شادبودن هنر است،

[yasmina]

شادبودن هنر است​

​

​

​

شادبودن هنر است،​

بشکفد بارِدگر لالهء رنگين مُراد،​

غنچهء سرخِ فروبستهء دل باز شود،​

من نگويم که بهاری که گذشت آيد باز،​

روزگارِ که به سر آمده آغاز شود،​

روزگارِ دگری است،​

و بهارانِ دگر،​

شادبودن هنر است،​

شادکردن هنرِ والاتر !​

ليک هرگز، نپسنديم به خويش،​

که چون يک شکلک بيجان شب و روز،​

بيخبر از همه خندان باشيم،​

بيغمی عيبِ بزرگيست،​

که دور از ما باد !​

کاشکی آيينه يی بود،​

درونبين که در او،​

خويش را ميديديم،​

آنچه پنهان بود، آيينه ها ميديديم،​

ميشديم آگه از آن،​

نيرویِ پاکيزه نهاد،​

که به ما،​

زيستن آموزد و جاويدشدن،​

پيکِ پيروزی و اميد شدن،​

​

شادبودن هنر است،​

گر به شادیِ تو دلهای دگر باشد شاد،​

زندگی صحنهء يکتای هنرمندیِ ماست،​

هرکسی نغمهء خود خواند و از صحنه رود،​

صحنه پيوسته به جاست،​

خُرم آن نغمه که مردم بسپارند به ياد.​

​

ژاله اصفهانی​

​

 

[laeya]

ممنون زیبا بود.