دگر سانی ( تفاوت) آن با ساتهای دیگر در این است که همواره از سه نه بهره گرفته است ومایه هوشیاری و بیدار نگه داشتن مغز است برای زمان گفتن وراهی است برای پیکار با خرد فرسایش ( آل زایمر)
درسات پنج ریشه ی دوم نه سه می شود اما نشانه ی ! نشانگر فاکتوریل است ینی شمارگان از یک تا شماره یسه را در هم زرب( ضرب) کنیم که می شود شش
در سات هفت هم یک کِشه ( خط) روی نه دهم هست ینی 0.9999999999 که همان یک می شود
اما چرا سات ؟
چونکه درزبان پارسی راستین و نژاده (اصیل) ما واژک( حرف) عین نداریم که آن را بنویسیم پس باید آن را با زبان خویش ساز گار نماییم
وخود می دانید که اربها نیز زبانهای دیگر را دگر گون می کنند تا به زبان خود سخن بگویند!!
برای نمونه به ژاپن می گویند یابان !
به احمدی نژاد می گویند احمدی نجات ! به گناه می گویند جُناح