر امید وصل
به سر رسید و نیامد به سر زمان فراق

قلب بی‌حاصل ما را بزن اکسیر مراد .........یعنی از خاک در دوست نشانی به من آر

 

[mohana]

روزی تو خواهی آمد از کوچه های باران
تا از دلم بشویی غم های روزگاران

 

[sepidh gh]

روزی تو خواهی آمد از کوچه های باران
تا از دلم بشویی غم های روزگاران

نیکی پیر مغان بین که چو ما بدمستان .............. ... هر چه کردیم به چشم کرمش زیبا بود

 

[شادی 25]

دانی که را سزد صفت پاکی؟
آنکو وجود پاک نیالاید

 

[Fariba 90]

در عاشقی گریز نباشد ز ساز وسوز
استاده ام چو شمع مترسان ز آتشم

 

[mohana]

می خواهمت چنان که شب خسته خواب را
می جویمت چنانکه لب تشنه آب را

 

[cheshmak]

اي غم ، تو که هستي از کجا مي آيي؟
هر دم به هواي دل ما مي آيي
باز آي و قدم به روي چشمم بگذار
چون اشک به چشمم آشنا مي آيي!