samar.sh
New member
کارشناس : دکتر منصور رضايي متخصص تغذيه و رژيم درماني
موضوع : سبک تغذيه مردم هند و ادويه هاي مورد مصرف آنان
هندوها رسم دارند با دست غذا بخورند و اين رسم در بين ثروتمندان هندي هنوز اصالت خود را حفظ کرده است. به نظر بسياري از مردم هندوستان، بردن قاشق و چنگال به دهان و درآوردن آنها و بازبرداشتن غذا با آنها جالب نيست.
پدر بزرگ ها و مادربزرگ هاي هندي عادت دارند وقتي کسي مهمانشان مي شود، تمام غذاي او را جداگانه در ظرف ويژه، آماده کنند و جلويش بگذارند. ظرف غذاي آنها معمولا يک سيني گرد و صيقلي شده است به نام تالي (tali) که چندان هم ظرف بزرگي نيست. خانواده هاي ثروتمند تالي هايي از جنس طلا و نقره دارند ولي تالي از جنس روي، مس و برنج هم در ميان مردم هندوستان رايج است.
جالب است بدانيد که مردم فقير هند که تعدادشان کم هم نيست و نمي توانند چنين ظروفي را بخرند، غذايشان را روي برگ موز مي کشند. پلو را وسط تالي مي ريزند و در کنار آن چند کاتوري (پياله) خورش و دال و ماست و روغن يا کره آب کرده و چتني (همان چاشني خودمان است) مي گذارند. روي برنج را با يکي دو چپاتي يا نان مي پوشانند. يک ليوان آب خنک هم سفره هندي را کامل مي کند. مردم هند عادت دارند آب را در ظروف فلزي بنوشند.
حتما غذاي هندي خورده ايد و مي دانيد تندوتيز بودن غذاهاي هندي يکي از مشخصات اصلي آن است. فلفلي که در غذاهاي هندي استفاده مي شود، فلفل سياه و قرمز است و فلفلي که در سرزمين هند کشت مي شود فلفل سياه است.
ولي فلفل قرمز را از آمريکاي جنوبي و مرکزي به اين سرزمين آورده اند. فلفل سياه علاوه براينکه به غذاهاي هندي طعم تندي مي بخشد، عطر خاصي هم دارد. مردم شمال هند عادت دارند غذاهايي با تندي کمتر بپزند و تندترين غذاها مربوط به جنوب هند است.
خورش هندي به اسم «کاري» شهرت دارد. ادويه اي که طعم و عطر خاص خودش را به وجود مي آورد نيز «کاري» است که در جنوب ايران هم در آشپزخانه کدبانوهاي ايراني پيدا مي شود. خورش هاي هندي بسيار گوناگونند.
هندي ها خودشان، خورش هايشان را به اين نام (کاري) نمي خوانند بلکه اين، نامي است که انگليسي هايي که به اين کشور سفر مي کردند، به آن داده اند. بين ما ايراني ها باور غلطي وجود دارد که فکر مي کنيم گرد کاري از ساييدن برگ هاي گياه خاصي با اين نام به دست مي آيد ولي حقيقت اين است که کاري نوعي ادويه است که از ترکيب چند گياه معطر به دست مي آيد.
بهترين گرد کاري را بايد از کشور انگلستان تهيه کنيد. در سرزمين هندوستان، ادويه همه خورش ها يکسان نيست و گرد کاري هم ناميده نمي شود. ادويه هر خورش ترکيب خاص خودش را دارد و نام کلي آن «گرم سالا» است. در ايران هم اين ادويه را «داروهاي گرم» مي ناميدند. درگرد کاري به طور معمول، مقداري آرد برنج و آرد نخود يا ماده کم طعم ديگري مخلوط مي کنند، براي آنکه حجم آن را افزايش دهند و ضمنا هنگام پخت و پز به خورش لعاب دهد.
موضوع : سبک تغذيه مردم هند و ادويه هاي مورد مصرف آنان
هندوها رسم دارند با دست غذا بخورند و اين رسم در بين ثروتمندان هندي هنوز اصالت خود را حفظ کرده است. به نظر بسياري از مردم هندوستان، بردن قاشق و چنگال به دهان و درآوردن آنها و بازبرداشتن غذا با آنها جالب نيست.
پدر بزرگ ها و مادربزرگ هاي هندي عادت دارند وقتي کسي مهمانشان مي شود، تمام غذاي او را جداگانه در ظرف ويژه، آماده کنند و جلويش بگذارند. ظرف غذاي آنها معمولا يک سيني گرد و صيقلي شده است به نام تالي (tali) که چندان هم ظرف بزرگي نيست. خانواده هاي ثروتمند تالي هايي از جنس طلا و نقره دارند ولي تالي از جنس روي، مس و برنج هم در ميان مردم هندوستان رايج است.
جالب است بدانيد که مردم فقير هند که تعدادشان کم هم نيست و نمي توانند چنين ظروفي را بخرند، غذايشان را روي برگ موز مي کشند. پلو را وسط تالي مي ريزند و در کنار آن چند کاتوري (پياله) خورش و دال و ماست و روغن يا کره آب کرده و چتني (همان چاشني خودمان است) مي گذارند. روي برنج را با يکي دو چپاتي يا نان مي پوشانند. يک ليوان آب خنک هم سفره هندي را کامل مي کند. مردم هند عادت دارند آب را در ظروف فلزي بنوشند.
حتما غذاي هندي خورده ايد و مي دانيد تندوتيز بودن غذاهاي هندي يکي از مشخصات اصلي آن است. فلفلي که در غذاهاي هندي استفاده مي شود، فلفل سياه و قرمز است و فلفلي که در سرزمين هند کشت مي شود فلفل سياه است.
ولي فلفل قرمز را از آمريکاي جنوبي و مرکزي به اين سرزمين آورده اند. فلفل سياه علاوه براينکه به غذاهاي هندي طعم تندي مي بخشد، عطر خاصي هم دارد. مردم شمال هند عادت دارند غذاهايي با تندي کمتر بپزند و تندترين غذاها مربوط به جنوب هند است.
خورش هندي به اسم «کاري» شهرت دارد. ادويه اي که طعم و عطر خاص خودش را به وجود مي آورد نيز «کاري» است که در جنوب ايران هم در آشپزخانه کدبانوهاي ايراني پيدا مي شود. خورش هاي هندي بسيار گوناگونند.
هندي ها خودشان، خورش هايشان را به اين نام (کاري) نمي خوانند بلکه اين، نامي است که انگليسي هايي که به اين کشور سفر مي کردند، به آن داده اند. بين ما ايراني ها باور غلطي وجود دارد که فکر مي کنيم گرد کاري از ساييدن برگ هاي گياه خاصي با اين نام به دست مي آيد ولي حقيقت اين است که کاري نوعي ادويه است که از ترکيب چند گياه معطر به دست مي آيد.
بهترين گرد کاري را بايد از کشور انگلستان تهيه کنيد. در سرزمين هندوستان، ادويه همه خورش ها يکسان نيست و گرد کاري هم ناميده نمي شود. ادويه هر خورش ترکيب خاص خودش را دارد و نام کلي آن «گرم سالا» است. در ايران هم اين ادويه را «داروهاي گرم» مي ناميدند. درگرد کاري به طور معمول، مقداري آرد برنج و آرد نخود يا ماده کم طعم ديگري مخلوط مي کنند، براي آنکه حجم آن را افزايش دهند و ضمنا هنگام پخت و پز به خورش لعاب دهد.