مشاعره

[sepideeee]

وصل تو اجل را ز سرم دور همی داشت .... از دولت هجر تو کنون دور نماندست

 

[mohana]

تو بی گمان مقدسی و كور می شود
هر كس تو را به قصد خیانت نگاه كرد

 

[sepideeee]

دلی دارم چو مرغ پا شکسته
چو کشتی بر لب دریا نشسته
به من گویند طاهر تار بنواز
صدا چون میدهد؟؟ تار شکسته

 

[thickety]

هرکس به طریقی دل ما میشکند
بیگانه جدا دوست جدا می شکند
بیگانه اگر می شکند حرفی نیست
از دوست بپرسید چرا می شکند

 

[thickety]

هرکس به طریقی دل ما میشکند
بیگانه جدا دوست جدا می شکند
بیگانه اگر می شکند حرفی نیست
از دوست بپرسید چرا می شکند

 

[sajedeh 71]

دیوانه دلی خفته در این خلوت خاموش
او زاده ی غم بود زغم های جهان گشت فراموش

 

[FARNAZz]

شادم که زود می گذرد شادی ام ولی
غم می خورم که هیچ غمی ماندگار نیست

 

[bioelectric]

تو را چون آرزوهایم همیشه دوست خواهم داشت
به شرطی که مرا در آرزوی خویش مگذاری

 

[FARNAZz]

یك عمر جدایی به هوای نفسی وصل
گیرم كه جوان گشت زلیخا به چه قیمت
از مضحكه دشمن تا سرزنش دوست
تاوان تو را می‌دهم اما به چه قیمت

 

[sepideeee]

تا به رویای تو مشغولم ... اشتیاق روی ماهم نیست .
باورم کن ای تمام من ... غیر کویت قبله گاهم نیست .

 

[leylii]

تا به رویای تو مشغولم ... اشتیاق روی ماهم نیست .
باورم کن ای تمام من ... غیر کویت قبله گاهم نیست .

تو سنگدل که لب لعل بذله گو داری
به خنده خنده دلم خون کشی چه رو داری

 

[thickety]

یا رب از ابر هدایت برسان بارانی
پیشتر زانکه چو گردی زمیان برخیزم

 

[sepideeee]

مهر خوبان دل و دین از همه بی پروا برد
رخ شطرنج نبرد انچه رخ زیبا برد

 

[thickety]

دلا خوبان دل خونین پسندند
دلا خون شو که خوبان این پسندند

 

[sepideeee]

دلی دارم که بهبودش نمی بو
سخن ها میکنم سودش نمی بو

 

[bioelectric]

در دفتر طبیب خرد باب عشق نیست
ای دل به درد خو کن و نام دوا مپرس

 

[bioelectric]

دلی دارم که بهبودش نمی بو
سخن ها میکنم سودش نمی بو

وارث تمام اظطرابهای من سلام
لیلی قشنگ خوابهای من سلام

 

[thickety]

من از چشمان خود آموختم رسم رفاقت را
که هر عضوی به درد آید به جایش دیده میگرید

 

[sepidh gh]

من از چشمان خود آموختم رسم رفاقت را
که هر عضوی به درد آید به جایش دیده میگرید

دهان یار که درمان درد حافظ داشت ..... فغان که وقت مروت چه تنگ حوصله بود

 

[thickety]

در این درگه که گه گه که که که که شود ناگه
مشو غره ز امروزت که از فردا نهی آگه