مشاعره

[سرباز امام(عج)]

روزها فکر من این است و همه شب سخنم
ک چرا غافل از احوال دل خویشتنم....

[/quote]


مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک
چند روزی قفسی ساخته اند از بدنم

 

[mj1919]

:riz481::riz481::riz481:


روزها فکر من این است و همه شب سخنم
ک چرا غافل از احوال دل خویشتنم....

فاش می‌گویم و از گفته خود دلشادم
بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم
طایر گلشن قدسم چه دهم شرح فراق
که در این دامگه حادثه چون افتادم

 

[mohana]

فاش می‌گویم و از گفته خود دلشادم
بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم
طایر گلشن قدسم چه دهم شرح فراق
که در این دامگه حادثه چون افتادم

منم بلدم هاااااا


دی میشد و گفتم صنما غهد ب جای آر
گفتا غلطی خواجه در این عهد وفا نیست :thumbsupsmileyanim:


ولی خب:
مکن ای خسته در این بغض درنگ
دل دیوانه تنها دل تنگ

 

[mahsa.]

فاش می‌گویم و از گفته خود دلشادم
بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم
طایر گلشن قدسم چه دهم شرح فراق
که در این دامگه حادثه چون افتادم

من که با خوبو بد تو ساختم
آبرویم را به خاک انداختم
در سفر تا هفت شهر عشق تو
منکه مرزی تاجنون نشناختم

 

[mahsa.]

شمادوتا چحوی میشاعرهاید؟
من سر در نمیارم

 

[a_67]

(نمی دونم چرا، ولی وقتی اینجور پستها رو می بینم که یکی داره، جواب چند نفرو تو مشاعره میده، یاد اون مبارزها میفتم که با شمشیر چن نفرو قل و قمع میکنه!!!! اونم یک دستی!)

یوسف گم گشته باز آید به کنعان غم مخور
کلبه ی احزان شود روزی گلستان غم مخور

بلی بلی.....از دور چنین مینماید....ولی.....بخاطر این بود که چند تا پست جوابش با یه پست شروع بشه...نمیدونم زیادی وسواس نظم داره 67........خخخخخخ
جواب هر دو پست هم از یک شعر انتخاب شده بود تا آخرش یکی باشه.....:thumbsupsmileyanim:
پ.ن: ما را چه به شمشیر دکتر.........تا مشت هست و ...چرا سلاح سرد ......خخخخ.....جریمهههههه نمیدیم....هههههههه

فاش می‌گویم و از گفته خود دلشادم
بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم
طایر گلشن قدسم چه دهم شرح فراق
که در این دامگه حادثه چون افتادم

من آن مرغم که هر شام و سحرگاه
ز بام عرش می آید صفیرم

 

[mohana]

من که با خوبو بد تو ساختم
آبرویم را به خاک انداختم
در سفر تا هفت شهر عشق تو
منکه مرزی تاجنون نشناختم

مرا در منزل جانان چ جای عیش چون هردم
جرس فریاد می دارد ک بر بندید محمل ها ...


پ ن: این بیت و خیلی دوست دارم:dadad4:

 

[mahsa.]

مرا در منزل جانان چ جای عیش چون هردم
جرس فریاد می دارد ک بر بندید محمل ها ...


پ ن: این بیت و خیلی دوست دارم:dadad4:

ای که بی تو خودم و تک و تنها میبینم
هرجاکه پامیذارم تورواونجا میبینم.

 

[mj1919]

ای که بی تو خودم و تک و تنها میبینم
هرجاکه پامیذارم تورواونجا میبینم.

مرا عهدیست با جانان که تا جان در بدن دارم
هواداران کویش را چو جان خویشتن دارم

 

[Taraa]

مرا عهدیست با جانان که تا جان در بدن دارم
هواداران کویش را چو جان خویشتن دارم

مرا یک شب تحمل کن که تا باور کنی جانا .. چگونه با جنون خود مدارا میکنم هر شب

 

[mahsa.]

مرا یک شب تحمل کن که تا باور کنی جانا .. چگونه با جنون خود مدارا میکنم هر شب

برایت یک سبد احساس خاموشی بدهکارم
چرا؟
چن دوستت دارم

 

[mohana]

باز آ باز آ هرآنچه هستی بازآ
گر کافر و گبر و بت پرستی باز ا
این درگه ما درگه نومیدی نیست
صدبار اگر توبه شکستی باز ا

پ ن:دوست دارم این شعرو:dadad4:

 

[mj1919]

مرا یک شب تحمل کن که تا باور کنی جانا .. چگونه با جنون خود مدارا میکنم هر شب

دلبرا پیش وجودت همه خوبان عدمند
سروران بر در سودای تو خاک قدمند
شهری اندر هوست سوخته در آتش عشق
خلقی اندر طلبت غرقه دریای غمند
خون صاحب نظران ریختی ای کعبه حسن
قتل اینان که روا داشت که صید حرمند
صنم اندر بلد کفر پرستند و صلیب
زلف و روی تو در اسلام صلیب و صنمند
گاه گاهی بگذر در صف دلسوختگان
تا ثناییت بگویند و دعایی بدمند
هر خم از جعد پریشان تو زندان دلیست
تا نگویی که اسیران کمند تو کمند
حرف‌های خط موزون تو پیرامن روی
گویی از مشک سیه بر گل سوری رقمند
در چمن سرو ستادست و صنوبر خاموش
که اگر قامت زیبا ننمایی بچمند
زین امیران ملاحت که تو بینی بر کس
به شکایت نتوان رفت که خصم و حکمند
بندگان را نه گزیرست ز حکمت نه گریز
چه کنند ار بکشی ور بنوازی خدمند
جور دشمن چه کند گر نکشد طالب دوست
گنج و مار و گل و خار و غم و شادی به همند
غم دل با تو نگویم که تو در راحت نفس
نشناسی که جگرسوختگان در المند
تو سبکبار قوی حال کجا دریابی
که ضعیفان غمت بارکشان ستمند
سعدیا عاشق صادق ز بلا نگریزد
سست عهدان ارادت ز ملامت برمند

(الان دارم می گوشم،)

 

[mj1919]

دلبرا پیش وجودت همه خوبان عدمند
سروران بر در سودای تو خاک قدمند
شهری اندر هوست سوخته در آتش عشق
خلقی اندر طلبت غرقه دریای غمند
خون صاحب نظران ریختی ای کعبه حسن
قتل اینان که روا داشت که صید حرمند
صنم اندر بلد کفر پرستند و صلیب
زلف و روی تو در اسلام صلیب و صنمند
گاه گاهی بگذر در صف دلسوختگان
تا ثناییت بگویند و دعایی بدمند
هر خم از جعد پریشان تو زندان دلیست
تا نگویی که اسیران کمند تو کمند
حرف‌های خط موزون تو پیرامن روی
گویی از مشک سیه بر گل سوری رقمند
در چمن سرو ستادست و صنوبر خاموش
که اگر قامت زیبا ننمایی بچمند
زین امیران ملاحت که تو بینی بر کس
به شکایت نتوان رفت که خصم و حکمند
بندگان را نه گزیرست ز حکمت نه گریز
چه کنند ار بکشی ور بنوازی خدمند
جور دشمن چه کند گر نکشد طالب دوست
گنج و مار و گل و خار و غم و شادی به همند
غم دل با تو نگویم که تو در راحت نفس
نشناسی که جگرسوختگان در المند
تو سبکبار قوی حال کجا دریابی
که ضعیفان غمت بارکشان ستمند
سعدیا عاشق صادق ز بلا نگریزد
سست عهدان ارادت ز ملامت برمند

(الان دارم می گوشم،)

دیدم رویش گل باغ جنان
بر ابرویش خم تیر و کمان
بر گیسویش بنفشه نگران
دل رفت از کف

نوبر گلشن مهر و صفا
رو به عاشق بیچاره نما
بی تو جان می رود از بر ما
دل رفت از کف

چشم جادوی تو
خم ابروی تو
شده کمند دلم
زحال خود غافلم

همه جا گر بینم دلبران
به تو دل بسپارم همچنان

جانا با ما
بیابیا تا دهم به تو از ان می ارغوان به جام
جانا برما تا کی
می فکنی از سرخواری نظر

یک دم بنشین با من
ای حبیب من
با ناز لیلی
از بر مجنون خود یک زمان
جانا بگذر



دور از تو هرشب تا سحر گریان چو شمع محفلم
تا خود چه باشد حاصلی از گریه بی حاصلم

چون لاله دور از روی تو افتاده ام در کوی تو
چشم امیدم سوی تو
وای از امید باطلم

 

[a_67]

مرا عهدیست با جانان که تا جان در بدن دارم
هواداران کویش را چو جان خویشتن دارم

هرگزم نقش تو از لوح دل و جان نرود
هرگز از یاد من آن سرو خرامان نرود
پ.ن:
هدف مشاعره یادگیری شعر هست (البته در سطح من...)و ... استفاده از کتاب و ... هم مجازه البته به نظر من. چون مسابقه ای در کار نیست........

 

[Taraa]

دلبرا پیش وجودت همه خوبان عدمند
سروران بر در سودای تو خاک قدمند
شهری اندر هوست سوخته در آتش عشق
خلقی اندر طلبت غرقه دریای غمند
خون صاحب نظران ریختی ای کعبه حسن
قتل اینان که روا داشت که صید حرمند
صنم اندر بلد کفر پرستند و صلیب
زلف و روی تو در اسلام صلیب و صنمند
گاه گاهی بگذر در صف دلسوختگان
تا ثناییت بگویند و دعایی بدمند
هر خم از جعد پریشان تو زندان دلیست
تا نگویی که اسیران کمند تو کمند
حرف‌های خط موزون تو پیرامن روی
گویی از مشک سیه بر گل سوری رقمند
در چمن سرو ستادست و صنوبر خاموش
که اگر قامت زیبا ننمایی بچمند
زین امیران ملاحت که تو بینی بر کس
به شکایت نتوان رفت که خصم و حکمند
بندگان را نه گزیرست ز حکمت نه گریز
چه کنند ار بکشی ور بنوازی خدمند
جور دشمن چه کند گر نکشد طالب دوست
گنج و مار و گل و خار و غم و شادی به همند
غم دل با تو نگویم که تو در راحت نفس
نشناسی که جگرسوختگان در المند
تو سبکبار قوی حال کجا دریابی
که ضعیفان غمت بارکشان ستمند
سعدیا عاشق صادق ز بلا نگریزد
سست عهدان ارادت ز ملامت برمند

(الان دارم می گوشم،)

دلم فریاد میخواهد ولی در گوشه ای تنها ... چه بی آزار با دیوار نجوا میکنم هر شب

 

[Taraa]

دلم فریاد میخواهد ولی در گوشه ای تنها ... چه بی آزار با دیوار نجوا میکنم هر شب

بشنو این نکته که خود را زغم آزاده کنی ... خون خوری گر طلب روزی ننهاده کنی

حافظ

 

[mahsa.]

بشنو این نکته که خود را زغم آزاده کنی ... خون خوری گر طلب روزی ننهاده کنی

حافظ

یار با ما بی وفایی میکند
بی گناه ازما جدایی میکند

 

[ba ba barghi]

یار با ما بی وفایی میکند
بی گناه ازما جدایی میکند

دل عاشق اگه رنگ بهارو آبی میبینه
شبای بی کسیهاشو . شب مهتابی میبینه
به لطف عاشقی حتی گلای زرد پاییزو
به رنگ چشم پر خونش . گل سرخابی میبینه
همه زیبایی دنیا رو از چشم تو میبینه
همه گلهای عالم رو با دستای تو میچینه :thumbsupsmileyanim:

 

[a_67]

یار با ما بی وفایی میکند
بی گناه ازما جدایی میکند

در نمازم خم ابروی تو در یاد آمد
حالتی رفت که محراب به فریاد آمد