صد در صد شما دوست عزیزم در اشتباهی و اگه با این تفکر بخواییم انتخاب همسر کنیم ،پسرمونو بد بخت می کنیم.بنظر من ازدواج كاملا شانسيه هم در مورد دختر هم در مورد پسر اصلا نميشه شناخت بعضيا هستن خانوادشون- معيارهاي ظاهريشون كه ما از دور ميبينيم خيلي افتضاحه ميگيم واي ببين فلاني با كي ازدواج كرد اما مياد اهل زندگي ميشه بعضيا هم هستن تو ظاهر آدم احساس ميكنه همه چيزش عالي و اصيله وهمه چيو يكجاداره ميگيم طرف عجب شانسي نصيبش شد اما مياد بلد نيست زندگيو نگه داره يا بعد چند سال تازه از راه بدر ميشه ازدواج 1 هندونه ي نبريده ست قبل ازدواج واقعا نميشه تشخيص داد بايد شرايطش پيش بياد تا ذات آدمها رو بشه!
برای انتخاب عروسم :
- از لحاظ دینی و عقاید متناسب با پسرم باشه (لزوما نباید خیلی مومن باشه،در حد هم باشن)
- خانوادش با خانواده ما تناسب نسبی داشته باشن (اول از نظر مذهبی و عقیدتی و در درجه دوم از نظر مالی )
- از نظر سواد و معلومات متناسب با پسرم باشه .(بخش اعظمی از تشخیص این مسیله رو به عهده پسرم میگذارم. گاهی کسی سواد دانشگاهی بالایی نداره ولی شعورش بالاست)
- از نظر کلیه ظواهر (قیافه ،آرایش،لباس پوشیدن و ...) مورد پسند پسرم و متناسب با فرهنگ خانوادگی ما باشه.
هرگز عروسم رو با یه بار دیدن انتخاب نمی کنم حتما با خانوادش توافق میکنم که چندین جلسه حضورا با هم معاشرت کنیم.هر چیزی رو که تو این معشرت ها دست گیرم شد با آنچه از مردم دربارشون شنیدم مقایسه میکنم.
پ.ن: تو بحث وضعیت مالی خانواده ها ،نمی گم پولدارا با هم ازدواج کنن و یه دختر متشخص رو صرفا به خاطر وضعیت مالی پدرش نمی پسندم ولی من اگه وضعیت مالی متوسط یا ضعیفی داشته باشم ،دختری رو انتخاب می کنم که اگه باباش ثروتمند هم هست از اول ثروت مند موروثی نبوده باشه بلکه با تلاش خودش به دست آورده باشه.
ولی اگه من ثروتمند باشم ،اگه پسرم رو خوب تربیت کرده باشم و یادش داده باشم که پول همه چیز نیست براش حتما یه دختر متشخص از یه خانواده با وضع مالی متوسط ( نه ضعیف) می گیرم ،چون اینجور دخترا بیشتر قدر پول رو میدونن تا اونایی که همیشه داشتن.
کلا من موافق اینکه هر کسی که خود دختر یا پسر بگن حتما همون بشه نیستم ولی معتقدم خانواده کمک کننده باشه نه انتخاب کننده اصلی اما اینکه گفتین قرار نیست من باهاش زندگی کنم و این پسرمه که میخواد باهاش زندگی کنه این غلطه ، پسرم اگه تو خانواده من بزرگ شده امکان نداره از من جدا باشه بالاخره ماهی یه دفعه که می بینمش ،نه بالاخره وقتی به مشکلی برخورد که هیچکس رو نداشت کمکش کنه آخرین کسش منم.هرگز عروسم رو با یه بار دیدن انتخاب نمی کنم: موافق نيستم عزيزم قرار نيست كه تو باهاش زندگي،كه بخواي انتخابش كني مهم پسرته كه قراره يه عمر باهاش زندگي كنه. اينكه دخترايي كه زندگي متوسطي دارن قدر پولو بيشتر ميدونن تا پولدارا مطلق نيست برعكسشم بارها ديده شده. با بقيه گفته هات موافقم.
ذات هیچکس بد نیست ، ولی بعضیا اینقدر بدن که انگار هیچوقت خوبی رو ندیدن (فکر کنم منظورت اینطور آدما باشه) کاملا موافقم ،از اینجور آدما باید خیلی دوری کرد اگه دقت کنین به بقیه جنبه های زندگیشون می بینین کلا دنبال بدی میرن:33:
مهم ذات طرفه ،بعضي ها ذاتا بدجنسن اينجور دخترا براي زندگي خوب نيستن. .
اما خيلي از اونا كه عادات بد دارن ايراداتشونو جلوه نميدن مثلا دوست من ازدواج كرده شوهرش از هر لحاظ 20 بود حالا دوستم ميگه تا لباس تو تنم تيكه پاره نشه حق ندارم لباس بخوام يا مجلسي دعوتيم حق ندارم كادو ببرم بايد برم پيش همه سرخ شم در حاليكه تو دوره ي آشنايي و نامزدي حتي 1 بار هم از اين رفتارا نداشته شايد بشه گفت مهمترين سعادت صداقت هست وقتي طرف بخواد فيلم بازي كنه ديگه چيكارش ميشه كرد؟
اينجاهم كه ايرانه طلاق و بهم زدن نامزدي و ... خودش داستاني ميشه!
دریا گرامی قرار بود ارمان گرایانه نظر ندیممن اگر یه پسر داشتم براش یه دختری میگرفتم که ............. (البته با اجازه خودش)
متین باشه...
با شخصیت ، مودب، با اخلاق و با حیا باشه...
درک و شعور بالایی داشته باشه...
مهربون باشه...
ایمان و اعتقادات و حجابش خوب و قابل قبول باشه...
خانواده محترم و با فرهنگی داشته باشه..
همش به فکر پول و چشم و هم چشمی با دیگران نباشه...
بتونه باعث خوشبختی و آرامش پسرم باشه نه مایه درد سرش...
پسرمو دوست داشته باشه و زن زندگی باشه...
تازه مادر شوهرشم دوست داشته باشه (یعنی منو)... :tonguesmiley:
حالا یادم اومد بقیشم میگم...