شعر خانم ناهيد نوري :
به نام خدايي كه زن آفريد
حكيمانه امثال ِ من آفريد
خدايي كه اول تو را از لجن
و بعداً مرا از لجن آفريد !
براي من انواع گيسو و موي
براي تو قدري چمن آفريد !
مرا شكل طاووس كرد و تورا
شبيه بز و كرگدن آفريد !
به نام خدايي كه اعجاز كرد
مرا مثل آهو ختن آفريد
تورا روز اول به همراه من
رها در بهشت عدن آفريد
ولي بعداً آمد و از روي لطف
مرا بي كس و بي وطن آفريد
خدايي كه زير سبيل شما
بلندگو به جاي دهن آفريد !
وزير و وكيل و رئيس ات نمود
مرا خانه داري خفن آفريد
براي تو يك عالمه كِيْسِ خوب
شراره ، پري ، نسترن آفريد
براي من اما فقط يك نفر
براد پيت من را حَسَنْ آفريد !
برايم لباس عروسي كشيد
و عمري مرا در كفن آفريد
به نام خدايي كه سهم تو را
مساوي تر از سهم من آفريد
پاسخی دندان شكن از نادر جديدي :
به نام خداوند مردآفرين
كه بر حسن صنعش هزار آفرين
خدايي كه از گِل مرا خلق كرد
چنين عاقل و بالغ و نازنين
خدايي كه مردي چو من آفريد
و شد نام وي احسنالخالقين
پس از آفرينش به من هديه داد
مكاني درون بهشت برين
خدايي كه از بس مرا خوب ساخت
ندارم نيازي به لاك، همچنين
رژ و ريمل و خط چشم و كرم
تو زيباييام را طبيعي ببين
دماغ و فك و گونهام كار اوست
نه كار پزشك و پروتز، همين !
نداده مرا عشوه و مكر و ناز
نداده دم مشك من اشك و فين!
مرا ساده و بيريا آفريد
جدا از حسادت و بيخشم و كين
زني از همين سادگي سود برد
به من گفت از آن سيب قرمز بچين
من ساده چيدم از آن تك درخت
و دادم به او سيب چون انگبين
چو وارد نبودم به دوز و كلك
من افتادم از آسمان بر زمين
و البته در اين مرا پند بود
كه اي مرد پاكيزه و مهجبين
تو حرف زنان را از آن گوش گير
و بيرون بده حرفشان را از اين
كه زن از همان بدو پيدايشات
نشسته مداوم تو را در كمين !
به نام خدايي كه زن آفريد
حكيمانه امثال ِ من آفريد
خدايي كه اول تو را از لجن
و بعداً مرا از لجن آفريد !
براي من انواع گيسو و موي
براي تو قدري چمن آفريد !
مرا شكل طاووس كرد و تورا
شبيه بز و كرگدن آفريد !
به نام خدايي كه اعجاز كرد
مرا مثل آهو ختن آفريد
تورا روز اول به همراه من
رها در بهشت عدن آفريد
ولي بعداً آمد و از روي لطف
مرا بي كس و بي وطن آفريد
خدايي كه زير سبيل شما
بلندگو به جاي دهن آفريد !
وزير و وكيل و رئيس ات نمود
مرا خانه داري خفن آفريد
براي تو يك عالمه كِيْسِ خوب
شراره ، پري ، نسترن آفريد
براي من اما فقط يك نفر
براد پيت من را حَسَنْ آفريد !
برايم لباس عروسي كشيد
و عمري مرا در كفن آفريد
به نام خدايي كه سهم تو را
مساوي تر از سهم من آفريد
پاسخی دندان شكن از نادر جديدي :
به نام خداوند مردآفرين
كه بر حسن صنعش هزار آفرين
خدايي كه از گِل مرا خلق كرد
چنين عاقل و بالغ و نازنين
خدايي كه مردي چو من آفريد
و شد نام وي احسنالخالقين
پس از آفرينش به من هديه داد
مكاني درون بهشت برين
خدايي كه از بس مرا خوب ساخت
ندارم نيازي به لاك، همچنين
رژ و ريمل و خط چشم و كرم
تو زيباييام را طبيعي ببين
دماغ و فك و گونهام كار اوست
نه كار پزشك و پروتز، همين !
نداده مرا عشوه و مكر و ناز
نداده دم مشك من اشك و فين!
مرا ساده و بيريا آفريد
جدا از حسادت و بيخشم و كين
زني از همين سادگي سود برد
به من گفت از آن سيب قرمز بچين
من ساده چيدم از آن تك درخت
و دادم به او سيب چون انگبين
چو وارد نبودم به دوز و كلك
من افتادم از آسمان بر زمين
و البته در اين مرا پند بود
كه اي مرد پاكيزه و مهجبين
تو حرف زنان را از آن گوش گير
و بيرون بده حرفشان را از اين
كه زن از همان بدو پيدايشات
نشسته مداوم تو را در كمين !
