واسه من پشتوانه و تکیه گاه خونوادم بودن...البته بهتر بگم امید شون..نه از نظر مالی ..روحی و ...
به نظرم زنده ایم تا
اول از همه زندگی کنیم
زنده ایم بروی خوبیا و شادیای دنیا بخندیم
زنده ایم به روی غم های دنیا گریه کنیم
زنده ایم اگه دستی به سویمون دراز شد کمکش کنیم
اگه کسی محتاج وجودمون شد وجودمونو ازش دریغ نکنیم
زنده ایم تا به آسایش برسیم
زنده ایم .....
به هدفمون برسیم
زنده ایم تا موفق باشیم
زنده ایم حتی شکست بخوریم
دوستان زندگی دهه شصت و هفتاد و هشتاد و نود و چهل نمیشناسه
هر زمان باید زندگی کرد
زندگی بزرگترین نعمتی که خدا بهمون داده.
دلیلشم باید خود خدا بگه نه ما.
........:rose:اینکه آدم شکست بخوره
زمین بیفته
زخمی بشه دلشکسته بشه
از تموم دنیا دل ببره
از همه چی بدش بیاد
همه فرصت های خوب زندگی رواز دست بده
حس کنه زمین زمان میخوان نابودش کنن
حس کنه از همه عثب افتاده
حس کنه خیلی بی ارزش شده
دلش بخواد دیگه نباشه
.
.
.
ولی با همه این اوصاف محکم باشه و قوی
یه یا علی بگه و وایسته
محکم
دستشو دارز کنه
تا اونی که از همه قوی تره از همه دنیا قوی تره
دستشو بگیره
مطمئنم میگره
اگه میخواست نگیره اصلا بوجودمون نمیورد.
:smiliess (3):
واقعا؟ یعنی تا این حد داغونههيج حسني نداره! والا !