مپرسم دوش چون بودی؛ به تاریکی و تنهایی شب هجرم چه میپرسی؟ که روز وصل حیرانم
S saman7347 New member 2014-08-20 #4,401 مپرسم دوش چون بودی؛ به تاریکی و تنهایی شب هجرم چه میپرسی؟ که روز وصل حیرانم
F fate-gh New member 2014-08-20 #4,402 رفتم به در صومعه عابد و زاهد دیدم همه را پیش رخت راکع و ساجد - - - Updated - - - رفتم به در صومعه عابد و زاهد دیدم همه را پیش رخت راکع و ساجد
رفتم به در صومعه عابد و زاهد دیدم همه را پیش رخت راکع و ساجد - - - Updated - - - رفتم به در صومعه عابد و زاهد دیدم همه را پیش رخت راکع و ساجد
S saman7347 New member 2014-08-20 #4,404 در میکده رهبانم و در صومعه عابد گه معتکف دیرم و گه ساکن مسجد
S saman7347 New member 2014-08-20 #4,407 شبان آهسته مینالم مگر دردم نهان ماند به گوش هر که در عالم رسید آواز پنهانم
F fate-gh New member 2014-08-20 #4,408 منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن منم که دیده نیالوده ام به بد دیدن
S saman7347 New member 2014-08-20 #4,409 ندارد چون دل خود رای من تاب نظر چندان چه بر شمشیر مردم کش نگاهی میزند خود را
S saman7347 New member 2014-08-20 #4,411 دشمنت کشت ولی نور تو خاموش نشد آری آن جلوه که فانی نشود نور خداست
F fate-gh New member 2014-08-20 #4,412 تا سر زلف تو در دست نسیم افتاده است دل سودا زده از غصه دو نیم افتاده است
S saman7347 New member 2014-08-20 #4,413 تو را در بوستان باید که پیشِ سرو بنشینی و گر نه باغبان گوید که دیگر سرو ننشانم
S saman7347 New member 2014-08-20 #4,415 روزگاری شد زچشمم اعتبار افتاده ام چون نگاه آشنا از چشم یار افتاده ام
F fate-gh New member 2014-08-20 #4,416 من و انکار شراب این چه حکایت باشد غابا این قدرم عقل و کفایت باشد
S saman7347 New member 2014-08-20 #4,417 دفتری گر بنویسند ز خوبان جهان تو به سر دفتر خوبان جهان عنوانی
F fate-gh New member 2014-08-20 #4,418 یکی از عقل می لافد یکی طامات می بافد بیا کین داوری ها را به پیش داور اندازیم
S saman7347 New member 2014-08-20 #4,419 من آن مرغ سخندانم که در خاکم رود صورت هنوز آواز میآید به معنی از گلستانم
