مشاعره

[BioScientist]

آجی این شعر مال کیه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
خیلی دوست داشتم

محمدعلی بهمنی!

 

[bioelectric]

دل من مثل ابری گریه سر داد
سحر شد مثل خورشیدی شکفتم

 

[BioScientist]

دل من مثل ابری گریه سر داد
سحر شد مثل خورشیدی شکفتم

مدامم مست میدارد نسیم جعد گیسویت
خرابم میکند هر دم فریب چشم جادویت

 

[bioelectric]

تا تو هستی و غزل هست دلم تنها نیست
محرمی چون تو هنوزم به چنین دنیا نیست

اینم از محمد علی بهمنی

 

[BioScientist]

تا تو هستی و غزل هست دلم تنها نیست
محرمی چون تو هنوزم به چنین دنیا نیست

اینم از محمد علی بهمنی

تو کیستی؟ که سفرکردن از هوایت را
نمی توانم حتی به بال های خیال

 

[bioelectric]

تو کیستی؟ که سفرکردن از هوایت را
نمی توانم حتی به بال های خیال

بازم از محمد علی بهمنی،
پس منم باز از محمد علی بهمنی

لبت نه گوید و پیداست میگوید دلت آری
که اینسان دشمنی یعنی که خیلی دوستم داری

 

[BioScientist]

بازم از محمد علی بهمنی،
پس منم باز از محمد علی بهمنی

لبت نه گوید و پیداست میگوید دلت آری
که اینسان دشمنی یعنی که خیلی دوستم داری

یک روز می رسد که تو هم باورت شود
من ساده تر ز جمع مکسر شکسته ام

 

[bioelectric]

:14:
تند تایپ کردم، اشتباه شد!
شما ببخشید
پست اصلی رو اصلاح میکنم!

مهم نیست آجی
اصلا حالا که اینطور شد:گاهی دلم برای خودش تنگ میشود ... والا:a2d3:

 

[bioelectric]

ماهی برگشته ز دریا شدم
تا تو بگیری و بمیرانی ام

 

[BioScientist]

ماهی برگشته ز دریا شدم
تا تو بگیری و بمیرانی ام

من حسرت پرواز ندارم به دل آری
در من قفسی هست که می خواهدم آزاد

 

[bioelectric]

دستی ز کرم به شانه ما نزدی
بالی به هوای دانه ی ما نزدی

دیریست دلم چشم به راهت دارد
ای عشق سری به خانه ما نزدی

 

[BioScientist]

دستی ز کرم به شانه ما نزدی
بالی به هوای دانه ی ما نزدی

دیریست دلم چشم به راهت دارد
ای عشق سری به خانه ما نزدی

یک نامه به نامــــــم ننوشتـــــی مگر آخــــــــر
کاغذ به سمرقنـــــــد تو ای قند! به چند اســــت؟

 

[bioelectric]

تابد فروغ مهر و مه از قطره های اشک
باران صبحگاه ندارد صفای اشک

 

[BioScientist]

تابد فروغ مهر و مه از قطره های اشک
باران صبحگاه ندارد صفای اشک

کوچ تا چند ؟! مگر می شود از خویش گریخت
بال تنها غم غربت به پرستوها داد

 

[bioelectric]

بازم بهمنی!
دلم برای خودم تنگ میشود آری
همیشه بی خبر از حال خویشتن بودم

 

[BioScientist]

بازم بهمنی!
دلم برای خودم تنگ میشود آری
همیشه بی خبر از حال خویشتن بودم

مرا با برکه ام بگذار دریا ارمغان تو
بگو جوی حقیری آرزوی رود با خود داشت

شب خوش
:riz304:

 

[bioelectric]

تا به کی نازی به حسن عاریت
ما ومن آیینه داری بیش نیست
بیدل

 

[بارلی]

ترسم این قوم که بر درد کشان می خندند
در سر کار خرابات کنند ایمان را

 

[mohana]

از زمزمه دلتنگیم ، از همهمه بیزاریم
نه طاقت خاموشی ، نه تاب سخن داریم
آوار ِ پریشانی ست ، رو سوی چه بگریزم ؟
هنگامه ی حیرانی ست ، خود را به که بسپاریم ؟

 

[بارلی]

ما در این عالم که خود کنج ملالی بیش نیست
عالمی داریم در کنج ملال خویشتن
سایه‌ی دولت همه ارزانی نودولتان
من سری آسوده خواهم زیر بال خویشتن