هر چه می خواهد دل تنگت بگو (تاپیکی برای بچه های آمار زیستی)
- نویسنده موضوع biosta
- تاریخ شروع
bioshimi93
New member
mw.ashel
New member
ﻣﺎﺩﺭﺑـﺰﺭﮒ ﻣـﯽ ﮔﻔـﺖ : ... .
ﻗﻠﺒـﺖ ﮐﻪ ﺑـﯽ ﻧﻈـﻢ ﺯﺩ ... .
ﺍﺯ ﻫﻤﯿــﺸﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﺗـﺮﯼ ... . ؛
ﺍﺷﮑــﺖ ﮐﻪ ﺑﯽ ﺍﺧﺘﯿــﺎﺭ ﺭﯾﺨــﺖ ... . ؛
ﺍﺯ ﻫﻤﯿــﺸﻪ ﺩﻟﺘﻨــﮓ ﺗـــﺮﯼ ... .
ﺷﺒــﺖ ﮐـﻪ ﺑـﺎ ﺩﺭﺩ ﮔﺬﺷـــﺖ ... . ؛
ﻓﮑـﺮﺕ ﺍﺯ ﻫﻤﯿــﺸﻪ ﺩﺭﮔﯿـﺮﺗـﺮ ﺳـﺖ ... .
ﻣﺎﺩﺭﺑﺰﺭﮔﻢ ! ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﻫﻤﯿﺸﻪ ... .
ﻋﺎﺷﻘﺘﺮﻡ ... .
ﺩﻟﺘﻨﮕﺘﺮﻡ ... .
ﺩﺭﮔﯿﺮﺗﺮﻡ ... .
ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﮐﺴﯽ ﺭﻭ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ ﺩﻧﯿﺎ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ..:dadad4: :tsimuzpzwoap1t9y3o7
biosta
Well-known member
اگر وجود خار در گل مایه اندوه ماست، وجود گل در کنار خار باید مایه شادی ما باشد.
یوهان ولفگانگ گوته
یوهان ولفگانگ گوته
آخرین ویرایش:
mw.ashel
New member
پرسید : چرا ناراحتی ؟
گفتم : چون از بد روزگار به پست آدم نا سپاسی خوردم .
گفت : نگران نباش ، مسیر رو درست اومدی ، اینجا دنیاست
مگر نشنیدی که:"دنیا جائیه که نجیب و نانجیب به هم می خورن "
قرار به موندن نیست
نه برای تو و نه حتی برای اون !
غصه نخور ...:tsimuzpzwoap1t9y3o7
آخرین ویرایش:
biosta
Well-known member
برای هر کس که رفتنی ست... فقط باید کنار ایستاد و راه باز کرد...
رومن گاری یه جمله جالبی گفته :" وقتی آدم ها شما را ترک می کنند مانعشان نشوید. شما با کسانی که رهایتان می کنند آینده ای ندارید
آینده شما آنهایی هستند که در زندگیتان می مانند و در همه حال همراه و همقدم شما هستند."
با تمام وجود باور کنیم
که خداوند آنجا که راه نیست
راه می گشاید و هرگز دیر نمی کند.
فقط کافیست باور کنیم که او
می بیند
می داند
می تواند
تو زندگی هر کدوم از ما ها کسایی میان و میرند که واقعا اومدنشونم و رفتنشونم به زندگیمون یه حکمتی داره ،
میگن زمان حلاله مشکلاته ولی من باور دارم که گذشت زمان ما رو به درد عادت میده ،
تا بعد ها غبار فراموشی اونو بپوشونه ولی باور دارم که هر چی خدا بخواد همون میشه و همه نا امیدی ما و دلتنگی هامون در این زمینه فقط ما رو پخته تر میکنه که دیگه به کسی و چیزی دل بسته نشیم چون بعدا خودمون عذاب و ناراحتیش رو بایستی تحمل کنیم ،
تو زندگی همه ما ، همیشه امید هست ولی خدا حاکم و ناظر بر امیدمونه پس امیدم به امید خداست و ناامیدیم با وجود خدا معنی نداره چون اون منو میشناسه ،
اینو هر روز تو زندگیم بارها تکرار میکنم تا از کسی انتظاری نداشته باشم و به آرامش برسم.
رومن گاری یه جمله جالبی گفته :" وقتی آدم ها شما را ترک می کنند مانعشان نشوید. شما با کسانی که رهایتان می کنند آینده ای ندارید
آینده شما آنهایی هستند که در زندگیتان می مانند و در همه حال همراه و همقدم شما هستند."
با تمام وجود باور کنیم
که خداوند آنجا که راه نیست
راه می گشاید و هرگز دیر نمی کند.
فقط کافیست باور کنیم که او
می بیند
می داند
می تواند
تو زندگی هر کدوم از ما ها کسایی میان و میرند که واقعا اومدنشونم و رفتنشونم به زندگیمون یه حکمتی داره ،
میگن زمان حلاله مشکلاته ولی من باور دارم که گذشت زمان ما رو به درد عادت میده ،
تا بعد ها غبار فراموشی اونو بپوشونه ولی باور دارم که هر چی خدا بخواد همون میشه و همه نا امیدی ما و دلتنگی هامون در این زمینه فقط ما رو پخته تر میکنه که دیگه به کسی و چیزی دل بسته نشیم چون بعدا خودمون عذاب و ناراحتیش رو بایستی تحمل کنیم ،
تو زندگی همه ما ، همیشه امید هست ولی خدا حاکم و ناظر بر امیدمونه پس امیدم به امید خداست و ناامیدیم با وجود خدا معنی نداره چون اون منو میشناسه ،
اینو هر روز تو زندگیم بارها تکرار میکنم تا از کسی انتظاری نداشته باشم و به آرامش برسم.
biosta
Well-known member
ابوسعيد درباره ضرورت عمل و آثـار اطاعت و معصيت سخن مي گفت ، ابو علي سينا
اين رباعي را به عنوان اين كه ما تكيه بر رحمت حق داريم نه بر عمل خويشتن ، انشا كرد:
ماييم به عفو تو تولا كرده وز طاعت ومعصيت تبرا كرده
آنجا كه عنايت تو باشد، باشد ناكرده چو كرده ، كرده چو ناكرده
ابوسعيد سريع گفت :
اي نيك نكرده و بديها كرده وانگه به تلاش خود تمنا كرده
بر عفو مكن تكيه كه هرگز نبود ناكرده چو كرده ، كرده چو ناكرده
اين رباعي را به عنوان اين كه ما تكيه بر رحمت حق داريم نه بر عمل خويشتن ، انشا كرد:
ماييم به عفو تو تولا كرده وز طاعت ومعصيت تبرا كرده
آنجا كه عنايت تو باشد، باشد ناكرده چو كرده ، كرده چو ناكرده
ابوسعيد سريع گفت :
اي نيك نكرده و بديها كرده وانگه به تلاش خود تمنا كرده
بر عفو مكن تكيه كه هرگز نبود ناكرده چو كرده ، كرده چو ناكرده
NB92
New member
اين روزها هواي سفر دارم. سفر به جايي دور يا چه مي دانم شايد همين نزديک. جايي که به اندازه کافي زمان داشته باشم براي مرور تمام آن چيزهايي که هميشه به بعد، به فردا ها سپرده بودم. فرصتي براي سر انجام رساندن داستان هاي بي پايان، ويرايش خاطرات نيمه کاره، رسيدن به داد شعر هايي که بايد روزي تمامشان مي کردم و هنوز لاي برگ هاي دفتر خاک مي خورند. خواندن کتاب هايي که خريده بودم تا روزي سر فرصت بنشينم و کلمه به کلمه شان را زندگي کنم. انجام تمام کارهايي که گمان مي کردم شايد زندگي ام را تغيير دهند. و حتي ساختن چيزهايي که هميشه آرزو داشتم بسازم. مثل بادبادک. بادبادکي از چند تکه حصير و کاغذ و نخ که پرواز کند و دور شود و مرا هم با خودش ببرد. و از خودم، اين ذهن شلوغ و خاطر آشفته دورم کند. تا براي ساعتي هم که شده فراموش کنم تمام دقيقه هاي نابي را که در بين چرخ دنده هاي زندگي جان دادند. بادبادکي که به سادگي، تنها با اراده ي باور پرواز به آسمان مي رود و اوج مي گيرد. هواي سفر دارم. هواي رهايي. انگار بايد پرواز کنم اين روزها.:sad::dadad4:
هییییییییییی اخه از چی بگم
اینهفته سمینارمونه ولی بچه های انجمن اصلا استقبال خوبی نداشتن یه ذره هم ک به هم رشته ای هامون ایمان داشتیم اونم از دست رفت
چه گویم ک ناگفتنم بهتر است
h34r-smiley:
بابا خب مگه شما نمیدونید مدرک سمینار چقدر مفیده واسه زمینه شغلی و تحصیلی اونم از موسسات معتبر خب پس چرا هیچکس اقدام نمیکنه7977cujr38iyymsu8:
اینهفته سمینارمونه ولی بچه های انجمن اصلا استقبال خوبی نداشتن یه ذره هم ک به هم رشته ای هامون ایمان داشتیم اونم از دست رفت
چه گویم ک ناگفتنم بهتر است
h34r-smiley:بابا خب مگه شما نمیدونید مدرک سمینار چقدر مفیده واسه زمینه شغلی و تحصیلی اونم از موسسات معتبر خب پس چرا هیچکس اقدام نمیکنه
7977cujr38iyymsu8: